Ja si BE mund t’i japë fund ngërçit të saj politik mbi emigracionin

30 Tetor 2021, 07:41, Blog CNA

Nga Tomas Tobé ?Eu Observer?

Në vitin 2015 Bashkimi Evropian u përball me një situatë të jashtëzakonshme, kur mbi 1 milionë njerëz aplikuan për mbrojtje ndërkombëtare, shumë prej tyre brenda pak muajsh. Gjashtë vjet më vonë, emigracioni mbetet një nga sfidat përcaktuese për të ardhmen e unionit.

Në rast se nuk arrijmë tani të gjejmë konsensusin dhe biem dakord për një qasje të përbashkët evropiane ndaj migracionit, shtetet anëtare do të vazhdojnë të veprojnë në mënyrë të pavarur, duke shkaktuar ndarje të mëtejshme dhe kufijtë e brendshëm brenda Bashkimit Evropian do të mbeten në fuqi.

Vendet anëtare që nuk e dëshirojnë kompromisin, kanë dëshmuar tashmë që janë një nga arsyet e bllokimit politik midis shteteve anëtare dhe një pengesë për reformat. Kriza e vitit 2015, e bëri të qartë se ne duhet të veprojmë kolektivisht dhe drejtpërdrejt për të siguruar një sistem funksional të përbashkët evropian të azilit.

Ka ardhur koha të zbatohen reformat për të rifituar kontrollin mbi kufirin e jashtëm të unionit, për të adresuar faktorët nxitësit dhe shkaqet e emigrimit të parregullt, dhe ofruar procedura të shpejta dhe të drejta të azilit për ata që e kërkojnë atë, dhe rikthimin e atyre që nuk u lejohet qëndrimi në Bashkim Evropian.

Në këtë drejtim, Rregullorja e propozuar për Menaxhimin e Azilit dhe Migracionit është një hap në drejtimin e duhur. Rregullorja është në thelb të Paktit të Ri mbi Emigracionin dhe Azilin, i paraqitur nga Komisioni Evropian një vit më parë për të kryer disa lloj shqyrtimesh të përziera.

Për ne, pakti, dhe sidomos Rregullorja për Administrimin e Azilit dhe Migracionit, e ka potencialin për të përmbushur ambiciet e saj. Vitin e kaluar, është bërë një punë e madhe për të përmirësuar dhe forcuar propozimin.

Është me shumë rëndësi që ne të sigurojmë një menaxhim të mirë-funksional, të qëndrueshëm të azilit dhe migracionit dhe të shtjellojmë parimin e solidaritetit dhe ndarjes së drejtë të përgjegjësisë.

Zhvendosje e detyrueshme e emigrantëve?

Njëkohësisht, ngjarjet e fundit përgjatë kufirit të jashtëm të BE-së, kanë treguar se sa shpejt mund të ndryshojnë rrethanat. Prandaj, ky sistem duhet të jetë gjithashtu fleksibël dhe funksional për t?u përballur me situatat aktuale dhe të ardhshme.

Ne e kuptojmë se thirrja për zhvendosjen e detyrueshme të emigrantëve, në mënyrë proporcionale në gjithë vendet e bllokut, nuk do ta thyejë dot ngërçin politik apo të ndryshojë statuskuonë aktuale. Prandaj, ne propozojmë një mekanizëm solidariteti të detyrueshëm, që lejon nga ana tjetër disa opsione fleksibël.

Sipas këtij mekanizmi, çdo shtet anëtar do të duhet të kontribuojë në një mënyrë a tjetrën në këtë proces – nëpërmjet zhvendosjes, sponsorizimit të kthimit të emigrantëve në vendet e tyre, apo tek masat për rritjen e kapaciteteve përpunuese të këtyre flukseve.

Masat për rritjen e kapaciteteve nuk do të jenë një rrugë e lehtë për të dalë nga ndarja e përgjegjësisë, por ato do të duhet të jenë me shumë ndikim për të lehtësuar barrën e shtetit anëtar të prekur më shumë nga ky fenomen.

Ndikimi i masave do të duhet që të shqyrtohet rast pas rasti, duke marrë parasysh kushtet dhe nevojat e ndryshme të shteteve tona anëtare me kufijtë e jashtëm të Bashkimit Evropian.

Për më tepër, do të vihet theksi tek kontributet vullnetare të solidaritetit nga ana e shteteve anëtare, dhe atyre do t?u jepet një rol më aktiv. Kjo gjë do të sigurojë një reagim më të shpejtë dhe të parashikueshëm të përgjigjeve solidare ndaj shtetit anëtar që përballet me presionin migrator.

Sidoqoftë, çdo sistem varet nga numrat brenda tij. Sot, dy të tretat e kërkesave për azil në vendet e BE-së refuzohen nga autoritetet përkatëse. Kjo shkakton një barrë të madhe mbi sistemet e azilit të shteteve anëtare, aq më tepër pasi rikthimi pas i azilkërkuesve që u është refuzuar kërkesa është i pakënaqshëm.

Në këtë drejtim, duhet bërë më shumë për të adresuar faktorët nxitës të emigrimit, dhe për të reduktuar emigrimin e parregullt drejt Bashkimit Evropian. Azili në Evropë, nuk mund të jetë një zgjidhje e përhershme për të gjitha padrejtësitë në këtë botë.

Bashkëpunimi me vendet e treta, duhet të përfshijë të gjitha aspektet e emigracionit dhe BE-ja duhet që të jetë e gatshme të përdorë të gjitha mjetet që ka në dispozicion – si stimujt ashtu edhe kushtëzimin – për të arritur objektivat e përbashkëta për menaxhimin e migracionit në vendet e origjinës dhe tranzitit. Me një qasje pragmatike dhe gatishmëri për kompromis, është e mundur të arrihet tek një marrëveshje, e cila të ofrojë një politikë të përgjegjshme dhe të përbashkët mbi emigracionin.

Shënim:Tomas Tobé, eurodeputet suedez i Partisë Popullore Evropiane, raportues mbi çështjet e menaxhimit të azilit dhe migracionit./ Përshtatur nga CNA.al