"Kam ruajtur lopët para se të bëhesha futbollist", ylli shqiptar i befason të gjithë me rrëfimin

30 Korrik 2020, 15:57, Sport CNA

Ylli i Kosovës, i rritur në akademinë e Shkëndijës së Tiranës, shkroi historinë me Lokomotivën e Zagrebit, së bashku me pjesën tjetër te futbollistëve shqiptarë. Në një prononcim për mediat kroate, ylli 21-vjeçar, i cili sezonin e ardhshëm do të veshë fanellën e Dinamos së Zagrebit, kujton vështirësitë që ka kaluar në fëmijëri, nga ruajtja e lopëve. deri në realizimin e ëndrrës së tij.

?Po, e di që Luka Modriçi fëmijë ka ruajtur dhitë, dhe me krenari mund të them se unë kam ruajtur lopët në afërsi të fshatit tim. Çdo ditë ngrihesha në agim dhe shkoja me 12 lopët e mia në livadhet dhe pyjet afër. Familja ime është akoma e angazhuar në prodhimin e qumështit dhe produkteve të qumështit, dhe madje është tash kur shkoj në Kosovë, me kënaqësi marr një tufë lopësh dhe shkoj në shëtitje me to. Unë nuk turpërohem fare nga kjo, dhe gjithmonë me krenari flas për këtë?, deklaroi fillimisht Kastrati.

Si dukej një jetë e tillë nga këndvështrimi i një djaloshi kosovar? Gjithashtu, ai i keni ditur emrat e të gjitha 12 lopëve?

Sigurisht. Lara, Mshtera?eh, tani nuk mund t?i kujtoj të gjitha. Dhe, si dukej? Unë i dërgoja për të kullotur dhe derisa ato po kullotnin, unë vrapoja përreth. Pra, nuk kam qëndruar ulur tërë ditën pranë tyre. Secila lopë kishte një zile rreth qafës dhe unë i mbaja në sy gjatë tërë kohës.

A kishte situata të rrezikshme?

E keni fjalën për ujq? Po, kam pasur disa takime të afërta me ta, por kisha dy qen me vete, të dy me madhësinë e tre ujqërve. Ishte sikur të kisha dhjetë truproja me vete, kështu që kurrë nuk kam pasur frikë. Kështu që, si djalosh mbaja lopë dhe luaja futboll në klubin lokal, KF Kika, në të njëjtën kohë. Por, ishte pa stërvitje, sepse mblidheshim nga argëtimi vetëm për ndeshje. Pastaj kam luajtur për Kamenicën tre vjet derisa u vërejta nga Arsenali i Prishtinës. Çdo ditë duhet të udhëtoja nga Kamenica në Prishtinë me autobus për tri orë. Duke qenë se kishte vetëm një linjë autobusi, më duhej të humbisja shkollën për dy orët e fundit. Dhe, kur mbaroja stërvitjen në Prishtinë, nuk kisha para për një taksi, kështu që më duhej të vrapoja deri te stacioni i autobusit për të kapur autobusin e fundit. Kështu që, në autobus i kam kaluar gjashtë ose shtatë orë në ditë?.

Detaji kyç i karrierës së Kastratit ishte ftesa nga Shkëndija e Tiranës, kur ishte 15 vjeç

Shkova atje për një provë së bashku me 300 djem të tjerë. Ata na testuan për tri ditë; shpejtësinë, teknikën, kërcimin dhe shumë elemente të tjera, ku i fitova 98 pikë dhe dola i dyti më i miri në ato prova. Atëherë, unë u zotova se futbolli do të ishte jeta ime dhe se kurrë nuk do të më duhej të kërkoja përsëri nga babai im para.

A jeni yll në fshatin tuaj?

Është një vend i vogël, ku të gjithë e njohin njëri-tjetrin, të gjithë janë si një familje. Kur Lokomotiva luan, ndeshjet shikohen në një projektor, mblidhen rreth 300 persona, të gjithë brohorasin për mua. Unë kam shpërndarë të paktën shtatëdhjetë fanella atje, dhe kurrë nuk do të jem në gjendje t?i paguaj ata njerëz për gjithçka që kanë bërë për mua. Kur isha fëmijë, ata mblidhnin paratë që t?i kisha për autobus; dikush një euro, dikush dy, dikush pesë ? Më besoni, edhe nëse luaj për Real Madridin, gjithmonë do të kthehem tek ata dhe do të kaloj kohë me ta, dhe gjithmonë do të jem i njëjti Lirim që mbante lopët në fshatin e tij.