E fundit!

10:46 Aktualitet

Skenarët e Erion Veliajt në protestën për Zvërnecin

Një protestë që parullën ka “Zvërnec”, por po t’i heqësh e...

Si t’i mbrojmë institucionet tona demokratike nga sulmet e Rusisë dhe Kinës?

2 Mars 2020, 07:30, Blog CNA

Nga Edward Lucas ?Center for European Policy Analysis?

* Në fillim e pamë si një problem të vogël. Tani e shohim si shumë të madh. Ky vlerësim, është në thelbin e shumë analizave perëndimore, mbi kërcënimin që na vjen nga Rusia. Në vitet 1990, marrëdhëniet e vështira me Rusinë u konsideruan si raste të izoluara, me gjasë si rezultat i keqkuptimeve apo i gabimeve jo dashakeqe.

Në këtë prizëm mund të shpjegohet konflikti mbi Jugosllavinë, apo sjellja e keqe në Krime dhe shtetet balltike. Nganjëherë problemi ishte propaganda, dhe ndonjëherë shantazhi përmes furnizimit me energji, dhe në raste të tjera sherret e ndryshme diplomatike.

Askush nuk donte ta pranonte që Rusia – edhe pse nën udhëheqjen gjoja demokratike dhe miqësore të Boris Jelcinit – po bëhej një problem serioz dhe sistematik. Tashmë gjërat kanë ndryshuar. Termi në modë ?luftë hibride? dhe ?doktrina Gerasimov?, u kanë dhënë shumë vendimarrësve perëndimorë një kuptim më të gjerë të asaj çfarë po bën realisht Kremlini.

Synimi i tij është përçarja dhe sundimi, nxitja e polarizimit brenda vendeve perëndimore dhe dobësimi i aleancave dhe strukturave shumëpalëshe. Arsenali i mjeteve të përdorura, është kompleks dhe i fuqishëm, duke nisur nga përdorimi i parave të pista dhe frikësimi, deri tek ndikuesit e fuqisë së butë, sikurse është Kisha Ortodokse Ruse.

Nëse fokusohemi tek dezinformimi (ose ?lajmet e rreme?), rrezikojmë që të merreni vetëm me pjesën më të dukshme të problemit, por jo me pjesën më të rëndësishme të tij. Çfarë kuptimi ka të hedhim poshtë ?fake neës? dhe të verifikojmë faktet, kur platformat e teknologjisë vazhdojnë t?i lejojnë armiqtë tanë që ta furnizojnë publikun me thashetheme dhe gënjeshtra?

Çdo përpjekje për t?iu kundërvënë kësaj dukurie në një nivel kombëtar, do të jetë e vështirë. Sigurisht, përgjigja është bashkëpunimi ndërkombëtar. Kjo është e vërtetë. Por kjo të çon me lehtësi tek disfatizmi. Zgjidhjet janë të shumta, dhe aq të largëta, sa ne na duket sikur ndjehemi të pafuqishëm.

Ndërkohë, Rusia dhe Kina vazhdojnë të shkatërrojnë shoqëritë, institucionet dhe aleancat tona.

E hasa këtë gjë edhe në Konferencën e Sigurisë në Mynih në mesin e këtij muaji, kur prezantova raportin mbi përballimin e sulmeve të ?fuqisë së ashpër? ndaj demokracisë.

Unë kisha disa ide specifike praktike, se si ta mbrojmë sistemin tonë të informacionit. Por shumë njerëz në audience, menduan se po synoja shumë pak. A është vërtet çështja thelbësore vetëm disiplinimi i Facebook? Përgjigja ime është se duhet t?i bëjmë që të dyja.

Natyrisht, ne kemi nevojë për një reagim të një niveli të lartë. Dhe kjo ndodh ngadalë, madje edhe kur flasim për një efekt parandalues. Ndërkohë, duhet të ndërmarrim hapa specifikë kudo që të kemi mundësi, madje edhe në nivelin më mikro.

Për shembull, nxjerrja në pah e sulmeve të informacionit sa herë që ato ndodhin, paralajmërojnë njerëzit e tjerë dhe ndihmojnë që sulme të tilla të jenë më pak efektive herën tjetër. Vendosja e standardeve për praktikën e mirë, u jep të tjerëve shembuj që mund të kopjohen.

Shihni për shembull Finlandën. Pesë milionë finlandezë, nuk mund të përballojnë dot të vetëm Rusisë (edhe pse bënë mjaft mirë në vitet 1939-1940). Por përsosmëria e tyre në fushën e mbrojtës dhe sigurisë, meriton të kopjohet. Ata mbrojnë gjithçka – nga gazetarët, akademikët dhe të tjerët jashtë qeverisë, që mund të jenë viktima të veprimtarisë armiqësore.

Ata ndërtojnë kohezion në elitën e tyre me Kurset e Mbrojtjes Kombëtare, të cilat bëjnë bashkë njerëz nga qeveria, sektori privat dhe shoqëria civile. Aftësia e tyre ushtarake, përfshin raketat me rreze të gjatë, artilerinë e rëndë, dhe mobilizimin më të shpejtë në Evropë:një parandalues ??i madh për çdo agresor.

Ata mësojnë në shkolla, sesi të orientohen me mediat dhe lajmin. Këto masa nuk janë veçanërisht të kushtueshme apo të diskutueshme. Ato pasqyrojnë vullnetin politik, dhe një kulturë të mirë-zhvilluar të sigurisë.

Finlandezët e vlerësojnë problemin e madh (fqinji i tyre i madh), por ndërkohë e zbërthejnë atë në probleme më të vogla, dhe më pas gjejnë zgjidhje për to. Kur është fjala për mbrojtjen, ata preferojnë me zgjuarsi të mbajnë një profil të ulët. Por kjo nuk është arsye, që të tjerët të mos i kopjojnë./ Përshtatur nga CNA.al