Nga Mero Baze/ Mos na detyroni të qajmë, për qaramanët!

12 Maj 2019, 14:47, Aktualitet CNA

Debati mbi tejkalimin e dhunës nga protestuesit është debat i konsumuar. Çdo protestë politike vendos vet, nëse do jetë e dhunëshme, apo paqësore. Partia Demokratike e ka deklaruar paraprakisht dhe e ka mbajtur fjalën, që protesta do të jetë e dhunëshme dhe këtu nuk ka më nevojë për debat.

Është kohë e humbur të diskutojmë pse i vunë zjarrin derës kryeministrisë, ballkonit Kuvedit, apo dhe protestuesve të tyre padashje. Ata e kishin objektivin shumë më të madh se kaq. Kishin objektiv të rrëzonin qeverinë me dhunë. Prandaj nuk ja vlen të diskutojmë arsyet e dhunës. Ato janë bërë publike nga vet atorët. Ajo është një dhunë e vetëdijshme , e orientuar dhe e përdorur si instrument force për nevoja politike. Biles Basha ka shkuar deri larg, duke imituar Ku Klus Klanin dhe duke kërcënuar ambasadorin e OSBE në Shqipëri, të cilit i kanë shkuar deri në rezidencën e banimit, për ta bërë të ndjehet i pasigurtë për jetën. Ndaj nuk kemi çfarë diskutjmë për arsyet e dhunës së motivua politikisht.

Ajo që duhet të diskutojmë është ankesa nga dhuna e policisë.

Në të gjitha rastet e ushtrimit të dhunës nga protestuesit, dhuna e policisë ka qenë propocionale, një shkallë me e ulët se dhuna e protestës. Protestuesit qëlluan me bomba molotov, ata me gaz lotsjellës. Bomba molotov të merrë jetën, gazi lotsjellës maksimumi nuk të lë, të këndosh Himnin e Flamurit në fund.

Protestuesit qëlluan me kapsolla të rrezikshme dhe gurë mbi policët, kurse policët rrahën vetëm një protestues, organizatorin e tyre, pas një dialogu të zgjatur mbi mos përdorimin e kundragazit dhe distancën që duhet të mbante nga policia.

Për gazetarët që u rrahën nga demonstruesit nuk u tha asnjë fjalë, biles as nga ata organizatorët e protestës kundër rojes Arta Markut, që ka pas shtyrë një ditë një reporter. Opozita jonë duket se e ka legjitime të drejtën për dhunë ndaj institucioneve, shtypit, apo policisë. Tani i gjithë debati është pse policia ka rrahur një demonstrues?

Kjo nuk është dinjitoze për opozitën, në rradhë të parë. Kur përgatit turmat që do ushtrosh dhunë, që do marrësh pushtetin me dhunë, që do rrëzosh kryeministrin me dhunë, kur kërcënon personalisht policët, kur i qëllon me molotov apo kapsolla e gurë, duhet të jesh i përgatitur që do ta kthejnë dhunën. Fati e do që kjo polici është profesionale dhe e ka dhunën, një shkallë më poshtë se protestuesit. Por mudn të ndodhte të ishte Ministër i Brendëshëm Lulzim Basha dhe sot Sahit Dollapin e kishe në varrezat e Tropojës, nën thirrjet e Sali Berishës, ?Sahit, Sahit, ti je gjallë?.

Mund të ndodhte të ishte kryeministër Sali Berisha dhe sot Presidenti dhe Kryeprokurori do shpelleshin puçist, ndërsa të vrarët (nënkupto Sahitin) do shpalleshin kokpalarë.

Pra Partia Demorkatike nuk është se nuk ka përvojë në dhunën dhe në heronjtë e dhunës. Ajo e di kush nderohet dhe kush ndëshkohet kur ka dhunë. Ndaj është pak e çuditëshme që ata ankohen për shkopinjtë e policëve, si për një fatëkeqësi që nuk e prisnin.

Një betejë e tillë e paralajmëruar si luftë, natyrisht që do pak kurriz. Do pak shtyllë kurizore, do pak nerva dhe qetësi, por mbi të gjitha do që të mbash dhe pak përgjegjësi. Për fat janë të gjithë gjallë, dhe Lulzim Basha është i lirë të kërkoj sërisht gjak dhe dhunë për të hënën në mbrëmje.

Nuk i rekomandoj të tërhiqet nga dhuna, por nga ankesat për dhunën. Shpresa e tij se do vdes patjetër dikush dhe ai nuk do jetë i vetmi ministër i brendëshëm që ka vrarë në demokraci, nuk do të realizohet. Por që dhuna do të marrë përgjigje, për këtë duhet të jetë i përgatitur. Se mbi të gjitha burrit nuk i ka lezet të ik me vrap nga fronti i dhunës që përgatit dhe kërkon vet. Ai duhet të përballet me dhunën që kërkon dhe duhet me pas respekt, nëse i reziston. Por kjo që na detyrojnë të qajmë për qaramanët, është pak si tepër. Bëhuni trima, durojeni dhunën dhe pastaj së paku tu respektojmë si të fortë. Se për sprint në 100 metra, kemi kampion, nuk ja vlen ti zbulojmë në protesta./Tema