Astrit Çerma rrëfen kujtimet me kompozitorin e njohur

21 Mars 2019, 14:31, Kulturë CNA

Më kujtohet si tani:

Mbasi pamë tërë “matrialin” e xhiruar për filmin “Në fillim të verës” në një montim “bruto”, bashkë me Kujtim Laron, kompozitorin dhe Esat Mysliun, shkuam të pinim nga një krikëll birre atje tek pallati i Dritëroit dhe Ismilit,ose tek “vetëshërbimi “siç e quanin..

Kujtimi, “veshua”siç e therrisnim që në institut,seç kishte një ekzaltim të çuditshëm…Duke mërmeritur nëpër dhëmbë rrokje,rrokje fjalë të mira per filmin,befas,paf-puf,përpaste gishtat tregues mbi tavoline si mbi një tastjer pjanoje dhe fap-fup i shpërthenin nota muzikore.

Esati,si “sebebçi i filmit”,ishte asistent regjisori,u sul te qeraste gotat e para,por ai e ndaloi duke turfulluar si memecet sepse gjithmon kur nxitohej i merrej goja:

. – Jo-jo-jjjoooo…Qe-qe-qeraaas…uu-nëëë..- dhe u sul drejt banakut.Shume shpejt u kthye me nje tabaka ku ishin vendosur gjasht gota birre dhe tre pjatanca me nga tre qofte:

-Ja me sebepin e filmit po ta laj edhe…atë borxhin e vjetër…- më tha duke qeshur.

Ndërsa unë mbeta dhe po vrisia mëndin …Esati ndërhyri:- Ç’borxhë!?..

– Eeee. Hë..Borxhin e librit të Ismailit..Atë me poema..Të kujtohet?.E pagove pesë fish….

Ndersa unë i rrëfeja Esatit ai qeshte:

– Atë natë.. ?seancën? e dyte të pokerit me Fane Anastasin,Gim Qirjaqin dhe ne të dy e mbyllen në orën një gjysë të natës.Mbas një ore tek më kishte mbërthyer gjumi duke më tundur e me shkundur më zgjon ky.Më kërkonte poemën ?Përse mendohen kto mal- e? të Ismail Kadares.Ja dhashë por e porosita ta ruante se e kisha të biblotekës.Ehhh.Librit me përmbledhje poemash i kishte shqyer vetëm fletet ku ishte poema që donte dhe e kishte firaksur.Ky beri simfonin?Perse mendohen kto male?.mbrojti dipllomën me të fitoi edhe çmim kombëtar ne ?dekatat e majit?,ndërsa unë pagova pesë fish librin në biblotekë.Ja ky ishte ?borxhi” o Esat..Po gabim bëri qË u harxhua sot sepse e ka paguar atë borxh ky në poker aq sa…- qeshëm dhe trokitëm gotat e dyta.

– E di që…He..Filmi më,më.më.. pë-pëlqeu shumë..Shumë,po … Shumë d.m.th’në..Bravo..Bravo Esat..Edhe ti o ku-kunati i ku-kushërit…bukur, bukur..Se…O Esat..Është vëllai i Betës ky.gruas së kushuririt tonë të parë që kemi në Cërrik… Skënderit…

– Ouuu…Na dilkët edhe krushqi ju…E po mirë…Ja…- e sëndise Esati…- Ne…bëmë-çbëmë me filmin,ne..e bëmë tonën…Tani e ke rradhën ti..

– Ehë!…Hë…- mërmëriti Kujtimi…dhe me njërën dorë rrëmbeu krikllën e birrës,ndërsa me tjetrën nuk çushonte së përplasuri paf-puf gishtat në tavolinë…

Dhe… Pasi e çukiti gotën me tonën,e rrekelleu shpejt e shpejt të tërë krrikllën,mori fryme thellë,e çfryu dhe megjithese “rradhën” e qerasjes me ngulm e kërkonjia unë,me vrap shkoi tek banaku dhe mori tre gota të tjera.Rrëmbomthi përsëri.trokiti me goten e tij gotat tona dhe sapo e vuri në buzë befas,e lëshoi mbi tavoline,seç këndoi rrëmbimthi “la,la,la’duke trokitur përsëri dy gishtat tregues dhe.befas shpërtheu:

– Hëëë…O-ho-ho-ho…E gjeta..E.e.e…gje…gjeeetaaaaa…-rrekëlleu gotën e tije me një fryme dhe duke ju marr sërisht goja shtoi:- K-k-k-ëëtoo jan pag-uar të,të,…gjitha. Ju..ju… rrini…Unë…i-i-i-kaaa….

. Dhe iku…Iku i mbërthyer me “frymzimin e tijë”për të na lënë pasë ate kryeveper,muzikën e mrekullueshme të filmit që,çuditerishte ,në festivalin e parë të filmit shqiptar,ku pothuajse të tërë përbërsit e filmit morën medaljonin e çmimit të parë,për kompozitorin Kujtim Laro,për ,”veshon” tonë të dashur,nuk u dha asgjë bile..as nuk u tha qoftë edhe një fjale për të e për krijimin tij …