Pse dashurohemi pas antivlerave?

18 Prill 2016, 19:57, Aktualitet CNA

Nga Alban Daci

Njerëzimi që në fillimet e tij ka qenë në një konflikt të vazhdueshëm mes vlerave dhe antivlerave, por vetë historia njerëzore më shumë është e mbushur me vlera dhe antivlerat kanë qenë gabime historike e me siguri me kosto të mëdha. Këtu kemi parasysh Kryqëzatat, konfliktet e Mesjetës, Luftën e I dhe II. Megjithatë në final gjithmonë kane fituar vlerat si versioni ne origjinal dhe natyror i jetës njerëzore. Njerëzimi ka shpëtuar dhe ka evoluar me cilësitë e vlerave dhe me karakteristikat individuale të ekselencës. Por këto cilësi të ekselencës e kanë shpëtuar njerëzimin dhe Botën nga rrënojat dhe i kanë garantuar qenies njerëzore një evolucion pozitiv të mjeteve të punës, të kushteve të jetesës dhe po ashtu kanë garantuar edhe përmisuar të modeleve demokratike duke përmisuar funksionimi e institucioneve.

Çdo Komb apo shtet i bazuar në modelin organizativ politik shtet-komb kanë pasur ekselencat e tyre, vlerat e tyre që kanë kontribuar në evoluimet historike, institucionale, shtetërore dhe në mjetet e punës. Edhe Shqipëria në konceptin e saj të cunguar shtet-komb ( shqiptarët janë të vetmit në Europë që nuk kanë përfunduar procesin e tyre të shtetit-komb, duke pasur parasysh se ata vazhdojnë të jenë të ndarë mes vetë në disa shtete) ka pasur vlera, ekselenca, që d.m.th, djem e vajza të mrekullueshme që me kapacitet e tyre mund të kishin dhen e mund të japin kontribut mjaft të rëndësishëm në evoluimin institucional, historik, shtetëror dhe në mjetet e punës. Megjithatë, në Shqipëri kjo nuk ka ndodhur, sepse në betejën e vazhdueshme mes vlerave dhe antivlerave kanë fituar gjithmonë antivlerat.

Pra, modelet e dështuara kanë luftuar e kanë sfiduar me sukses modelet e ekselencës. Është e tmerrshme dhe e papranueshme në të njëjtën kohë, kur je dëshmitar se si vlerat dhe ekselencat në Shqipëri sulmohen e sfidohen hapur padrejtësisht. Sonte krejt rastësisht takova një djalë rreth të 23 e më tha se ishte peshëngritës. Gjatë bisedës kuptova se ai ishte një kampion i vërtetë. Sot, ai nuk ishte krenari e Federatës së Peshëngritjes, sepse nuk kishin mundësi ta paguanin si sportist profesionist. Federata e Peshëngritjes e kishte thirrur dhe i kishte ofruar një rrogë prej 50 mije lekësh të vjetra në muaj nëse ai pranonte të vazhdonte të stërvitej. Si ka mundësi këto fenomene të turpshme ndodhin mes nesh dhe askush nuk reagon?

Kjo shumë që i ka afruar Federata e Peshëngritjes nuk mjafton as për biskota dhe jo më për gjera të tjera të domosdoshme që nevojitet për një peshëngritës profesionist. Po ashtu ai me keqardhje me tha: Disa hera kam dashur të shkoj në Kampionat Europian, sepse jam më i mirë, por asnjëherë nuk kam shkuar, sepse më kanë kërkuar para për të marr pjesë. Sipas tij, në të gjitha kompetecionet kanë shkuar ata që kanë qenë më të dobëtit në Federatën Shqiptare të Peshëngritjes e kjo falë ryshfeteve, korrupsionit e ndërhyrjeve të pushtetit. Nuk është e vërtetë që Shqipëria është një vend pa vlera, pa ekselenca. Shqipëria ka djem e vajza të mrekullueshëm që mund të japin kontribute të rëndësishme në të gjitha fushat e sektorët, por këto vlera luftohen çdo ditë, censurohen, eliminohen e përjashtohen padrejtësisht.

Këtë dhuratë e kemi nga politika shqiptare që është e vazhdon të jetë mjedisi me antivlerat e mëdha dhe armikja kryesore e vlerave dhe ekselencës. Politika shqiptare duke përfaqësuar antivlerat dhe proceset me të ulëta të evoluimit tonë social, i ka vënë qëllimin vetës të luftojë vlerat dhe ekselencën duke e lënë kështu vendin në një regres të vërtetë. Është e pafalshme për ne, që pranojnë antivlerat, bëhemi palë me ta dhe nuk marrin guximin që me vlera të luftojmë për vlerat e të promovojnë ekselencën. Shqipëria është një vend që meriton më shumë dhe këtë mund ta bëjnë më së miri ekselencat dhe vlerat që sot për sot janë të ?përdhosura? dhe të përjashtuara nga antivlerat. Nëse nuk mbrohen vlerat e promovohen ekselencat, Shqipëria do të vazhdojë të jetë në një pozicion humbje në betejën historike mes vlerave dhe antivlerave dhe me këtë betejë janë të humbur të gjithë edhe vetë evoluimi ynë historik, institucional dhe i mjeteve të punës.