Nga Dritan Hila/ Keqardhje

23 Shkurt 2016, 07:40, Opinione CNA

Sot pashë më kujdes videon e hedhur nga kryeministri për parkun tek liqeni, si do të jetë. Duke lënë mënjanë ngjyrat e ndezura të videos dhe muzikën e zgjedhur nga koha e realizmit socialist me qëllimin e pastër për të thithur nostalgjinë e një kohe kur fëmijët kishin lulishte tek dera e shtëpisë, duhet të jesh shumë i indroktinuar për mos ta quajtur atë pjesë parku që do të bëhet kënd lojrash, të pa betonizuar. Duhet të jesh shumë fanatik, saqë betonin, zhavorin apo ashklat e drurit që do të hidhen në sektorë të caktuar të kësaj hapësire prej 4000 m2 ti quash më të përshtatshme se toka me bar që ofron parku i deritanishëm.

Ajo hapësire mund të drenazhohej, mbillej me bar dekorativ dhe bëheshin lëndina. Jo. Do të mbillet me beton, zhavor dhe ashkla, ku në të parin fëmijët do të çirren, ndërsa në ashkla do të shpohen. Do jenë bishtat e cigareve që prindërit e tyre do të hedhin në zhavor që do ngatërrohen në gishtat e tyre kur do të rrëzohen. Pashë tavolina pinpongu prej betoni. Vetëm një person që nuk ka luajtur kurrë pingpong mund ta dijë si luhet pingpong në beton. Pashë një mur alpinizmi të bërë me beton. Vetëm një njeri që nuk ka fëmijë nuk e di se mure të atillë bëhen me materiale speciale amortizuese, në ambiente të mbyllura, në kushte të rrepta sigurie nën vëzhgimin e instruktorëve.

Pashë një mur betoni që gjarpëronte në gjithë atë hapësirë. Jam i sigurtë që pas pak javësh ai mur do të mbushet me grafite. Darkave aty do të struken mallistët që do të pinë hashash apo shpohen me shiringë. Jam i sigurtë se do të ndodhë. I kam parë monstra të tilla betoni, të shndruara në plagë të kuartiereve në Romë e Milano. Pjesa më e bukur e parkut do të kthehet në një halé sociale. Pastaj ky park i degraduar, do kërkohet të rikualifikohet. Dhe mbase si rikualifikim, do të ideohet një pallat.

Madje jam i sigurtë që do të jetë një pallat. E kam ndjerë që këtij parku i kishte ardhur fundi, kur si rastësish Erjon Veliaj shkoi në Vaqar dhe premtoi një park aty. Dhe duke e njohur natyrën e tij, e kuptova se i kishte ardhur fundi kësaj pjesës tëhu të Tiranës. Tashmë kam filluar të mësohem me këtë ide. E keqja ndalohet kur njerëzit e mirë bashkohen.

Por këtu mercenarë, provokatorë, partiakë, sekserë politikë të lobit të betonit, në bashkëpunim dhe sinkron me opozitën, demonizuan dhe zhvlerësuan një grusht të rinjsh idealistë. Më vjen keq që këta janë viktima jo të kryetarit të qeverisë dhe bashkisë, por të Edi Ramës dhe Erjon Veliaj, njerëzve që shoqërinë civile e përdorën që të arrinin tek pushteti dhe këtë pushtet ta përdorin pa asnjë parim. Më vjen keq që edhe kjo pjesë e Tiranës që fati e la paprekur, po i vjen fundi. Dhe si në mbarë botën natyra po dorëzohet nën goditjet e njerëzve të papërgjegjshëm të financave, politikës dhe medias./dritare.net