E fundit!

22:46 Aktualitet

Pas ndeshjes, protestuesit zhvendosen te selia e PD-së: Opozitë e shitur

Pas ndeshjes, protestuesit janë zhvendosur para selisë së ...

Evi, në botën e çudirave!

10 Qershor 2022, 15:33, Opinione Ambra Nazarko

Nuk para preferoj të përdor hapësirën që ofrojnë rrjetet sociale, për të shprehur mendime apo qëndrime, gjithmonë nisur nga bindja ime se në një menyrë apo një tjeter, këto rrjete, shpërhapin dhe deformojnë mesazhin që dua të percjell.

Ama, vitet e fundit duket se kjo është parë si mundësi nga njerëz të njohur e të panjohur, me apo pa identitet, të shprehin pikëpamjet e tyre.

Mirëpo, shpeshherë qëllojnë që këto pikëpamje të kthehen në gjuhë urrejtje dhe linçuese, nga njerëz të cilët formë të tyre të komunikimit kanë populizmin, mllefin dhe shpifjen, me idenë se diku këto trillime do të mbesin në mendje, ose thënë më thjeshtë, do të damkosin dikë politikisht!

Të tillë ngjarje ne po hasim këto ditë, konkretisht me një individ të panjohur para pak kohësh, Evi Kokalarin!

Edhe pse nuk jam ndonjë ndjekëse e zonjës, meë rastisi të shihja një postim, që më la një shije tmerrësisht të hidhur.

Një grua në moshë, që e pandeh veten konservatore, dilte kundër një deputeti të krahut të saj politik, me shpifje dhe një fjalor që përmbante një gjuhë të pastër urrejtjeje.

Përpos këtij tmerri logjik, nga ana ideologjike nuk kam arritur t’i gjej kësaj të fundit qoftë edhe një pikëpamje vetjake rreth vlerave dhe parimeve konservatore.

Në të gjithë diskursin e saj të vrazhdë, shfaqet dukshëm një ndjenjë e fortë pasigurie dhe inferioriteti, ku me anë të një arrogance atipike, sulmon vazhdueshëm deputetin dhe kryetarin e të rinjve demokratë, Belind Kelliçi!

Histerizmi dhe paaftësia për të kontrolluar emocionet dhe gjuhën, e bënte zonjën, të fliste broçkulla e fjalë pa një koherencë apo linje logjike. Më erdhi shumë habi teksa shikoja një grua, që ka probleme të theksuara me veten, të shprehte aq shumë mllef dhe urrejtje, për një çështje që as nuk lidhej drejtpërdrejtë me të.

Kurioziteti më shtyu të kërkoja më shumë për të, me dashamirësinë për të mos e paragjykuar, por mbeta thellësisht e zhgënjyer nga dualiteti që paraqet figura e zonjës.

Më vinte njëkohësisht për të qarë e për të qeshur, kur shihja se si zonja, me probleme të shumta me veten, deklaronte me krenari se e kishte mbyllur misionin e saj në Shqipëri dhe se tani demokracia ishte e kthyer. Pas disa ditësh zonja ndryshonte sërish qëndrim dhe rikthehej prapë. E kështu me radhe largimet dhe rikthimet e saj më kujtuan lojen “ngriva-shkriva” që luanim dikur fëmijë.

Imazhi i saj përcillte një njeri që pretendon se ka një karrierë të mirëfilltë në SHBA dhe që mbronte me idhtarizëm Konservatorizmin dhe vlerat e familjes.

Realiteti nuk ishte gjë tjeter veçse një kontrast i dybotshëm krejtësisht ndryshe nga perceptimi i parë.

Zonja në të vërtetë ishte një militante me një karakter të paformuar dhe një kokëboshësi me mendime fëmijënore rreth politikës dhe kundërshtarëve të saj politikë.

Përpos faktit që është lindur dhe rritur në Shqipëri, sërish flet me një gjysmë-shqipe të pakuptueshme të cilen zonja Kokalari e përdor vetëm për të sharë e damkosur të gjithe ata që nuk i çojne asaj ujin në burim.

Më interesante ishte mospasja e as më të voglës ide të asaj çka ajo shiste mbi vlerat tradicionale të konservatorizmit. Konservatorizmi i tanishëm i PD nuk i ngjasohet në asnjë pikë profilit dhe moralit politik të saj.

Ndërkohë që në Shqipëri e djathta jonë është në një luftë mbijetese, në një luftë për mbrojtjen e vlerave të familjes dhe ruajtjen e tradicionalitetit të saj, zonja nga ana tjeter promovon idetë e të majtës progresiste mbi familjen moderne.

Ndërkohë, ideologjikisht, përveçse promovon idetë e së majtës, nuk kam konstatuar qoftë edhe një ide të vetme rreth konservatorizmit që ajo thotë me krenari se e mbështet.

Është për të ardhur keq që rrjeti u jep mundësi këtyre njerëzve të paraqesin mllefin e tyre dhe është akoma më keq promovimi që partia jonë i ka bërë këtij individi.

Një gjë është e sigurtë, PD-ja ka marrë kosto politike nga identifikimi, që besoj është bërë padashur, me personazhe të tillë, negative dhe qesharake, që në situata normale nuk do mund të futeshin më tepër se te dera e PD-së.

Ky ishte udhëtimi im i shpejtë rreth profilit të çorapzonjës, ku mund ta titulloja fare mirë, “Evi në botën e çudirave”!