Si në parajsë/ Ky është ishulli italian pa rrugë, pa sinjal telefoni dhe pothuajse pa turistë

20 Janar 2026, 08:13, Kuriozitete CNA

Si në parajsë/ Ky është ishulli italian pa rrugë, pa

Palmarola nuk ka qytet dhe as rrugë. Nuk ka energji elektrike, nuk ka mbulim telefonie celulare dhe as terminal tragetesh. Shumicën e ditëve, e vetmja mënyrë për të arritur në ishull është me varkë të vogël nga Ponza, pesë milje larg përtej Detit Tirren.

Shtrihet në perëndim të Romës, mjaftueshëm afër sa mund të arrihet me një udhëtim njëditor, por mjaftueshëm larg saqë trafiku, turmat dhe lëvizja e vazhdueshme e kryeqytetit italian ndihen si një planet fqinj. Ndërsa forumet, shatërvanët dhe sheshet e Romës tërheqin miliona vizitorë, Palmarola mungon kryesisht në itineraret. Shumë turistë nuk dëgjojnë kurrë për të. Shumë romakë nuk shkojnë kurrë atje.

Ajo që i tërheq njerëzit që e bëjnë kalimin nuk është infrastruktura apo komoditeti, por mungesa e të dyjave. Palmarola ngrihet nga uji në shkëmbinj vullkanikë, të thyer nga shpella detare dhe gjire të ngushta. Ka një plazh të vetëm, një rrjet shtigjesh këmbësorësh që të çojnë në brendësi të vendit dhe pak shenja të zhvillimit modern.

Si në parajsë/ Ky është ishulli italian pa rrugë, pa

Arritja në ishull nga Roma përfshin një tren për në portin e Anzios, një traget për në Ponza dhe më pas negocimin me një peshkatar ose pronar privat varke për një udhëtim në të dyja drejtimet. Pa banorë të përhershëm, Palmarola është një destinacion i formësuar më shumë nga moti, gjeologjia dhe stinët sesa nga turizmi.

Ekziston një restorant, O'Francese, që shërben peshk të freskët dhe jep me qira një numër të kufizuar dhomash. Vizitorët rezervojnë muaj më parë dhe qëndrojnë në dhoma që fillojnë nga 150 euro ose 175 dollarë.

Shtigjet për këmbësorë të çojnë në brendësi të vendit nga plazhi, duke u ngjitur drejt rrënojave të një manastiri mesjetar dhe mbetjeve të një vendbanimi prehistorik.

Si në parajsë/ Ky është ishulli italian pa rrugë, pa

Pronësia e ishullit daton që nga shekulli i 18-të, kur familjeve napolitane të dërguara për të kolonizuar Ponzën iu lejua ta ndanin Palmarolën midis tyre. Sot, ishulli është në pronësi private, i ndarë në parcela të shumta që mbahen nga familje që ende jetojnë në Ponzë.

Lart në shkëmbinj, shpella të vogla janë shndërruar në banesa të thjeshta private, disa të lyera me të bardhë dhe blu. Peshkatarët historikisht i kanë përdorur ato si strehimore gjatë stuhive dhe shumë pronarë ende i mbajnë të mbushura me furnizime në rast se moti pengon kthimin në Ponza./ CNA