E fundit!

07:36 Kosova & Bota

"Kishte menduar të më shantazhonte"/ Zbardhet dëshmia e Bill Gates për lidhjet me Jeffrey Epstein

Janë publikuar detaje nga dëshmia që themeluesi i Microsof...

PD e së nesërmes

15 Mars 2022, 15:09, Opinione CNA

Nga Ermal Mulosmani

Pas numërimit të kutisë së fundit të Dibrës edhe entuziasti më i thekur ndër mbështetësit e Kryetarit të Partisë Demokratike e kuptoi fundin politik të Lulzim Bashës. Përveç atij vetë.

Logoja e Partisë Demokratike, Partisë që shembi komunizmin, kishte përfunduar e treta në bilancin e numrave përfundimtarë. Dhe jo vetëm kaq. Ajo kishte marrë dy herë më pak vota sesa një logo e panjohur, një kombinim i çuditshëm i një Partie thellësisht të majtë si LSI dhe një Partie krejt të parëndësishme e me sfond fetar si Partia Demokristiane.

Ky kombinim logosh, aspak frikësues në nisje, u mor hua nga Sali Berisha për t?i treguar të gjithë kundërshtarëve se emri i tij peshonte edhe më shumë se logo e Partisë që ai vetë themeloi dikur.

Berisha, në një fushatë thellësisht personale, mjaft energjike e me kundërshtarë mjaft të fuqishëm, arriti të grumbullonte 31% të votës së zgjedhësve shqiptarë që votuan në këto zgjedhje.

Me siguri që po t?ia ofronin një rezultat të tillë përpara zgjedhjeve Berisha do ta kishte pranuar me kënaqësi. Rezultati i tij nuk ka pse analizohet si shumatore votash. Ai bëri punën e vet që Opozita të bëhej shumicë. Mbetej që edhe Basha të kapte të paktën 20% dhe ja, u bë?E kkujt ia merrte mendja që PD do të katandisej në 13% sa edhe Berisha të jepte llogari për rezultatin e saj?!

Lulzim Basha dhe Partia Demokratike u përpoqën të krijonin në këto 6 muaj imazhin e një Partie pro amerikane, me një ligjërim demokratik që i kundërvihej berishizmit si frymë dhe si mendësi, që udhëhiqej nga konstruktivizmi politik, kultura e debatit dhe diversiteti i zërave. Supozohej që kjo frymë e re politike që entuziasmoi ndërkombëtarët dhe krijoi kamikazët anti Berishë do të thithte mjaft prej elektoratit gri që refuzonte Partinë Demokratike pikërisht prej Berishës dhe berishizmit. Atje edhe shihej hambari i ri i votave demokrate.

Por rezultati i 6 Marsit vërtetoi krejt të kundërtën. Jo vetëm elektorati gri që nuk ishte afruar por ishte tretur edhe ai blu. 13,7% ishte një shifër e frikshme, shenjë e asgjësimit të çdo iluzioni.

Mbështetësit e djeshëm të Bashës e gjetën menjëherë fajin te Kryetari. Ky deklaroi se ?nuk ka humbur kurrë zgjedhje? duke e kthyer situatën në qesharake. Menjëherë pas kësaj deklarate, Agron Gjekmarkaj dhe Grida Duma, dy nënkryetarët e Partisë Demokratike dhanë dorëheqjen. Japin dorëheqje anëtarë Kryesie, nënkryetarë, anëtarë të Këshillit Kombëtar, sekretarë. Por Kryetari jo.

Ai premton se do të bëjë çdo gjë që Partia Demokratike të mbetet e bashkuar. Por ikën me vrap kur pyetet se si do bëjë të mundur këtë. Fjalitë e lëna përgjysmë të tij janë kthyer tashmë në emblematike. Ato përsëriten me një frekuencë njëvjeçare dhe askush nuk i merr seriozisht. Procedurat dhe vula e Partisë janë kthyer në levën e Arkimedit të tij.

Nga ana tjetër Sali Berisha përmend votën e lirë si kryekushtin e të gjitha negociatave. Kjo është praktikisht një betejë e fituar prej tij akoma pa nisur. Është si të garojë Mbape në vrap me një futbollist të Peqinit. Aty nuk ka vend për negociata. Mbetet vetëm formalitet.

Po a është zgjedhja e Berishës zgjidhja më e mirë e përplasjeve në Parti? A mund ta ruajë unitetin e Partisë dhe si do të jetë e ardhmja e një Partie që ka Kryetar një person ?nongrata??

Kjo duket zgjidhje edhe edhe më pesimiste në kushtet e një vendi të vogël e lehtësisht të shantazhueshëm. Nëse flitet për negociata parakushti nuk duhet të jetë vota por ndershmëria dhe dashuria për krijesën tënde. Sali Berisha mund t?i fitonte zgjedhjet brenda partisë edhe në 2013-ën por zgjodhi të mos konkuronte. Të njëjtën gjë duhet të bëjë edhe tani. Fitorja e tij e fundit duhet të mbesë këtu.

Si shenjë e tolerancës dhe e dashurisë për atë Parti./CNA.al