Injoranca e Kryemadhit: Poezinë e Nolit e ka thënë Migjeni

3 Prill 2021, 13:38, Politikë CNA

Mona sot ka lëshuar perlën e radhës. Ajo nga një takim në Vlorë ku prezantonte kandidatin Luan Rama, ka treguar edhe njëherë kapacitetet e saj si intelektuale e rrallë.

Duke folur përpara të pranishmëve Mona ka theksuar ?siç ka thënë Migjeni, ngrehuni dhe bjerini, shtypini, korrini ata që kërkojnë t?iu mashtrojnë?, siç mund ta shikoni dhe në videon e mëposhtme.

Të ngrihen direkt, por edhe që ti cojnë Monën në 9 vjeçare, ti mësojnë se ato vargje nuk i ka thënë Migjeni, por Imzot Fan S. Noli, tek poezia e tij ?Anës Lumenjve?.

Tekstin po ja vemë të plotë më poshtë që ta mësojë ta recitojë më mirë dhe mos ngatërrojë Nolin me Migjenin.

Ndoshta s?ka faj Mona se kështu është kur ke lexuar vetëm defteret e florinjve të burrit apo atyre që ju ble votat.

Në fakt do ishte shumë mirë të ngrihen e t?ju bien, por ta fillojnë nga Iliri dhe Mona, që kanë 30 vite paguhen me taksat e shqiptarëve që grabisin pushtet sa majtas sa djathtas, që blenë vota me lekë e kështu me rradhë.

Pa folur më milionat e eurove, për pronat e shkollimin e fëmijëve./CNA.al

Anës Lumenjve

Arratisur, syrgjynosur,
Rraskapitur dhe katosur
Po vajtonj pa funt, pa shpresë,
Anës Elbë-s, anës Spree-së.
Ku e lam’ e ku na mbeti,
Vaj-vatani e mjer mileti,
Anës detit i palarë,
Anës dritës i paparë,
Pranë sofrës i pangrënë,
Pranë dijes i panxënë,
Lakuriq dhe i dregosur,
Trup e shpirt i sakatosur.

Se ç’e shempnë derbederët,
Mercenarët dhe bejlerët,
Se ç’e shtypnë jabanxhinjtë,
Se ç’e shtrythnë fajdexhinjtë,
Se ç’e pren’ e se ç’e vranë,
Ç’e shkretuan anembanë,
Nënë thundrën e përdhunës
Anës Vjosës, anës Bunës.

Çirrem, digjem i vrerosur,
Sakatosur, çarmatosur,
As i gjall’, as i varrosur,
Pres një shenj’ e pres një dritë,
Pres me vjet’ e pres me ditë,
Se ç’u tera, se ç’u mpaka,
Se ç’u çora, se ç’u mplaka,
Larg prej vatrës dhe prej punës,
Anës Rinit, anës Tunës.
Çakërdisur, batërdisur,
Përpëlitur dhe zalisur,
Ëndërronj pa fund, pa shpresë,
Anës Elbë-s, anës Spree-së.

Dhe një zë vengon nga lumi,
Më buçet, më zgjon nga gjumi,
Se mileti po gatitet,
Se tirani lebetitet,
Se pëlcet, kërcet furtuna,
Fryhet Vjosa, derdhet Buna,
Skuqet Semani dhe Drini,
Dridhet beu dhe zengjini,
Se pas vdekjes ndriti jeta
Dhe kudo gjëmon trumbeta.
Ngrehuni dhe bjeruni,
Korini dhe shtypini,
Katundar’ e punëtorë,
Që nga Shkodra gjer në Vlorë!

Ky ilaç e ky kushtrim
më bën djal’ e më bën trim,
më jep forc’ e më jep shpresë,
anës Elbë-s, anës Spree-së.
Se pas dimrit vjen një verë,
që do kthehemi njëherë,
pranë vatrës, pranë punës,
Anës Vjosës, anës Bunës.

Arratisur, syrgjynosur,
Raskapitur e katosur,
brohoras me bes’ e shpresë,
anës Elbë-s, anës Spree-së.