Kurrë sa sot nuk ka patur nevojë qytetari i parë i qytetit për një ngadhënjimtarë si Eduart ndocaj

16 Korrik 2018, 14:35, Aktualitet CNA

Nga Nikoll Uldreaj

Politika e nxehur gjakrash po e ndien pulsin e ditëve që u shpreh ngushëllimet për humbjen e qytetarit të parë në pushtetin lokal. Shpërfillja prej kaq kohësh e mbështetësve e zgjedhësve sigurisht që e ka një çmim që u nxinë në fytyrë.

Ndëshkimit të zgjedhësve nuk u shpëtojnë dot. Sytë e politikës së majtë e të djathtë mbushin me heshtje e kureshtje muzgjet e verës buzë detit, pikërisht aty ku kanë të kyqur interesat.

Në radhët e tyre tashmë është ngjallur një zemëratë e urryer kundër kujtdo që merr guximin të kandidojë për qytetar të parë në Vlorë, Sarandë, Durrës, Tiranë, Lezhë e më gjerë.

Drejtimi i pushtetit lokal kërkon njerëz krijues, të dalë nga puna krijuese dhe që dinë ta bëjnë me krahë ekonominë. Ndoshta ka ardhur koha që produkti i keq drejtimit ti ndëshkojë.

Pikërisht ata, që mundësia e gjallë e jetës i bashkoj me freskinë e një bote të qytetëruar larg vendit të tyre, larg shkretëtirës së ndotur nga politika e baltës e përçmimit.

Ka ardhur koha që futin e pjekur të mençurisë e vizionit ta shijoj edhe Lezha. Mjaftë është qeverisur nga kukulla, që vetëm miqve e të afërmve u kanë plotësuar dëshirat.

Ka ardhur koha që t?mos mbajnë rreth qafe shall blu as rozë, por të vejë kapele republika të pavarësisë, të mirësisë, të mërqinjës e dashurisë njerëzore. Pra të shijojnë bukën e vet në truallin e vet.

Një fatlum iu ka vet afruar Lezhës me qëllim që t?ia shkund përgjumjen 27 vjeçare e ta udhëheq udhës së dritës, asaj udhe nga ecin qytetet perëndimorë si Roma, Milano, Peruxhia e të tjera.

Eduart Ndocaj, legjendë e gjallë, kreshniku që i rreh zemra për Lezhën, pisha e blertë e mendimit e vizionit, që e njeh gjerë tek thonjtë vajtjen, mërgimin, humbjen dhe suksesin, shokun dhe mikun, lajkatarin e servilin, dhe lojërat politike.

Sot as një forcë politike nuk mund t?ia hedh rrjetën e ujitë e ta peshkojë për interesat e saj. Tashmë ai është i sprovuar nëpër beteja politike që nuk i sollën as një të mirë përpos vjeljes nga reputacioni i sukseseve të tij.

Eduart Ndocaj është një formulë suksesi në biznes, projekte e vizione hapësirash të largëta. I rritur në perëndim, hapësirave ku bleron ligji e freskia sociale, qytetërimi i bashkëqytetareve, besimi e mbështetja i atij që është braktisur nga fati, që iu kanë thye ëndrrat e jetës.

Kurrë sa sot qytetari i parë i Lezhës, Tiranës, Shkodrës, Durrësi nuk ka patur më shumë nevojë për një ngadhënjimtarë që ngjallë shpresë si Eduart Ndocaj.

Përvoja është thesar, përgatitja profesionale në drejtim është urë lidhëse, gjallëria e freskia janë çelësi i suksesit të dobishëm njerëzor, të cilat janë prone e zotit Ndocaj. Lezha e ka zogun e fatit pranë kokës, mjafton të zgjatë dorën e ta kap.