E fundit!

09:44 Politikë

Vrasja e efektivit në Maliq/ Rama: Nderime përjetë dëshmorit, ndëshkim maksimal për autorin

Kryeministri Edi Rama ka reaguar pak minuta më parë lidhur...

Historia e vajzës së detyruar të jetojë si djalë

25 Prill 2018, 11:40, Lifestyle CNA

Sitara Wafadar dëshiron të ketë flokë të gjatë si gjithë vajzat e tjera. Në vend të kësaj, adoleshentja afgane sillet si një mashkull për më shumë se një dekadë, e detyruar nga prindërit. Ajo është djali që ata nuk e patën kurrë.

Pas 5 motrash dhe asnjë djali, Sitara jeton me gjini të dyjëzuar, e cila njihet si “bacha poshi”, që do të thotë “e veshur si djalë”, ç’ka, sipas afgaëve, i jep asaj fuqinë për të kryer funksionet e një mashkulli në shoqërinë patriarkale.

18-vjeçarja, e cila jeton me familjen e saj të varfër në një shtëpi me tulla e baltë në një fshat në provincën lindore të Afganistanit, është sjellë si një djalë në pjesën më të madhe të jetës së saj.

Flet si burrë

Çdo mëngjes ajo vesh një bluzë të gjerë, pantallona e këpucë meshkujsh. Ndonjëherë i mbulon me shall flokët e shkurtër kaf e madje, trash edhe zërin, për të mos u dalluar.Ajo thotë:

Nuk mendoj kurrë që jam një vajzë”.

Sitara dhe babai i moshuar punojnë gjashtë ditë në javë për të mbajtur frymën gjallë dhe për të paguar borxhet që kanë.

Vajza shprehet se i ati thotë që ajo është djali i tij i madh, e madje, shpesh shkon edhe në funerale për të shoqëruar burrin e vetëm të familjes së tyre.

Në këto kultura, familjet ku nuk lind asnjë djalë, vajzat detyrohen të vishen e sillen si të tillë.

Ndërkohë që pjesa më e madhe e?bacha posh?, sikurse njihen, nuk vishen më si meshkuj pasi arrijnë moshën e pubertetit, Sitara thotë se vijon të vishet në këtë mënyrë, për të mbrojtur veten.18-vjeçarja shprehet:

Kur shkoj në punë, pjesa më e madhe e njerëzve nuk e kuptojnë që jam vajzë. Nëse e kuptojnë që jam një vajzë 18-vjeçare që punoj çdo ditë në një fabrikë të prodhimit të tullave, do të kem probleme serioze. Edhe mund të më rrëmbejnë”.

Sitara nisi të punojë në këtë fabrikë kur ishte 8 vjeçe, duke ndjekur rrugën e të motrave. Edhe ato punuan në fabrikë, në vend që të shkonin në shkollë, deri sa u martuan.

Ajo bën deri në 500 tulla në ditë, në këmbim të 160 parave afgane (rreth 2 dollarë).

Nga ora 7 i mëngjesit deri në orën 5 të pasdites, Sitara ulet në tokë për të pregatitur baltë, më pas i jep asaj formë dhe e lë në diell që të piqet e të marrë ngjyrën kafe.

E reja shprehet:

Nuk kam turp nga ajo që bëj edhe pse shumë njerëz më thonë se kam arritur pubertetin dhe tani nuk kam pse të punoj në një fabrikë tullash. Por çfarë të bëj? Nuk kam asnjë zgjidhje tjetër.”Noor, babai i Sitarës thotë se Allahu nuk i dha atij mundësinë e pasjes së një djali, duke e lënë pa zgjidhje tjetër, veçse të detyrojë të bijën të vishet si mashkull dhe të punojë.

Me paratë që fitojnë, mundohen të ushqehen dhe të paguajnë ilaçet e mamasë diabetike. Sipas zotit Noor, nëse ai do të kishte një djalë, nuk do të ishte i detyruar që e bija të vuante kaq shumë.

E megjithatë, mamaja e Sitarës, Fatima, dëshiron që e bija të mund të vishet si vajzë dhe të qëndrojë në shtëpi, por, për fat të keq, ende i duhet të punojë për të paguar ilaçet, pasi i shoqi është shumë i moshuar.

Nga ana tjetër, Sitara e pranon se kjo situatë është e padrejtë, por i dorëzohet fatit të saj, ndoshta, edhe për shkak se nuk do që e motra më e vogël, e cila është 13 vjeçe, të ketë të njëjtin fat si ajo./CNA