Peshkamadhi po lu' bishtin

20 Janar 2018, 08:48, Aktualitet CNA

*Nga Zef Zefi

Lulzim Basha tha se Edi Rama ka propozuar një ligj të posaçëm gjoja si rregullore për të mbrojtur peshqit e mëdhenj.

Ai informoi se Kuvendi Socialist, ka shpikur një biçim rregulloreje mbi-kushtetuese, që e bën Ramen, të marrë në dorë atributet e akuzatorit dhe të gjykatorit njëkohësisht. Edi Rama, nëpërmjet sipërvënies së kësaj rregulloreje socialiste, mbi sistemin e drejtësisë, synon zhbërjen e reformës në drejtësi.

Futjen e Shqipërisë në një kolaps kushtetues, duke rrëzuar Kushtetutën e 140 votave me 73 apo 74 vota socialiste. Nderkohë gjykatave dhe organeve te drejtësisë që kanë tagrin e aplikimit të ligjeve, si për peshkamëdhenjt, ashtu për të vegjël, do tu mbeten vetëm cironkat e krimit.

Ne nuk do ta votojmë, nënvizoi, Kryeopozitari. Ndaj për të mbrojtur reformën në drejtësi, për të prerë “kërthizën” e Ramës ndërlidhur me krimin, për të ndërprerë kërrusjen ekonomike të Shqipërisë, varfërinë ekstreme, ikjen e shqiptarve dhe humbjen e shpresës së këtij vendi, dukuni në Tiranë me dt 27 të Janarit. Asnjë rrugë tjetër demokratike nuk ka mbetur

Mesazhi opozitar i qartë dhe i thukët; me “mbi-ligj” Rama’ruç’balla alias Peshkamadhi i Partisë së Punë-ve të mëdha, i cili për pesë vite me radhë ka demonizuar opozitën si pengesë e reformës në drejtësi, tani me fillimin e implementimit të saj, ka fillu do me lu-jt bishtin. Peshkamadhi me ligj të posaçëm të jashtëligjshëm, do të ketë më shumë të drejtë se të tjerët:

Do të ketë më të drejtë se gjithë sistemi i drejtësisë se bashku me prokurorë e gjykatorë.

Do të ketë më shumë më shumë të drejtë se çdokush qytetar i Republikës së shqipeve, frymorë e jo frymorë.

Peshkamadhi vetëvetingisht, do të hetojë, akuzojë vetë, do të shqyrtojë dhe gjykojë po vetë kolegët dmth peshkamëdhenjtë që kanë thyer ligjën, (nënkupto bllokad kushtetuese)

-Qyre, qyre! Ça nuk shpik për pushtet ky kryeopozitari…,-e mbylli kronikën politike të ditës media-fresku i qeverisë ose siç njihet ndryshe opozita e vertetë e opozitës, duke përshendetur gjumin e popullit sa mban ekrani, me ca rrumbullakësi të silikonuara kardashani.

Ndërkohë në orët e vona të natës nëpër kazane, rrjete e portale, u shpërnda lajmi se Peshkamadhi kishte thirrur me urgjencë në selinë e tij, bironë e ngushtë të byrosë politike të Partisë së Punë-ve të mëdha te rilindjes.

Biroja atë e gjeti të menduar me këmbët mbi skrivaninë e tij, që ngucnin me majë të këpucës maketin e koshit të basketbollit.

Duart i kishte gershetuar mbas kokës tullë dhe bërrylat shihnin tavanin. Goja prej peshkamadhi ishte e hapur. Edhe ajo shihte nga tavani. Herë pas here nxirrte një fije zëri të ujshëm, po fjala akoma ishte e padeshifrueshme.

Njëmijë hamendjet ishin të zakonshme per kokat e biroistëve. Psh e ka marrë Peshkamadhi dozën e mbrëmjes apo s’e ka marrë. Nëse po duhej të dinin sa viza ishin, llojin, kualitetin dhe përqëndrimin e lëndës.

Kohët e fundit mbasi prodhimi vendas kishte njohur maja, pati deklaruar ne biro se nuk do të merrte më “viza” importi, por viza cilësore me erën e trendelinës së vendit

Derisa nga paskuinta u shfaq hija e imët e sekretarit personal, me gishtin e madh “llajk” si në feisbuk, asnjë biroist nuk guxonte ta zgjonte nga faza e haluçinimit. Kush e kishte provuar, kishte dalë me sy të nxirë.

Kur pellushi i poltronit u përpëlit, të gjithë erdhën në vete. Peshkamadhi u përtyp me pak neveri.

“Këtu janë të gjithë ë?”

“Ketu jemi Peshkamadhi ynë me pare të ndritshme”-ia pritën biroistët me një gojë

Peshkamadhi shtyu me bërryl flamurin me shqipe, pastaj atë tjetrin ambasadorial. “Ça janë këto rrecka, mor amon,- sytë me bebëza të përhijtura u ngulën mbi një bust të vogel me shqyt dhie mbi kokë.-Po ky ça bo’ ktu, e di kush të më thotë apo s’di?”

“Skënderbeu i vjetër,”-tha Spiropalja me pathos.

Peshkamadhi i dha buzës një nuancë të lehtë buzëqeshjeje. E këndellte ai zë feminil e pasional. Edhe pse ajo çupkë dashninë e parë e kishte shtirë me Saliun plak, tani po rritej në shtratin e rilindjes.

“Tri janë pikat e pllanit të partisë, për të cilën ju kam thirrur t’ju boj synoptikën, nisi të flasë me zërin e tij të thellë si jehonë guvash Peshkamadhi.

– E para rregullorja do të bënet. Do bënet siç u bë Prokurorja e përveçme e përkoheshme, ashtu do të bënet dhe rregullorja.

E patë si u hodhën përpjetë “armiqtë”? Ça fituan. Këtë… fituan.- Kur peshkamadhi tregoi bërrylin, biroistët e kuptuan se Peshkamadhi nuk tha fjalë të pista, po thjesht bënte politikë. Po ambasadorialiteti, tha gjë ay? Hiç, ça do thoshte. Para fakteve tona, thyejn kokën gjithkush që përpiqet te behet pengesë. Po mirë, do thotë ndokush, pse na shti në telashe të reja me rregullore, kur i kemi të gjitha tani, policinë që duam, SHISH që duam, po dhe Prokuroren që duam. Nuk e dini? Jua them u…,-Peshkamadhi i hetoi të gjithë të pranishmit me superioritetin e duhur. Po jua them që të mbetet ketu brenda përbrenda, kjo rregullore, është saktë saktë “kapistra” në duart tona, si për kushtetutën që s’e deshëm po e votuam, si për prokuroren e përveçme që bëmë. Kush na siguron ne se atë nuk e frymëzon “armiku” i jashtëm ose ky i brendshmi, kur dihet se edhe ajo vjen nga kllasa e armiqve? I teket asaj të çojë para akuzës ndonjë peshkamoth? Asnjë prokuror i demokracive stanjative perendimore nuk e kanë, këtë kapistër, demokracitë në rritje si jona, ajo Erdoganit, Putinit etj e kanë…, nuk mund të rritet demokracia pa rregullore partie.

-E dyta: Protesta e armiqve të brendshëm, të shtypet me pambuk. Policia që duam e njeh këtë gjuhë. Leku të mos kursehet. Blihen ata si qofte zgare, pyeteni Tahirin shoku Xhaf’ aty e ke edhe Çaton. Nuk i prek njeri ata.

Le te fluturojnë çizmet ata. E rëndësishme është qe numrat që shohin kazanët dhe ambasadorët të flasin në favorin tonë.

-Lek, shoku Peshkamadh, nuk kuptoj.-Xhafa uli supet e ngriti vetullat me habi.

-Shejton i modh ky shoku Xhafa, ë shoku Moz’,-tha Peshkamadhi.

Mozi nxori kokordhokët përjashta. Ky është kodi i sigurisë midis tij dhe Peshkamadhit.

“I treti problem dhe i fundit. Siç e dini ambasadorët duan peshk. Jo cironka. Për këtë çeshtje në mënyrë demokratike dua sugjerime nga ju. Si të çojmë peshk tek ambasadorët. Të pakten atyre tu duket i tillë?

-Me leje, -u dëgjua një zë si nga nëntavolina. Zeri i njohur i Braçes.-unë propozoj teorinë e Marksit. Sipas Marksit, Hegeli ka thënë se ndryshimet sasiore çojnë në ndryshime cilësore, jo veç të panoramës po dhe të relievit.”

-Më konçiz Braçe-ziu. Nuk kemi kohë të humbim, -bubulliu Peshkamadhi.

-Po ja shef. Unë them se po tu servirim mbi pjatë një numër të madh cironkash, në formën e një peshkamadhi unik, ambasadorët e qepin.

Nuk jua zëmë në gojë atyre Marksin, po Hegelin. Nuk ka ambasador në botë që ta hedhë poshtë Hegelin e Marksit tonë.

Pasoi një heshtje. Sytë e biroistëve u mpinë për ca çaste mbi fytyrën e Peshkamadhit. Kur spiropalja vuri re pulsin e zbutur të ballit të “skenderbeut” të saj, duartrokiti e para. Pas saj të gjithë. Madje dhe vetë Peshkamadhi këtë herë lu-ajti bishtin i rilaksuar.