Nga Bekim Bici / Papagajt e politikës shqiptare

4 Tetor 2017, 18:30, Aktualitet CNA

Deklaratat e ambasadorit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Donald Lu, të bëra në 20 vjetorin e themelimit të shkollës së Magjistaturës, ku ndër të tjera hodhi akuza të forta në drejtim të qeverisë për mosfunksionim siç duhet, kanë shkaktuar një debat të fuqishëm mediatik e politik. Ai tha se Shqpëria komandohet nga 4 klane dhe 20 familje kriminale, me në krye Emiljano Shullazin, ndërsa në ?shuplakën e dytë? ndaj qeverisë kërkoi që brenda 4 muajsh të marrë situatën nën kontroll.

Debati pas këtyre deklaratave nxorën edhe një herë në pah lëpirjen ndaj ndërkombëtarëve, duke mos realiuar dot një debat të mirëqenë me një nivel adekuat për atë, që të përfshirët në të përfaqësojnë.

Që nga politikanët në pozitën e deputetit ose jo, të kryetarit të partisë ose jo, te gazetarët, analistët, opinion dhënësit, komentuest, ?ekspertët? e deri tek qytetari i thjeshtë, ranë në batakun e të bërit të papagallit të politikës, shqiptare apo ndërkombëtare. Ndonëse qytetari i thjeshtë sërish ishte disi më i përfshirë për shkak të përjetmit të kësaj gjendje ndër vite, por që tashmë po nxjerr kokën nga ?shkurrja? ku ishte fshehur e bërtiste me të madhe.

Emisione të ndryshme televizive me të ftuar personalitete nga zhanere të ndryshme të jetës, ranë në një batak nga i cili nuk po dalin dot. Në vend që të flasin për realitetin e rastet konkrete, struken në frikën e tyre, pasi mund të jenë edhe vetë të përfshirë, apo edhe lagur sadopak. Fshihen dhe bëhen papagall i fjalës së ambasadorit, apo ambasadorëve në përgjithësi, pasi është kthyer në zakon, se kur një përfaqësues i një vendi më të fuqishëm në arenën ndërkombëtare flet për Shqipërinë e realitetin e hidhur, atëherë ripërsëritin këto fjalë, sikur ata e dinë më mirë realitetin.

Por a është e vërtetë kjo? A e njohin më mirë se qytetari e fshatari i thjeshtë i këtij vendi të begatë e të krijuar nga Zoti, por të shkatëruar nga politika, realitetin, saqë meritojnë emisone të tëra me dërdëllisje pa kufi, por pa prekur thelbin. Pa dalë te realiteti që qytearët përjetojnë çdo ditë nga narko-banda të komanduara nga ?të zgjedhurit? prej tyre? Patjetër që jo. Por përulja dhe lëpirja, ndoshta për të shpëtuar veten, apo për të fituar ca të ardhura që do ju mbeten në fyt, ndoshta për të fituar një pozitë, se veç mikut gjë tjetër nuk funksionon në këtë vend e shumë arsye të tjera që mund t?i shtoni pa limit, janë arsyeja e papagajve tonë, që po orvaten dhe thuajse e kanë arritur, të kthejnë edhe qytetarin dhe fshatarin e thjeshtë, në një papagall tyrin.

Aq shumë papagaj ka ky vend, saqë tashmë po mendoj se edhe emri veç ka flluar të zëvëndësohet, nga Shqipëri, në PAPAGALLËRI.

Të gjithë të manipuluar nga media dhe propaganda e saj pro politikës, e cila e ushqen për të na u-SHQYER.

Të vjen të vjellësh kur sheh që persona që në realitet ushqehen me informacione nga vetë politika dhe në shërbim të saj, kanë marrë një vëmendje të pakrahasueshme, ndërkohë që realiteti është tërësisht i papërfaqësuar. Parapëlqehet PAPAGALLIMI ndaj politikës.

A ka ndonjë emision të vetëm që është bërë me pjesëmarrës të thjeshtë, të panjohur por që të përfaqësojnë studentin, të moshuarin, invalidin, të papunin, të varfërin, fshatarin? Përgjigjja është jo! Janë të njëjtat figura që janë të krimbur në para, që flasin për çdo gjë. Flasin për varfërinë pa e përjetuar kurrë. Flasin për invaliditetin dhe nevojat e tyre të veçanta, pa u ulur kurrë me ta, pa e konsumuar qoftë edhe një kafe me ta. Flasin për fshatarin, por që në realitet nuk dinë gjë tjetër rreth tyre veç ato ushqimet bio; në rastin më të mirë ua kërkojnë lirë e më lirë duke mos u dhënë mundësinë për të mbuluar as kostot e prodhimit, por që siç do thonin ata: ?Na mallkon toka po ta lëmë djerrë, se fitim nuk ka?; ndërsa në rastin më të keq prodhimet hidhen shtretërve të lumenjëve.

Flasin për të papunin, kur ata edhe pse nuk dinë vështirësitë e tij edhe për të nxjerrë një kartë shëndeti, sepse vetë dhe pse nuk punojnë kontot e tyre mbushen e mbushen, por do i zërë haku i tyre, jini të bindur.

Flasin e flasin por asgjë nuk thonë, po dërdëllisin si papagalli. Fundja kanë një aryetim, janë papagaj të politkës, në PAPAGALLËRINË tonë.

Epo t?i gëzojmë, sepse po shkojmë në rrugën e tyre. Po bëhemi papagaj të papagajve! /CityNews