Ja çfarë shihet duke udhëtuar në metropol

1 Maj 2017, 19:04, Aktualitet CNA

Tek po beja rutinen e lodhshme te fundjaves ne kyreqytet, ne te nxehten qe te ofron Tirana. Drejt me then me vinte zore te ecja ne rruge, e shihja qe nuk isha i vetmi qe ndihesha ashtu. Arsyet te gjith i dini, lypsat ishin shtuar, shum te rinj qe qendronin kot neper kafene duke tymosur vende vende cigare dhe vende vende hashash. Kjo nje situate e perditesuar tashme. Ajo Tirana qe te jepte mundesi, tani disa i ka lene pa te, ne fakt jane shume jo disa. Po mua nuk me intereson mundesia apo mungesa, mua me vinte turp per dicka komplet tjeter. Jo se une beja dicka per turp, por realisht ndienja siklet te pa pare kur nga njera ane shija nje tuf parazitrish nga periferia e shqiperise ose ndoshta dhe nga qyteti im dhe nga ana tjeter njerez pa mundesi fizike te ulur ne troruar. Ndoshta jeta nuk eshte e drejte po nuk e ndryshojme dot.

Me vinte shum keq qe nuk mund ti ndohmoja te gjithe me nje kontribut te vogel, sepse ata ishin shume. Madje dhe kryeministri apo kryetari i opozites nese do ecnin ne ate rruge, ne kemb, nuk do kishin aq lek sa per ti dhene te gjitheve… Si mendoni?

Gjithsesi kjo eshte nje fatkeqesi, madje nje fatkeqesi me e madhe qe lindem ne shqiperi. Ose fatkeqesi me e madhe qe shqiperine e drejtuan dhe e drejtojne njerez qe nuk do kishim deshire ti kishim as komshinj. Nga ana tjeter une lodhem shum kur udhetoj ne Tirane, sepse udhetoj ne kembe se ne urban nuk kam lek te teperta ti jap autobuzit dhe per me teper nuk kam lek as xhepistat, qe e kane pune per te siguruar jetesen.

Nga ana tjeter Tirana eshte kthyer ne nje germadhe te izoluar, trafiku eshte i cmendur, edhe per njerzit vlen kjo gje. Ata u cmenden nga trafiku, u cmenden nga germadhat, u cmenden nga izolimi. Eh metropoli i levizshem, as nje here nuk e gjej njelloj. Shume gjera prishen, pak ndertohen dhe te gjitha keto leke dalin nga xhepat e te “cmendurve” te cilet vazhdojne te cmenden cdo dite. Kjo situate behet akoma me e dhimshme kur luksi dhe varferia gjenden ne te njejtin vend. Ne fakt keto jane pak nga ato cka perjetohet ne nje dite te thjeshte ne Tirane, ne nje vend ku pervec lodhjes ka dhe barren e rrende e te parit te vuajtjes dhe luksit qe shkakton vuajtjen.

Kjo situate depresive sociale, ekonomike dhe se fundmi rrugore nuk eshte vetem nje metropol, kjo situate gjendet kudo./Armando Braho