Nga Artan Hoxha/Rikthim ne "Vendin e Krimit"

19 Dhjetor 2016, 21:25, Aktualitet CNA

Ne Miras te Devollit, ne nje vjetorin e vrasjes se Jani Kollcinakut, me familjen dhe njerezit e tij te afert. Valet e Vodafonit shqiptar nuk pine uje ketu buze kufirit me Greqine, Vodafoni grek eshte si ne token e vet.
U ktheva dhe nje here neper te njejten rruge, ku sebashku me kameramanin Vin Daja, realizuam investigimin mbi kultivimin e droges ne Koshnice te Devollit, ne shtatorin e 2015, dhe lidhjen e narkotrafikanteve me policine lokale. Njeri nga tre informatoret tane per kete histori, Jani Kollcinaku, i njohur dhe si “Landi i Mirasit”, afro dy muaj e gjysem pas publikimit te pamjeve filmike te parcelave me kannabis ne zonen e Devollit, u rrembye, u ekzekutua me plumb mbas koke dhe kufoma iu hodh ne ane te rruges nacionale Korce-Kapshtice, prane nenstacionit elektrik ne Zemblak. Une dhe kameramani Vin Daja, ia hodhem paq vetem me ca kercenime ne telefon nga jashte dhe brenda vendit.
Nje vit me pas, ne qendren administrative te Devollit, Bilisht, ndodhen ne drejtim te policise te njejtet persona. Ne ambjentet e sherbimit publik, restorante, bare apo hotele, pergjate rruges qe pershkova, ndodhen te njejtet njerez, qe nje vit me pare Jani i denoncoi si organizatore dhe financues te trafikut te narkotikeve. Madje ne Miras dhe fshatrat perreth me thane se kete vit, “te njejtet” kishin mbjelle kanabis dy here me shume se nje vit me pare, por tashme une isha vone dhe nuk mund te dokumentoja asgje me pamje.
Devolli, ndryshe nga nje vit me pare, ne kete mes dhjetori nuk ishte i mbuluar nga bora, edhe pse temperatura shenonte disa grade nen zero.
Ne pamje te pare duket se asgje dhe askush nuk ka ndryshuar ne Devoll gjate nje viti. Nga hierarkia e administrimit lokal te territorit, deri te perfituesit dhe administruesit e milionave te narkotrafikut.
Ndryshe nga nje vit me pare mungonte vetem Jani Kollcinaku, qe u nis ne boten e pertejme ne menyre makaber. Po ashtu, dhjetra burra e gra te veshura me te zeza kerkojne drejtesi, cilido qofte motivi. Ne te njejten dite, vetem 30 kilometra larg, kokat e prokurorise jane mbledhur ne Korce, jo per te hetuar kete krim makaber dosjen e te cilit e kane arshivuar per mungese provash, por per te festuar “sukseset” e vitit qe po leme pas.
Nje i moshuar qe po mundohej te ngrohej sadopak rreth sobes me dru te nje lokali modest ne Miras, me tha:Ke degjuar qe ujku te haje ujkun mor djale?!!!! Shteti kur do e kap lepurin me qerre!!!…..
Po lepurin xhaxha, jo ujkun. Se ujku te ha dhe qete dhe ta le qerren ne dore, ose ne qofte zemermire te jep nje thes me leke te blesh nje karroce me kuaj …..

Foto e pare: Shtator 2015, duke takuar Jani Kollcinakun qe na priste i fshehur ne nje koder te pyllezuar siper fshatit Koshnice, per te na treguar parcelat me kanabis, siguria e te cilave ishte garantuar nga policia lokale. Ky eshte takimi im i pare dhe i fundit me te, edhe pse ne telefon kisha folur shume here para dhe pas shtatorit deri sa ai u vra.

Foto e dyte: Dhjetor 2016, ne dreken perkujtimore per njevjetorin e vrasjes se Jani Kollcinakut, Miras, Devoll.