Koço Kokëdhima pro banditëve në parlament

7 Shtator 2015, 07:37, Aktualitet CNA

Gazeta e Koço Kokëdhimës ka justifikuar Ramen dhe PS-ne, për zgjedhjen e deputetëve të ?fortë? qe kane pasur probleme me drejtesine, apo kane akuza per inkriminim. Arben Rrozhani në një editorial të vetin, thotë se Berishën nuk mund të mundje ndryshe.

?Është bërë bajate dhe vetëakuzuese për shumicën qeverisëse në pushtet prej gati dy vitesh shprehja ?Fajin e ka Saliu?. Por përtej lodhjes, shpotisë, ironisë dhe bumerangut të kësaj shprehje emblematike që do të shoqërojë mandatin e bashkëqeverisjes PS-LSI, e vërteta nuk mund të injorohet. Sepse Saliu ka qenë në politikë prej vitit 1991, ka qenë në pushtet politik plot 13 vite, ka patur dhe ka pushtetin ekonomik prej mëse 23 vitesh dhe litarin e ka lënë jashtë sa herë ka hyrë në gropën e opozitës. Kështu edhe në rastin e përfaqësuesve të popullit në pushtet.

Jo vetëm në pushtetin qendror, vendor, por edhe në Gjyqësor dhe Legjislativ. Armando Prenga, për fatin e keq të tijin, ashtu si dhe Armandot e tjerë që sot janë ende në politikë, nuk erdhi këtu se deshi populli i majtë, filozofia qeverisëse e PS-së, por sepse u zbatua pikë për pikë aksioma ?Gjaku do gjak?, apo ?plumbi do plumb?, sepse beteja për të drejtuar popullin nuk u llogarit si në çdo vend demokratik si një ?fair play?, por si një betejë për jetë a vdekje, ku fituesi i merr të gjitha dhe humbësi duhet eliminuar. Kjo histori nisi këtu e dy dekada më parë, kur politika iu mor mendjeve të kthjellëta dhe të ndritura në fushat ku ato militonin, por t?iu dhënë njerëzve pa mendje, por me muskuj dhe me armët në kokë?, shkruan ai.

?Çfarë do të kishte ndodhur në historinë e zgjedhjeve shqiptare nëse përballë të djathtës së mbipopulluar me elementin rrugaçëror dhe të fortë, që rrëmbente pushtete të gjithëfarëllojshme vetëm më anë të forcës, e majta do të kishte mbetur një organizim politik ?zonjushash?? Shembulli më i qartë është ajo çfarë ndodhi ditën e zgjedhjeve parlamentare të 26 majit 1996. Një parti rrugaçe, e blinduar me armë, e mbështetur nga të gjitha agjencitë ligjzbatuese të gjitha bashkë në funksion të një qëllimi të vetëm: fitores me 99 për qind të zgjedhjeve, ashtu siç edhe ndodhi, pasi komisionerët e PS-së dhe të partive aleate u tërhoqën nga komisionet e votim-numërimit, për t?ua lënë vendin banditëve të PD-së, që mbushën kutitë në një formë shembullore, aq të shëmtuar sa hynë në analet e historisë se si mund të grabitet masivisht vota e një populli të tërë.

Edhe pse zemërthyer, e majta i ka pranuar me vetëdije të fortët që do tu kundërviheshin të fortëve të kampit tjetër, sipas parimit ?dhëmb për dhëmb?. Dhe në shumicën e rasteve janë përzgjedhur figura që janë përfaqësues në zonat më problematike, dhe janë figura që të ?blera? nga PD-ja. Të bezdisurit nga kjo strategji elektorale mund të komentojnë dhe argumentojnë kundër, shumë kollaj nga zyrat e Tiranës, por siç e kanë treguar edhe zgjedhjet e fundit, ato të 23 qershorit 2015, të vlerësuara si më të qetat dhe më të rregulltat e zhvilluara ndonjëherë në vend, zona si Malësia e Madhe, Kurbini, Kruja, Lezha, Puka, Shkodra etj. edhe për shumë kohë do të duhet të jenë peng i kësaj politike, përderisa kampi kundërshtar të vë përballë një të fortë, të rrethuar nga të fortët dhe ku fatin e zgjedhjeve nuk e ka në dorë vota e lirë e individit, por vendimi dhe dominimi që ka fisi?, vijon më tej Rrozhani.

Ai e mbyll shkrimin duke thënë se për këtë gjë ?fajin e ka Saliu?.