After the match, protesters move to the DP headquarters: Opposition sold out
After the match, the protesters moved in front of the DP h...
After the match, the protesters moved in front of the DP h...

While public debate is often drowned in the smoke of the day and mutual political accusations, the reality of infrastructure in Albania requires a deeper scan. Of the approximately 5,000 km of roads administered by the ARRSH, the serious problems that appear in certain segments are not simply a matter of "fate" or nature.

The question that arises is straightforward: who is responsible for failures on the construction site? Is it the ARA that tenders, the designer that drafts the plan, or the builder and supervisor that monitor the implementation?
CNA, in this analysis, aims to reveal the "Achilles heel" of this sector, starting from facts that are often neglected, from poor financial assessment of the design to erroneous interventions on the ground, such as deforestation that causes landslides on the road axis.
CNA has asked several experts to make a simple analysis of where the underlying problem lies.
There are engineers and design studios with real capacity in Albania, but the sector is being pushed towards survival by low fees, poor cost forecasts, and a culture that often demands complete projects with symbolic budgets or no pay.

Whenever a road project encounters implementation problems, delays, contract extensions, project changes, water damage or significantly increased costs, the public debate usually focuses on the consequences. People talk about the construction site, the contractor, the institution, the deadlines. Less is said about the link that determines the quality of the investment from the beginning: the study and design.

This article aims to clarify one thing that must be said publicly without hesitation: Albanian designers are not the problem.
In Albania, there are highly skilled engineers, architects, and specialists, with real experience in the field, who can produce serious and competitive projects.
The main challenge lies elsewhere: in the way design work is funded, evaluated, and handled.
In many cases, the system demands maximum professionalism from studios and engineers with minimum financial resources. This approach is keeping the design sector not in conditions of development, but in conditions of survival.
The road project is not a drawing, but a complete technical process.
Në perceptimin publik, projekti shpesh reduktohet gabimisht në trasë, planimetri dhe disa vizatime. Në realitet, një projekt i plotë infrastrukture rrugore kërkon një seri studimesh dhe verifikimesh që ndërtojnë bashkë bazën teknike të investimit. Brenda këtij procesi hyjnë studimet topografike, gjeologjike e gjeoteknike, hidrologjike e hidraulike, studimet e trafikut, projektimi gjeometrik, projektimi i shtresave rrugore, projektimi i drenazhimit dhe veprave të artit, si edhe dokumentacioni i plotë i tenderit.
Kjo do të thotë se kur flasim për "vlerën e projektit", nuk po flasim vetëm për vizatime. Po flasim për punë terreni, laborator, logjistikë, koordinim institucional, specialistë të fushave të ndryshme, analiza, verifikime dhe përgjegjësi teknike. Kur kjo hallkë nënvlerësohet financiarisht, ulet drejtpërdrejt mundësia për të prodhuar dokumentacion të plotë e cilësor.
Një nga pikat më kritike të projektimit rrugor është studimi gjeologjik dhe gjeoteknik. Në letër kërkohet projekt i sigurt, me zgjidhje të sakta për trupin e rrugës, skarpatat, muret, veprat e artit dhe stabilitetin e terrenit. Në terren, megjithatë, një studim i plotë pengohet shpesh nga kushte reale logjistike dhe financiare që nuk pasqyrohen në kontratë.
Pengesat më të zakonshme në terren janë: mungesa dhe pengesa e aksesit fizik në pikat ku duhen kryer shpimet dhe provat in-situ; nevoja për ndërtimin e rrugëve provizore aksesi, platforma pune dhe mobilizim makinerish në terren të thyer; kosto shtesë për logjistikën dhe sigurinë në terren, që shpesh nuk parashikohen në vlerën e kontratës; afate të limituara që e bëjnë të pamundur densitetin e nevojshëm të investigimit në të gjitha pikat kritike.
Kur këto kushte nuk financohen dhe nuk planifikohen në kohë, kompromisi bëhet i pashmangshëm: reduktohen pikat e studimit, shmangen zonat më të vështira, paksohen shpimet dhe provat, dhe fotografia gjeoteknike del me boshllëqe. Në këto rrethana, projekti nuk e lexon dot plotësisht terrenin, edhe kur ekipi teknik ka kapacitetin profesional për ta bërë.

Pasoja del më vonë në kantier: shtresa të papritura, ujëra nënndërkohë në nivele të paidentifikuara, materiale me sjellje ndryshe nga ajo e parashikuar, zona me qëndrueshmëri të ulët ose rrëshqitje që kërkojnë masa shtesë. Shpesh kjo paraqitet si "problem projekti", por në thelb është pasojë e drejtpërdrejtë e mungesës së kushteve për të kryer një investigim të plotë.
Dimensionimi i tombinove, kanaleve, urave, mbrojtjeve dhe drenazhimit kërkon të dhëna sa më të besueshme për nivelet e lumenjve, prurjet, reshjet dhe episodet ekstreme. Në praktikë, projektuesit përballen shpesh me mungesë të dhënash të përditësuara ose me seri matjesh që nuk mjaftojnë për një analizë të fortë.

Në mënyrë tipike, vështirësitë kryesore lidhen me mungesë matjesh të përditësuara për nivelet dhe prurjet e lumenjve në zonat e interesit; seri reshjesh të paplota, të ndërprera ose jo lehtësisht të krahasueshme midis stacioneve; numër të kufizuar stacionesh matëse në afërsinë e projektit;
ndryshime në pellgje ujëmmbledhëse nga urbanizimi, erozioni dhe ndërhyrjet në territor, që e bëjnë të dhënën historike me pak përfaqësuese.

Kjo do të thotë se, në jo pak raste, studimi hidrologjik detyrohet të mbështetet në interpolime, supozime dhe koeficientë sigurie. Kur kjo ndodh mbi një bazë të dobët të dhënash, pasiguria transferohet drejtpërdrejt në projektin hidraulik.
Rezultati mund të jetë dyfish problematik: ose veprat hidraulike dalin të nendimensionuara dhe rruga dëmtohet nga ujerat, ose zgjidhjet dalin të mbingarkuara financiarisht nga pasiguria. Të dyja rastet tregojnë të njëjtën gjë: pa të dhëna të mira, hidraulika nuk mund të jetë as e sigurt dhe as ekonomike.
Topografia është themeli mbi të cilin ndërtohet gjithçka tjetër. Nëse modeli i terrenit është i paplotë ose i pasaktë, gabimi përhapet në trasë, profile, volume gërmim-mbushje, drenazh, mure dhe preventiv. Edhe këtu, problemi shpesh nuk është mungesa e aftësisë së ekipeve, por kushtet me të cilat u kërkohet ta kryejnë punën.

Në terren, ekipet topografike ndeshen shpesh me: akses të kufizuar në skarpata, përrenj dhe zona me reliev të vështirë; mbulim bimor të dendur që vështirëson matjet dhe modelimin e saktë të terrenit; nevojë për rilevime të përsëritura kur terreni ndryshon nga ndërhyrje të tjera ose procese natyrore; kufizime kohe dhe buxheti që e shtyjnë rilevimin drejt minimumit, edhe kur projekti kërkon detajim më të lartë.
Edhe studimet e trafikut vuajnë nga e njëjta logjikë. Vendime që duhet të mbajnë peshë për dekada merren shpesh mbi numërime afatshkurtra, me të dhëna jo gjithmonë të plota për sezonalitetin, klasifikimin e mjeteve, ngarkesat në akse dhe zhvillimet e ardhshme urbane apo turistike. Kur trafiku nënvlerësohet, rrezikohet kapaciteti dhe performanca e rrugës. Kur mbivlerësohet pa analizë të saktë, rritet kostoja e panevojshme e investimit.
Një kapitull me vete është drenazhimi dhe hidraulika lokale. Shumë dëmtime në rrugë nuk vijnë nga asfaltimi, por nga uji: mikrobasene të paidentifikuara mirë, rrjedha sezonale të neglizhuara, kanale lokale pa dokumentim dhe bllokime nga sedimentet. Këto janë "detaje" që në fakt vendosin jetëgjatësinë e rrugës.
Nyja që bllokon pothuajse gjithçka është vlera me të cilën financohet projektimi. Në shumë praktika europiane, në varësi të kompleksitetit dhe fazave të përfshira, shërbimet e studimit dhe projektimit për infrastrukturë mund të shkojnë në intervale orientuese rreth 5-10% të vlerës së ndërtimit për kategori të caktuara projektesh. Përqindja nuk është fikse dhe ndryshon sipas llojit të projektit, terrenit dhe fushës së shërbimit, por parimi është i qartë: projektimi trajtohet si shërbim profesional me vlerë reale, jo si zë simbolik.
Në tregun shqiptar, përkundrazi, projektuesit paguhen shpesh në nivele rreth 1-1.5% të vlerës së punimeve. Dhe problemi nuk mbaron këtu. Shpesh vlerat paraprake të ndërtimit, mbi të cilat llogaritet tarifa e projektimit, parashikohen disa herë më të ulta se kostot reale që dalin më vonë. Kjo do të thotë se projektuesi jo vetëm paguhet me përqindje të ulët, por kjo përqindje llogaritet edhe mbi një bazë të nënvlerësuar.
Rezultati është një pagesë reale qesharake në raport me volumet, përgjegjësinë dhe kompleksitetin e punës. Vlera që në tregjet e huaja shpesh nuk mjafton as për studimet paraprake, në Shqipëri kërkohet të mbulojë një projekt të plotë.
Mjafton të shihet shembulli i projektit të zgjerimit të rrugës Elbasan-Qafë Thanë.

Për një investim që përflitet në rendin e rreth 270 milion eurove, është e arsyeshme të ngrihet pyetja: sa do të kushtonte projektimi nëse do të realizohej nga studio të huaja me tarifat që aplikohen në tregje me standarde europiane? Vlerësimet e sektorit flasin se një angazhim i tillë mund të shkonte jo më pak se rreth 10 milionë euro, në varësi të fazave dhe shërbimeve të përfshira.
Ndërkohë, kur studio shqiptare paguhet rreth 500 mijë euro për projekte të këtij lloji, diferenca është tronditëse. Ky nuk është thjesht debat për çmim. Ky është debat për aftësinë e sistemit për të financuar seriozisht procesin që përcakton sigurinë, realizueshmërinë dhe kostën finale të një investimi kaq të madh.

Dhe më e rëndësishmja: ky nuk është një rast i izoluar.
Shumë projekte infrastrukture në Shqipëri vuajnë nga i njëjti model, ku parashikimi i kostos së ndërtimit bëhet disa herë më i ulët se realiteti dhe tarifa e projektimit rezulton simbolike në raport me punën që kërkohet.

Krahasimi me arkitekturën: koncepti i huaj paguhet më shumë se projekti i plotë vendas
I njëjti deformim shihet edhe në sektorin e arkitekturës. Në shumë raste në Shqipëri, studio të huaja kontraktohen me vlera orientuese që mund të shkojnë nga 20 deri në 80 euro për metër katror vetëm për konceptin, në varësi të emrit, projektit dhe profilit të studios.
Ndërkohë, shumë arkitektë shqiptarë përballen me pagesa në rendin 5-10 euro për metër katror për projektin e plotë. Pra, në një treg paguhet ideja fillestare, ndërsa në tjetrin kërkohet i gjithë cikli i projektimit me një vlerë më të ulët. Kjo nuk është vetëm pabarazi tregu; është sinjal i fortë se si vlerësohet puna profesionale vendase.
Mjafton një krahasim orientues për ta kuptuar pabarazinë: inxhinierë të huaj që punojnë në Shqipëri paguhen shpesh në intervalin 10,000-20,000 euro në muaj, pa përfshirë shpenzimet e transportit, akomodimit dhe biletat e avionit, ndërkohë që mesatarja e pagesës për inxhinierë shqiptarë në këto role shpesh qëndron rreth 2,000-3,000 euro në muaj.
Paradoksi është se në shumicën e kontratave të mbikëqyrjes të realizuara nga studio të huaja në Shqipëri, pjesa dërrmuese e stafit që ndjek punimet në terren është shqiptare, çka tregon edhe një herë se kapacitetet ekzistojnë, nëse trajtohen me respekt dhe nuk nënkëmbehen.

Po aq e nënvlerësuar është edhe mbikëqyrja e punimeve. Në shumë raste, vlera e kontratave të mbikëqyrjes zbret nën 1% të vlerës së punimeve, pra disa fish më pak se nivelet që shihen në projekte të ngjashme të financuara ose menaxhuara sipas praktikave institucionale europiane. Në këto kushte, kërkohet kontroll teknik i lartë, raportim i plotë dhe përgjegjësi e vazhdueshme në kantier me buxhete që shpesh nuk mbulojnë dot as strukturën minimale profesionale që duhet të jetë në terren.
Kur tarifat bien dhe pagat rriten, studiot nuk zhvillohen, por tkurren
Një nga pasojat më të rënda të këtij realiteti është se sektori nuk po rritet, por po tkurrët. Shumë studio projektimi, përfshirë edhe studio të mëdha me eksperience dhe kapacitete të konsoliduara, po e kanë gjithnjë e më të vështirë të mbajnë ekipet dhe nivelin teknik në kushtet e pagesave aktuale.
Arsyja është e drejtpërdrejtë: tarifat e projektimit mbeten tepër të ulëta, ndërkohë që pagat në sektor janë në rritje, si pasojë normale e nevojës për specialistë të kualifikuar. Kur të ardhurat nga projektet nuk ndjekin ritmin e kostove reale të stafit, terrenit, softuerëve, laboratorit dhe operimit, kompanitë detyrohen të reduktojnë kapacitetet, të shmangin investimet në teknologji e trajnim, ose të dalin gradualisht nga fusha.
Gjithnjë e më shumë kompani projektimi po shkojnë drejt mbylljes. Kjo do të thotë se vendi po humbet pikërisht atë kapital profesional që i duhet më shumë për të prodhuar projekte serioze në mënyrë të qëndrueshme. Një sektor në mbijetesë nuk mund të gjenerojë në mënyrë sistemike cilësinë që kërkon publiku.
Fenomeni më shqetësues: projektet 'dhuratë' dhe puna pa pagesë
Për shkak të parashikimit shumë të dobët dhe mungesës së planifikimit në kohë të buxheteve nga ana e institucioneve, në sektor është folur gjithnjë e më shumë për një fenomen alarmant: projekte që realizohen si "dhurata", pra punë që në praktikë nuk paguhet ose paguhet simbolikisht, me premtimin se inxhinierët apo studiot do të angazhohen në punë të tjera në të ardhmen.
Ky model është shkatërrues në disa nivele.
Së pari, ai e deformon tregun dhe e kthen punën profesionale në favor personal ose pritje informale, në vend që ta trajtojë si shërbim teknik të kontraktuar me përgjegjësi të qartë. Së dyti, cilësia e këtyre projekteve, pa asnjë dyshim, nuk mund të jetë ajo që kërkohet nga një projekt i plotë, sepse nuk ka si të jetë ndryshe kur mungon financimi real për terrenin, analizat, koordinimin dhe kohën e nevojshme.
Por ndoshta pjesa më uluritëse është kjo: ajo që duhet të ishte elita e inxhinierisë shqiptare - sektori i konsulencës dhe projektimit, në vend që të respektohet dhe të mbështetet, shpesh keqtrajtohet, mashtrohet me premtime për angazhime të ardhshme dhe më pas përflitet publikisht kur dalin problemet. Madje, sulmet shpesh vijnë jo vetëm nga opinionistë që nuk kanë lidhje me inxhinierinë, por fatkeqësisht edhe nga ndonjë inxhinier që nuk ka lidhje me punën reale në terren dhe me kufizimet konkrete të projektimit.
Shqipëria nuk ka mungesë potenciali profesional në projektim. Ka mungesë respekti institucional dhe financiar për atë potencial.
As long as design is treated as a voice to be heard, as long as prior values ??are artificially undervalued, and as long as professional work is sought as a "favor" or "gift," we will continue to see the same cycle: cheap designs on paper and expensive problems on the ground.
The time to say it clearly is now: Albanian designers can do the job. The question is whether the system will finally give them the conditions to do it properly./ CNA
In the first week of February, the show "Stop" aired a com...
In today's show, we address the complaint of Eduart Sharka...
Regarding the physical and psychological violence that tea...
At the 9-year school "100th Anniversary of Independence" i...
Who sabotaged the 80 million investment that would save Ti...
Two days ago, CNA and other media reported the collapse an...
The State Supreme Audit Office's report on the financial a...
CNA has published parts of the final report of the Supreme...
On April 23, 2025, Mentor Krrashi from Sukthi, Durrës, was...
Ziflo Gjonca denounces on the show "Stop" the lack of anti...
Dritan Mandro, a resident of Fier, has appeared on the sho...
The HSE audit on the availability of drugs for the treatme...
The thematic audit on the availability of drugs for the tr...
Another serious scandal comes to light in the Albanian hea...
Last week, the show "Stop" on TV Klan broadcast a case of ...
The Supreme State Audit Office's report on the financial a...
Kontrolli i Lartë i Shtetit në një raport për Fondin e Sig...
An audit conducted by the Supreme State Audit Office has h...
At the end of November, Bankers Petroleum launched two mor...
The Supreme State Audit has discovered numerous proble...
The case addressed this Wednesday, June 3, on the show "St...
The show "Stop" broadcast this Wednesday, June 3, the case...
Irfan Hysenbelliu claims to be a big businessman, an hones...
The show "Stop" dealt with a denunciation case this Tuesda...
The Special Board of Appeal (KPA) decided this Monday ...
The KPA vetting decided this Thursday to dismiss the p...
Suela Salavaçi, a prosecutor in the Prosecutor's Offic...
The Special Board of Appeal reinstated the prosecutor ...
A road accident occurred this evening on the Tirana-Durres...
Policia e Lezhës ka dalë me reagim zyrtar lidhur me ngjarj...
The Special Court against Corruption and Organized Crime h...
Një banesë është përfshirë nga flakët në lagjen nr. 4 në q...
An alarming figure of more than 166.4 thousand Albanians a...
The weather today will be mostly clear and temperatures wi...
The cherry harvest season is expected to begin in the vill...
The education system in Albania is facing a challenging re...
United States President Donald Trump announced in a post o...
Asambleja e Përgjithshme e Kombet e Bashkuara ka përfundua...
At least nine people have been killed in Israeli airstrike...
A serious incident has occurred in Bakersfield, California...
Korça is ready to open the summer season with one of the c...
Two years after his passing, the renowned Korçë poet Skënd...
The Ethnographic Museum of Berat has opened its doors to v...
The story of Harilla Bakalli is one of the most chilling t...
The Minister of Finance, Petrit Malaj, announced today a n...
Guvernatori i Bankës së Shqipërisë, Gent Sejko, priti m...
Today, in the foreign exchange market, one US dollar is bo...
DP MP Igli Cara has submitted to the Parliament a draf...