Statistikat e finales, gjithçka duhet të dini për Itali-Angli

11 Korrik 2021, 14:21, Sport CNA

Statistikat e finales Itali-Angli

? Kjo do të jetë finalja e dhjetë që Italia arrin mes Europianëve (4 finale) dhe Kupës së Botës (6 finale). Vetëm Gjermania me 14 finale ka luajtur më shumë. Italia ka fituar Europianin e vitit 1968, ndërsa ka humbur më pas finalet në vitet 2000 (kundër Francës) dhe në 2012-ën (kundër Spanjës).

? Kjo do të jetë finalja e parë për Anglinë në një Europian dhe e dyta në çdo turne ndërkombëtar, pas Botërorit të fituar në shtëpi në vitin 1966. Me 55 vite distancë nga njëra finale në tjetrën, Anglia mban rekordin më negativ, për sa u përket në tërësi kombëtareve europiane.

? Anglia është kombëtarja e 13-të që merr pjesë në një finale Europiani (duke e marrë si një përfaqësuese Çekosllovakinë dhe Çekinë). Historia thotë se vetëm 3 nga 12 kombëtaret kanë humbur finalen e tyre të parë: Jugosllavia në 1960, Belgjika në 1980 dhe Portugalia në 2004.

? Vetëm Gjermania dhe Bashkimi Sovjetik (3 herë) e kanë mbyllur më shpesh se Italia në vend të dytë një Europian (dy herë, pas Francës 2000 dhe pas Spanjës 2012).

? Pas Anglisë në ?Euro 2020?, kjo është hera e 11-të që një kombëtare pjesëmarrëse luan finalen ndërkombëtare në shtëpi (Europianë/Botërorë). Anglisë i ka ndodhur që të presë edhe finalen e Botërorit 1966, kur mundte 4-2 Gjermaninë në ?Wembley?, por ndërkohë dy skuadrat e fundit që e kanë luajtur finalen në shtëpi e kanë humbur atë: Portugalia në 2004 dhe Franca në 2012. Ndërsa në tetë rastet e tjera, ajo që kishte dështuar në shtëpi ka qenë Suedia në Botërorin 1958.

? Italia nuk ka humbur kurrë kundër Anglisë në një turne ndërkombëtar (3 fitore dhe 1 barazim), konkretisht: 1-0 në ?Euro 1980?, 2-1 në Botërorin ?Itali 1990?, barazim 0-0 në Botërorin 2014 dhe kualifikim pas penalltive në ?Euro 2012?.

? Anglia ka fituar vetëm 2 nga 14 takimet e fundit kundër Italisë, në të gjitha kompeticionet (5 barazime dhe 7 humbje), konkretisht 2-0 në qershor 1997 dhe 2-1 në gusht 2013, që të dyja miqësore. ?Tre Luanët? ndërkohë kanë fituar vetëm 1 nga 8 ndeshjet zyrtare ndaj Italisë (2 barazime dhe 5 humbje): 2-0 në eliminatoret për Botërorin 1978.

? ?Wembley? do të presë finalen e tretë në histori mes Botërorëve dhe Europianëve. Që të dyja këto ndeshje kanë kërkuar kohët shtesë për të shpallur fituesin: Anglia ndaj Gjermanisë në Botërorin 1966 dhe Gjermania përballë Çekisë në ?Euro 1996?.

? Italia shkon në Londër si e pamposhtur prej 33 ndeshjesh me radhë në të gjitha kompeticionet (27 fitore dhe 6 barazime), duke shënuar 86 gola në total dhe duke pësuar 10. Kjo është seria më e gjatë e pathyeshmërisë në historinë e kombëtares ?axurre?.

? Anglia ka fituar 15 nga 17 ndeshjet e saj (plus 1 fitore dhe 1 barazim) të luajtura në ?Wembley?, në të gjitha kompeticionet, duke shënuar 46 gola dhe duke pësuar vetëm 5.

? Anglia ka pësuar vetëm një gol në rrugën e saj drejt finales së ?Euro 2020?. Dhe mes katër nga 7 skuadrat që kanë luajtur një finale Europiani me këtë golavarazh negativ, në fund janë shpallur fituese: Bashkimi Sovjetik në 1960, Italia 1968, Gjermania 1972 dhe Spanja 2012.

? Garet Sauthgejt ka fituar 8 ndeshje si trajneri i Anglisë mes Europianëve e Botërorit. Ai ka barazuar Alf Ramsejn, i fundit që i ka dhënë trofeun e parë dhe të fundit Anglisë (Botërorin 1966).

? Anglia me 2.2 dhe Italia me 2.3 kanë pësuar mesatarisht numrin më të vogël të goditjeve në portë për ndeshje në këtë ?Euro 2020?.

? Herri Kejn ka marrë pjesë në 28 gola për Anglinë, në 27 prezencat e fundit (19 gola dhe 9 asiste).

? Herri Kejn, nëse shënon ndaj Italisë, do të barazonte Geri Linekerin me 10 gola të shënuar në historinë e turneve të mëdhenj (Botërorë/Europianë).

? Rahim Sterling ka tentuar 32 driblime dhe ka kompletuar 18 prej tyre në këtë ?Euro 2020?, më shumë se kushdo tjetër. 7 nga 18 driblimet e kompletuara kanë ndodhur në zonën e rreptësisë kundërshtare. Rrezik!

? Roberto Mançini është trajneri i dytë në histori, i cili pasi ka fituar 1 titull kampion me një skuadër angleze (Mançester Sitin), ka luajtur më pas një finale ndërkombëtare (Botëror/Europian), pas Alf Ramsejt: titull me Ipsuiçin dhe Botërorin e 1966-ës me Anglinë.