E fundit!

22:51 Aktualitet

Biznesmeni Artur Shehu thyen heshtjen: Jam pronar i vjetër i tokës në Zvërnec, nuk i njoh fare investitorët

Biznesmeni shqiptar Artur Shehu ka folur në emisionin Opin...

Iku si një mjellmë e bardhë/ Luan Rama dedikim lamtumire për Sadije Agollin

27 Shkurt 2019, 13:55, Aktualitet CNA

Zv.kryetari i Lëvizjes Socialiste për Integrim, Luan Rama i ka kushtuar një dedikim lamtumire pas ndarjes nga jeta Sadije Agollit, bashkëshortes së të ndjerit shkrimtarit të madh Dritëro Agolli.

Në një postim në rrjetet sociale, Luan Rama shkruan se Sadija ?Iku si një mjellmë dashurie për Dritëronë.
Dritëroi u dritërua!?.

?Sadija e mirë e bujare, durimmadhja e palodhur që ka pritur e përcjellë me aq shumë dashuri një botë të tërë me njerëz, ishte dhe do të mbetet Sadija e Dritëroit.?-shkruan ndër të tjera Luan Rama.

Nga Luan Rama

Sadija e Dritëroit

Iku si një mjellmë e bardhë…
Ishim mësuar t?a shihnim gjithnjë në krah e bashkë me Dritëronë.
Nuk u mësuam dot t?a shihnim vetëm, pa Dritëronë!
Dhe iku…
Iku si një mjellmë e bardhë.
Iku si një mjellmë dashurie për Dritëronë.
Dritëroi u dritërua!
Se, ?…ku ta linte një lanete, një xhinde Shkodre, një kaproll? Ajo me not do çante dete…?
Sadija e mirë e bujare, durimmadhja e palodhur që ka pritur e përcjellë me aq shumë dashuri një botë të tërë me njerëz, ishte dhe do të mbetet Sadija e Dritëroit.
Ndaj, jo rastësisht Dritëroi është mbase shkrimtari që i dedikoi gruas më shumë këngë e poezi nga çdo shkrimtar tjetër në botë.
Ajo ishte dhe do të jetë gjithnjë Sadija e Dritëroit.

Qetësia e bukur

Dritëro Agolli

Gruaja fle në çarçafin e bardhë e jastëkun e bardhë
E bukur si perëndi e lashtë e Greqisë ;
Flenë sytë e saj që më mahnitën vite me radhë,
Flenë buzët e saj si kokrra e prerë në mes e qershisë;

Flenë qerpikët si halat natën në grurë,
Flenë mollëzat e faqeve që bëjnë gropëza kur qeshin ,
Fle balli i hijshëm që s’e desha të ngrysur kurrë
Dhe nën ballë vetullat si krah dallëndyshe heshtin .

Në çast më pushton një ndjenjë fajësie dhe malli ,
Para saj i vetëm , para saj i pagjumë,
Dhe mbulohet me rrudha të dendura balli
Dhe them me vete : grua e dashur të kam lodhur shumë ,

Kam ikur shpesh në rrugë të gjata në fusha e shpate ,
Të kam lënë fëmijë e shqetësime mbi shpinë ,
Të kam lënë pazarin , radhën e netët fillikate ,
Të kam lënë mbi shpatulla gjithë shtëpinë.

Fli e vuajtura ime !