Nga Kastriot Myftaraj/ I biri i Hysen Obamës tenton grusht shteti në stil afrikan në Turqi: 15 korriku turk dhe 21 korriku shqiptar, dy anë të së njëjtës medalje

16 Korrik 2016, 08:54, Aktualitet CNA

Grusht i shtetit i djeshëm në Turqi ishte një grusht shteti amerikan, madje grushti i shtetit më qesharak në historinë amerikane i kryer në një vend tjetër. Grushti i shtetit, ndonëse synonte të realizonte një ndryshim pozitiv në Turqi, rikthimin e laicizmit, tregon për një moskuptim shumë të thellë nga ana e amerikanëve të bazës së fuqisë që ka krijuar Erdogan në shoqërinë turke këto 14 vite që partia e tij është në pushtet.

Që është një grusht shteti amerikan, kjo kuptohet edhe thjesht nga fakti që reagimi i parë zyrtar amerikan në nivel të lartë që në momentet e para të grushtit të shtetit, ai i Sekretarit Kerry shprehu një barazlargim amerikan ndaj të dy palëve, puçistëve dhe pushtetarëve të ligjshëm turq. Kjo praktikisht do të thoshte mbështetje për puçistët. Më qartë se kaq nuk mund të shprehej SHBA pro autorëve të një grushti shteti në një vend të NATO-s.
Meqënëse për Presidentët amerikanë ishte bërë si një lloj sporti gjeopolitik që të bënin grushte shteti në Turqi dhe të tillë kishin bërë Presidenti Eisenhower në 1960, Presidenti Nixon në 1971, Presidenti Carter në 1980, madje Presidenti Clinton ka bërë dy grushte shteti në Turqi, në 1993 dhe në 1997, mendoi edhe i biri i Hysen Obamës nga Kenia, që të bënte një grusht shteti në Turqi. Çfarë mund të bëj diçka dramatike në botë, në gjashtë muajt e fundit të pushtetit, në mandatin e dytë, mendoi ai.
Pse jo një grusht shteti në Turqi! Deri më sot ka qenë një biznis i suksesshëm për Presidentët amerikanë.
Dhe e bëri i biri i Hysen Obamës grushtin e shtetit në Turqi, por e bëri si bufon që është, në stil afrikan, sikur të bënte Presidenti i Kenias një grusht shteti në vendin fqinj, Uganda.
Nuk kishim parë ndonjëherë grusht shteti me aeroplanë luftarakë dhe helikopterë që luftojnë me njëri-tjetrin mbi qytete!
Jo rastësisht ambasadori amerikan në Turqi John Bass është i biri i një ish-piloti ushtarak që ka shërbyer në Turqi.
Nuk kishim parë grusht shteti ku puçistët marrin në kontroll televizionin shtetëror dhe megjithatë nuk del një gjeneral të marrë përsipër atë që ka ndodhur dhe të flasë si kryetar i organit qeverisës të krijuar nga puçistët, por urdhërojnë folësin të lexojë një deklaratë, në emër të ushtarakëve anonimë.
I biri i Hysen Obamës nuk është fajtor që bëri grusht shteti në Turqi, por që e bëri me vonesë dhe në stil afrikan, pra është fajtor për një grusht shteti të dështuar.
Grushti i dështuar i shtetit, që do të ketë pasoja shumë të rënda edhe sa i përket revanshit neo-otoman është një krim personal i të birit të Hysen Obamës, të ndodhur aksidentalisht për arsye imazherie politike në Shtëpinë e Bardhë.
Pas grushtit të shtetit të dështuar në Turqi, i biri i Hysen Obamës, nuk ka se çfarë dëmi tjetër t? i bëjë botës nga Shtëpia e Bardhë, përveç së ashtuquajturës reformë në drejtësi në Shqipëri, për llogari të Sorosit, apo t? u lerë në dorë Sashës dhe Malias valixhen presidenciale me kodet e armëve bërthamore amerikane.
Ndoshta i biri i Hysen Obamës do të ngushëllohet se nga dy puçet e planifikuar në korrik, njëri dështoi në Turqi, tjetri pritet të ketë sukses, në Shqipëri.
15 korriku turk dhe 21 korriku shqiptar janë dy anë të së njëjtës medalje.
Të dy puçet kanë një gjë të përbashkët. Përderisa në Turqi u bë një përpjekje amerikane për të rrëzuar një individ që ka marrë pushtet të pakufizuar, Erdoganin, në Shqipëri kërkohet t? i jepet pushtet i pakufizuar një individi, Edi Ramës.
21 korriku u caktua për votimin e së ashtuquajturës reformë në drejtësi, duke pasur parasysh 15 korrikun në Turqi.
Nuk besohet më përralla se 21 korriku u caktua si ditë për shkak se reforma në drejtësi duhet të miratohej para mbylljes së këtij sezoni parlamentar. Pse tani dhe jo në sezonin e vjeshtës, në shtator?
Arsyeja është e thjeshtë. Amerikanët kishin llogaritur që grushti i shtetit në Turqi të kishte sukses.
Por një grusht shteti në një vend të NATO-s, si Turqia, i njohur nga SHBA, vendi kryesor i NATO-s, krijon një përshtypje të keqe në botë.
Prandaj SHBA do ta kundërbalanconte disi këtë duke i dhënë rëndësi joreale një angazhimi amerikan për një reformë ligjore në një vend tjetër të NATO-s, të perceptuar si musliman në botë, që është Shqipëria.