Dita e poshtërimit të madh për katolikët e Shqipërisë

26 Mars 2015, 18:13, Aktualitet CNA

Nga Kastriot MYFTARAJ

Dita e arrestimit të dy deputetëve katolikë, 26 marsi 2015 do të hyjë në histori si dita e poshtërimit më të madh që iu është bërë katolikëve pas vitit 1990. Pavarësisht se cilët janë dy deputetët e arrestuar, Tom Doshi dhe Mark Frroku, kur është fjala për ballafaqimin me shtetin ligjor ata kanë të drejtat e tyre kushtetuese dhe para së gjithash duhej një hetim i thellë deri në plotësi i çështjes, për t’ mësuar se çfarë kishte ndodhur në të vërtetë. Prokuroria e Përgjithshme refuzoi ta bënte këtë gjë, jo për t? i bërë një nder Ilir Metës, por se i është nënshtuar Kryeministrit Rama. Ndryshe nga ç? tha Tom Doshi disa ditë më parë nuk është Ilir Meta tutori i Edi Ramës, por është Rama që e ka në dorë Metën pas kësaj çështjeje.

Dy deputetët katolikë u arrestuan sipas urdhrit të një një kryeministri i cili zyrtarisht, për nga përkatësia fetare e prindërve të tij, është i krishterë ortodoks, pavarësisht ndërlikimeve të tjera në identitetin e tij. Ndonëse Edi Rama për t? u tallur me katolikët ka sajuar historinë se gjyshja e tij, ish-dashnorja e Mbretit Zog dhe agjentja speciale e Sigurimit të Shtetit, Veronika Maria Kolombi (Rama) e ka pagëzuar atë në kishë si katolik. Dy deputetë katolikë u arrestuan me urdhër të Kryeministrit që zyrtarisht i përket asaj bashkësie religjioze që përbën vetëm 5.49% të popullsisë së Shqipërisë. Censusi i bërë mbi baza religjioze para disa viteve zbuloi të vërteën e fshehur nga Mbreti Zog, se të krishterët ortodoksë shqiptarë nuk përbëjnë 20% të popullsisë sa ç? e paraqiti censusi në kohën e Monarkisë, por disa herë më pak. Mbreti Zog e rriti fiktivisht numrin e të krishterëve ortodoksë në vend për t? i treguar Europës se numri i muslimanëve në Shqipëri ishte më i ulët. Dhe kështu na mbeti trashëgim shifra e 20 përqindshit të të krishterëve ortodoksë. Katolikët dolën aq sa ç? qenë në censusin e kohës së Monarkisë, 10% e popullsisë.
Pavarësisht nëse një katolik i Shqipërisë është i djathtë apo i majtë nga bindjet, ai ditën e sotme duhet të ndihet shumë i poshtëruar. Një kryeministër që i përket minorancës prej 5.49% të popullsisë, i cili kërkon të bëhet diktator, sot ka arrestuar dy deputetë katolikë për të dhënë një shenjë të qartë të pushtetit të tij të pakufizuar. Enver Hoxha, për të njëjtën arsye pushkatoi shumë më tepër priftërinj e deputetë katolikë. Edi Rama sot nuk bën dot zyrtarisht këtë gjë, prandaj që i duhet të kënaqet vetëm me burgosjen e dy deputetëve katolikë. Për momentin, se siç ka thënë ai në ditën e parë të qeverisjes: Prisni se s? kini parë gjë akoma!
Arrestimi i dy deputetëve katolikë, për shkak të rrethanave në të cilat u bë është poshtërim për të gjithë shqiptarët që nuk duan të jetojnë në një vend që këtej e tutje është i dënuar të jetojë për një kohë të papërcaktuar nën diktaturën e Edi Ramës. Në historinë njëshekullore të shtetit shqiptar ky vend ka pasur më tepër se një diktator që vinte nga shumica e popullsisë, por kurrë nuk ka pasur një diktator që vinte nga një minorancë e popullsisë. I pari diktator i këtij lloji është Edi Rama. Prandaj dhe ai meriton një trajtim krejt të veçantë, ndryshe nga diktatorët e tjerë që ka pasur ky vend. Diktatorët nga minorancat e popullsisë janë ata më të padurueshmit dhe ata që kanë pasur fat më tragjik. Të krishterët ortodoksë të Shqipërisë kanë gjithë të drejtat të kenë qasje në qeverisje, të marrin poste në të gjithë hierarkinë e shtetit, ashtu siç edhe ka ndodhur, por ata nuk kanë të drejtë që të kenë një diktator të Shqipërisë në dekadën e dytë të shekullit XXI. Shqipëria ka pasur disa kryeministra ortodoksë dhe një president ortodoks, por nuk ka pasur kurrë një diktator ortodoks. Aq më tepër një si Edi Rama me ndërlikime të tjera në identitetin e tij religjioz-etnik, që e bën atë njeri që i përket një minorance edhe brenda vetë minorancës të krishterë ortodokse të vendit. Nëse Edi Rama mendon se tashmë ka parë kulmin e asaj që është qëndresa ndaj diktatit të tij, atij i duhet thënë duke parafrazuan fjalët e tij që të presë se nuk ka parë gjë akoma. E njëjta gjë vlen edhe për ata njerëz në institucionet e shtetit shqiptar të cilët e kanë lidhur fatin e tyre me fatin e diktatorit të ri.