E fundit!

22:46 Aktualitet

Pas ndeshjes, protestuesit zhvendosen te selia e PD-së: Opozitë e shitur

Pas ndeshjes, protestuesit janë zhvendosur para selisë së ...

Një pjatë me bakllava

11 Qershor 2023, 12:25, Opinione Agim Xhafka

Sa kishte hyrë janari kur mamaja na tha, ej, u nda Alma nga Beni. Them qe fillimviti ngaqë në tavolinë për drekë ajo na nxori kofshë gjeldeti. Nga ai që teproi pasi e bëmë përshesh para ca ditësh. Dhe babai kaq e shijonte sa pas çdo cope fshinte buzët e thosh:

-Ky virani është si gjella me lakër. Sa herë ta ngrohësh më i shijshëm bëhet.

E ja kështu, na çuditi mamaja. Askush nuk e shkonte ndër mend që ai çift do të ndahej. Ajo si për të na bërë bllok për hamendësime kot më kot sqaroi:

-Dhe e dini me kë u lidh?

Nuk folëm, por e pamë në dritë të syrit.

-Me Alqin, shoferin e ambulancës së lagjes.

Aty na iku zari. Nxorëm nga një ofshamë dhe heshtëm. Heshtëm, ndenjëm pa folur, ndërsa në trurin e secilit shfaqej filmi ashtu siç e donte secili.

Alma qe inxhiniere kompjuterike. Bënte programe dhe punonte në ministri. Kishte tri vjet që mbaroi masterin në Francë.

Aty duke udhëtuar me taksi u përplas. Shoferi e braktisi veturën, benzina rrodhi në asfalt, zjarri befas mori përpjetë e Almës nuk i hapej dera, ngeci brenda. Po e përpinte nxehtësia. Për fat rastësisht kalonte aty Beni.

Shëtiste në atë pjesë rruge. Ai punonte me ca zviceranë për sigurimin e digave e ndodhej për qejf të vet në Paris.

U turr drejt taksisë instinktivisht, siç hidhet çdo njeri në ujë kur sheh dikë duke u mbytur, rrëmbeu një gur, çau xhamin dhe nga atje e nxori Almën të alivanosur.

E shtriu në rrugë dhe kërkoi ndihmën e ambulancës. Ndërkohë ra zilja e cel të saj. E ngriti, foli frëngjisht, por matanë u dëgjua shqip:

-Jam mamaja e Almës, kush je ti?

Beni u përgjigj shpejt, jam një shoku i saj, quhem Beni. Ajo tani është në një takim. Sa të mbarojë po i them të të marrë.

E mbylli. Ndërkohë erdhi ambulanca, hypi dhe Beni e në spital mësuan që nëse ajo do të rrinte dhe ca minuta brenda në taksi do vdiste ose nga asfiksia, ose nga shpërthimi i gazrave të benzinës.

Mirënjohja e Almës nuk kishte kufi. U tregonte të gjithëve që Beni ishte shpëtimtari, po të mos qe ai nuk do jetonte më. Dhe kënaqej që ky djalosh ishte dhe aq i pashëm.

I gjatë, me flokë të zinj, sy jeshilë dhe muskuloz. Çdo shitës do ta merrte për manekin. Do t'i zbukuronte mallin dhe dyqanin. E ndërsa Alma priste ca fjalë dashurie prej tij Beni nuk vonoi.

-Kam rënë në dashuri me ty. Jam bërë si digë e pasigurt, po më rrjedhin ndjenjat e nuk përmbaj veten, - foli ai dhe me termat e profesionit të tij.

Aq desh Alma. Puliti sytë, po d.m.th. dhe e përqafoi. Që nga ajo ditë qytetit iu shtua një çift që e zbukuroi qendrën, dyqanet, teatron, operën, restorantet. Ishin dy të rinj që shkonin kaq shumë sa për njëri-tjetrin do t'i kishte krijuar zoti.

Këto sillnim ndër mend të gjithë. Ndaj nuk kuptonim pse ajo lidhje u këput.

-A i shihnim dorë për dore gjithnjë? - pyeste motra.

-Po.

-A ishin përherë të qeshur? - pyeste vëllai.

-Po.

Nëna dëgjonte me vëmendje dhe nuk fliste. Veç herë pas here qeshte. Çudi se për tema të tilla ajo s’të falte. Kur thuajse po mbaroheshin pyetjet hipotetike mamaja u ngrit, shkoi andej nga dhoma dhe erdhi me një pjatë plot me 8 copë bakllava. U gëzuam, se ishim 5 veta në familje. Do hanim më shumë se një për person d.m.th. Por ajo e vuri pjatën para babait.

-Është veç për ty. - i tha.

-Çfarë? Të teta këto, moj?

-Po, haji, të bëfshin mirë! - i tha mamaja.

-Hahaha, unë i ha vërtet, por do më velë kjo bakllava.

-Si, thuaje dhe njëherë! - i tha nëna.

-Po kaq shumë do velem moj, nuk i shtyj dot.

-Ja pra pse u nda Alma. Se u vel nga dashuria e Benit. Më tha e ëma e saj që ai djalë qe shumë i sheqerosur.

-Hë, fol! - e nxiti babai.

-Po ja ata vërtet duheshin në fillim, por më pas ndodhi që Benit i hipi një xhelozi e madhe. Nuk donte që Alma të shkonte në punë, i kërkoi të rrinte mbyllur në shtëpi. Nisi t’i blejë gjëra të shtrenjta. Madje i vuri përgjues te telefoni.

Kur Beni shkonte me shërbim, Almën, ato ditë nga pas e ndiqte dikush i vënë nga ai. Dhe sa herë ajo ngrinte zërin, Beni i thosh, je gjallë prej meje, pa mua do ishe tretur tani. Pra një dashuri e blerë. E normal që vajza u ftoh. Se ajo donte të qe protagoniste në dashuri, jo figurante. S’donte të trajtohej si lodër e Benit. Donte të luftonin e gëzonin bashkë. Hallet e problemet t’i ndanin mes tyre, edhe një lot po t’u rridhte ta ndanin në dy. Kështu krisja u thellua deri në çarje. Ja pse ndodhi kjo çudi.

Motrës iu duk jo aq i besueshëm si motiv.

-Po pse u lidh me Alqin, shoferin e aumbalancës? - pyeti mamanë.

-Mos nënkupto talllje me fjalën shofer. Se Alqi, o gocë, nuk është vërtet bifteku i pjatës si Beni. Ama është si ai lëngu në fund të sallatës me domate. Që e ngjyen, e ngjyen dhe s’ndien kurrë të ngopur, - ia ngopi mamaja.

Qeshëm të gjithë dhe shpejt e shpejt i ndamë me “konsesus” 8 bakllavatë në 5 persona./ CNA