Rama's tower and Berisha's tower

2023-08-10 13:44:00, Opinione Sami Neza

One of the rare cases when Edi Rama enjoys articles critical of him is the one related to urban hygiene behind the Palace of Culture.

The fact that one of the 9 towers of the revised French plan is being built there has raised the occupiers of online public spaces and the media in Tirana as if this is happening for the first time and the construction of the tower there destroys the virginity of the center as if that area was populated only from buildings up to 5 floors. In fact, it is the 8th tower at a distance of up to 600 meters from there, within the center of Tirana, 3 of them with only a few floors difference from it. Two of the already completed towers also have unauthorized floors.

If this was the problem, the protests in Tirana should have been held at least in 2003 and 2004 when this project started, then in 2016 when some changes were made and more strongly in 2022 when the construction of the tower in question was decided.

Just as fresh, protests could be held in Paris Municipality, the most overpopulated neighborhood in Tirana with people and buildings where a tower is also planned, or in the "Selman Stërmasi" stadium, where the project has no transparency at all and it is not known how much the only green oasis left in the southern half of Tirana will be bitten.

There is no problem protesting against the construction of the tower in the center.

But the protest in the flower garden, which also has its own shadows, and those in the mass media are not the same. Not even similar. Even this second one is not a protest, but a manifestation of the misery of the public space in the country, a group of journalists and media grouped behind interest groups, throwing behind their backs, morality, integrity, impartiality and objectivity that you must maintain even when you are set to one side.

These are the stones in the pond that are thrown there to cloud the water so that it is not seen what happens in the pond, or it seems that what is happening there is only what those who are throwing the stones say.

However, Rama enjoys these days with pleasure what is said about him regarding the permission he gave to the opposition and specifically to the friends of Shkëlzen, the son of Sali Berisha. According to the media of the Fuga club, the permission was given for 3 reasons: To appoint a weak candidate in Tirana (thesis invented by the American speaker panel, Kokalari); not to make a strong campaign and forgo the local elections and even those of 2025 (thesis of the Fuga and Veliaj team); to keep Berisha with oxygen so that he does not fall, because as long as he is on the field, the opposition does not win and the leftist government will remain in power. The latter is a thesis that has managed to break every record since it was born after the local elections of 1992, within the PD,

Që të tria këto teza janë ai lloj teksti që dikur, në gazetarinë e kontrolluar, njiheshin si gazetari speciale, ndërsa sot, për t’i dhënë pak më shumë ngjyrë, thirren si gazetari e spekulimit. Kur fantazia është edhe më e përqendruar quhet më mirë rrëfim konspirativ se sa gazetari e konspiracionit, pasi gazetaria edhe në rastin më të keq nuk mund të raportojë me teknikat e konspiracionit.

Të tria arsyet e mësipërme, përveçse janë në fushën e subjektivizmit, kanë shumë ngarkesë ‘strategjish komunikimi’. Për të kuptuar se cili është synimi i një strategjie komunikimi veçmas në politikë po marrim një shembull nga biznesi: Ka mbi 100 vjet që konsumohet coca cola dhe po aq që njerëzit shohin apo dëgjojnë reklama që nxitin konsumin e saj, por në asnjë prej tyre nuk thuhet se cila është arsyeja kryesore e faktike se pse, ta zëmë, shqiptarët duhet të konsumojnë coca cola në vend të aranxhatës apo lëngut të boronicës. Kjo, pasi reklama nuk bazohet në krahasim, por në presion dhe shtytje drejt produktit të vet, bile të pengon ta bësh këtë krahasim duke nxitur thjesht memorizimin e brand-it që stimulon në treg.

Ajo çfarë mbetet në të gjithë këtë rrëfim komunikimi është në fakt ‘pjesa e letërsisë’, e cila intrigon Berishën përmes djalit të tij në historinë e kullës. Shkëlzen Berisha prej më shumë se 15 vitesh portretizohet nga media si një person që qëndron pas shumë bizneseve dhe emrave të ndryshëm të botës së biznesit, që ka vënë pasuri në mënyrë jotransparente. Shkëlzeni e ka përgënjeshtruar më se një herë këtë qasje të komunikimit dhe medias ndaj tij, por ka dështuar të ndryshojë shumë në këtë perceptim. Kjo për shkak se ai nuk mund të përballojë një front të tillë komunikimi me përgënjeshtrime, pasi përgënjeshtrimi sado i argumentuar të jetë nuk është aq i interesant dhe qarkullues sa lajmi që nxit përgënjeshtrimin.

Por a ka një prapamendim të Ramës kur ka dhënë lejen për kullën që sipërmarrësit e saj kanë pas Shkëlzenin dhe se përmes këtij vendimi po ndihmon grupin e Berishës.

Po supozojmë se Rama ka menduar kësisoj.

Kushdo e mban mend një fjalim të Ramës në 2017 në Parlament ku rreshtoi si biznesmenë të opozitës disa prej emrave të njohur të biznesit. “Samir Mane, Shefqet Kastarati, Bashkim Ulaj, Ramë Geci, janë të gjithë mbështetës të PD”, tha ai.

Pra, pas këtyre, sipas Ramës, i binte të ishte Berisha. Kastrati në kohën e Berishës Kryeministër ka qenë një nga ‘naftëtarët’ e vendit, jo më i madhi, por i konsiderueshëm. Gjatë qeverisë , ai ka marrë përfitime dhe kontrata publike që as fantazia e Kastratit nuk do t’i kishte menduar ndonjëherë ku përfshihen: koncesioni i rrugës së Kombit, marrëveshja për Rinasin, shtesa kati në Sheraton dhe kompleks kullash rreth Sheratonit, leja për kullën më të lartë tani në Tiranë ‘Downtown’.

Pra, Rama punuaka që të mbajë Berishën dhe opozitën, ndërsa socialistët dhe Rilindja le të vuajnë pak për bukë se rëndësi ka të kenë qeverinë. E njëjta logjikë vlen edhe për biznesmenët e tjerë.

Pra, duhet të besojmë se Rama e paska ves këtë punën e ndihmës për të mbajtur jo thjesht gjallë, jo vetëm në treg, por për t’i transformuar nga të mëdhenj në shumë të mëdhenj njerëzit afër Berishës. Pavarësisht se këtej ua forcon financat, andej ua vjedh vulën. Duhet të jesh shumë i deformuar që të transformosh këtë logjikë në besim.

Ndërkaq në këtë vend ku gëlon korrupsioni penal nga nivelet më të ulëta deri tek ato më të larta, ku nuk ka dallim mes një ministri apo deputeti të mazhorancës me rrugaçin më të madh të qytetit, trafikantin ndërkombëtar, arave me hashash në Progonat apo Qafë Mali me lëndinat brenda repartit ushtarak elitë të Shqipërisë, besimi se ka korrupsion edhe për përfitime politike është i ligjshëm dhe i përhapur gjithandej tek njerëzit.

Kjo dobësi e krijuar nga regjimi po shfrytëzohet po nga regjimi duke përfshirë opozitën në një pazar jo etik me mazhorancën, ndërkohë që përjashton mazhorancën nga problemet me etikën. Pra, kulla e Ramës ngrihet në një terren pa njolla, por kulla e Berishës është me probleme të mëdha, edhe pse bëhet fjalë për të njëjtën kullë.

Ky moment e kthen ngjarjen nga pasqyra. Është lehtë të shihet dëmi që kjo thurje subjekti i shkakton protestës si mjet për të presionuar pushtetin, opozitën si platformë kontrolli për pushtetin dhe demokracinë si një sistem që shembet nëse nuk mbahet në vlera etike.

This, as it removes the possibility of difference between the majority and anyone else and invalidates any attempt at the regime because the attempt again leads to the same regime model. So it is not worth a struggle, effort or endurance to replace two equals with each other.