Disavantazhet e impiantit të djegies së mbetjeve/ 6 fakte kundër inceneratorëve

29 Janar 2022, 11:05, Sociale CNA

Instalimi i një impianti të djegieve të mbetjeve është një proces i kushtueshëm. Veçanërisht, ndërtimi i infrastrukturës dhe operimi i imipiantit të djegies ka një kosto shumë të lartë.

Përveç kësaj, një impiant djegie kërkon një personel të trajnuar dhe një staf të përkushtuar për të menaxhuar funskionimin e tij.

Impianti i djegies së mbetjeve gjithashtu kërkon një mirëmbajtje të vazhdueshme, gjë që shton kostot e larta për funksionimin e tij.

Impiantet e djegies prodhojnë shumë tym gjatë procesit të djegies së mbetjeve.

Tymi që del nga ky impiant përmban gaz acid, dioksinën kancerogjene, grimca, metale të rënda dhe oksidin e azotit.

Këto gazra janë substanca helmuese për mjedisin. Hulumtimet kanë treguar se dioksina e prodhuar nga këto impiante djegie është një kimikat që shkakton kancerin.

Sipas hulumtimit, komunitetet në të cilat janë të ndërtuara impiantet e djegieve, ndikimet vijnë në formën e rreziqeve shëndetësore si, kanceri, defektet e lindjes, mosfunksionimi riprodhues, probleme neurologjike si dhe ndikime të tjera shëndetësore që ndodhin nga ekspozimi i metaleve, dhe ndotësve të çliruar nga impiantet e djegies.

Problemet e frymëmarrjes, rritja e shkallës së kancerit, anomalitë riprodhuese dhe probleme të tjera shëndetësore janë të zakonshme në zonat ku janë ndërtuar impiantet djegëse.

Impiantet e djegieve nuk inkurajojnë riciklimin dhe reduktimin e mbetjeve. Kjo nuk është një strategji e mirëmenduar për asnjë shoqëri. Fokusi duhet të jetë tek reduktimi i mbetjeve dhe tek riciklimi i shumë prej tyre.

Djegia e pjesës më të madhe të mbetjeve pa riciklimin e disa prej tyre vetëm shkakton dëmtimin e mjedisit, sepse mund të sjellë më shumë prodhim të mbetjeve.

Edhe hiri që mbetet nga djegia, që mund të jetë në sasi të vogla, përmban disa helme dhe metale të rënda që kërkojnë trajtim të mëtejshëm. Nëse nuk hiqet siç duhet, mund të shkaktojë dëm serioz tek njerëzit dhe mjedisi.

Kjo i referohet çdo politike, praktike ose direktive që prek ose dëmton në mënyra të ndryshme individët, grupet ose komunitetet (me apo pa qëllim), bazuar në rracë ose ngjyrë.

Këto impiante djegieje ndërtohen në zonat ku jeton një komunitet i varfër, që nuk kanë një ekonomi të fortë dhe nuk kanë një personalitet të fortë që mund t?i mbështesë.

Kjo situatë është shumë e zakonshme në minoritete, ku kthehen në ?gropa varri të maskuara?

Nëse krahasojmë ndikimin e një impianti djegie dhe një landfilli në mjedis, impianti duhet të jetë zgjedhja e dytë, e keqja më e mirë, shumë larg nga më e mira që mund të bëjmë.

Padyshim mënyrat e riciklimit, ripërdorimi, riciklimi dhe reduktimi ofrojnë një përgjigje më efektive për të zgjidhur këtë dilemë.

28 gram mbeturina të djegura janë padyshim më të lehta për tu menaxhuar se 1 kg mbeturina të papërpunuara.

Riciklimi dhe reduktimi i mbetjeve duhet të konsiderohet si zgjedhja e parë për të reduktuar rrjedhën e përgjithshme të mbetjeve, dhe kjo duhet të përfshijë dekompozimin e mbetjeve në vend që të hidhen tutje.

Shumë materiale që hidhen kanë potencialin të konvertohen në artikuj të rinj, dhe mos ripërdorimi i këtyre materialeve është një humbje burimesh.

Por mund të ketë gjëra që ne nuk mund të ripërdorim apo riciklojmë pavarësisht se sa shumë mund të përpiqemi, atëherë djegia mund të jetë zgjedhja për asgjësimin e këtyre produkteve.

Në vendet ku hapësira është e pakët dhe shumë e kërkuar, dhe autoritetet duan të investojnë në teknologjinë e fundit, impiantet e djegies së mbetjeve komunale janë padyshim një alternative superiore ndaj landfilleve, dhe kjo mund të jetë e rëndësishme për një kohë të gjatë.

Djegia e mbetjeve nuk është praktike dhe as ekonomike në vendet në zhvillim. Një përqindje e lartë e mbetjeve në vendet e zhvilluara, përbëhet nga mbetjet organike, që kanë përmbajtje të lartë lagështie(40-70%), sesa mbetjet në vendet e industrializuara (20 deri në 40 përqind), e cila është më e vështirë për t’u djegur.

Logjikisht këto mbetje duhet të dekompozohen dhe të përdoren për të pasuruar tokën në sisteme të qëndrueshme bujqësore.

Megjithatë, nëse do të shfrytëzonim çdo mundësi për të ricikluar plastikën, gomën, metalin, qelqin dhe mbeturinat e tjera joorganike, ne mund të shkurtojmë prodhimin e mbeturinave deri në 80 %.

Do të ishte ideale nëse ne nuk prodhojmë mbetjet që rezistojnë, në vend të krijimit të një sistemi të tërë ku materialet rikthehen dhe përdoren sërish në të njëjtën mënyrë siç bën natyra.

Kjo është ajo që duhet të mësojmë të bëjmë./A.E-CNA.al

Burimi: https://www.conserve-energy-future.com/