E fundit!

22:51 Aktualitet

Biznesmeni Artur Shehu thyen heshtjen: Jam pronar i vjetër i tokës në Zvërnec, nuk i njoh fare investitorët

Biznesmeni shqiptar Artur Shehu ka folur në emisionin Opin...

Nga Zef ZEFI/ PABESIA N'BARK TË KALIT

8 Dhjetor 2017, 14:46, Aktualitet CNA

Në djall “Polisi”

Kur e Agamemnoni komandanti i luftës kundër Trojës i verbuar nga magjia e “libidos” i mori Preseiden e bukur Akilit, ky nga zemërimi dhe fyerja per tu hakmarrë, u mbyll në tenden, shatoren, “çadrën” e tij.

Eshtë ky ngërçi, kriza, skandali i parë më i ilustruar që na mbërrin nga antikitekti nëpërmjet Iliadës.

Agamemnoni e di mirë se shpresat për shkaterimin e Trojes, pa muskujt, furinë dhe gjenialitetin luftarak të Akilit, ishin të kota. Siç dinin të gjithë, se principet e lashta nuk lejonin që një mbret mund ti kerkonte falje një mbreti tjetër.

Çfarë duhej bërë?

Epo, autori i mevonshëm i kalit apo anijes se drunjtë, Odhiseu, dmth Udhësi, nuk ishte kot aty. Ai gjeti zgjidhjen: Shpiku një lojë garash komandantësh. Midis sendesh dhe objektesh të çmuara trofe per fituesin; përkrenaresh, shpatash, mburojash, karrosh, vendosi edhe Presiden, të cilen siç dihet e fitoi Akili.

U shua njera luftë midis komandantësh, për të ndezur luftën tjetër, te pergjakshmen kundër Trojës, fati i sëcilës dihet.

Mbas kësaj Agamemnoni shkon tek “çadra” e Akilit, i cili i thotë se nuk ishte ai vetë që ia kishte rrembyer Presiden e bukur, por….Athet e zotave atij i kanë marrë arsyen…

E kjo nuk është më nje “sorry” mbretërore…, fajin e kishte një i tretë.

Pyetja lind vetëvetiu edhe në mendjen e ma profane, ma injorante, po dhe ma idiote: Përse Udhes-Odiseu, nuk provoi të njejtin standart “loje” me Priamin e Trojës dhe bijtë e tij, por standartin tjetër, Kalin? Nderkohë që shumë nga hulumtuesit e mevonshëm kanë shpëfaqur idenë se si Udhësi, Akili, ashtu dhe Priami me Paridin dhe Hektorin ishin i njejti gjak e asht.

Sa e sa përgjigje, ilustrime e mesime kanë rrjedhur duke filluar nga Aristoteli, deri tek mendjendriturit e atdheut tim “contemporan.” Veçse keta të fundit mahniten mbas komedive që recitojnë komedianët e politikës së radhës. Në djall “polisi.”

Mercenarët

Politika shqiptare e sodit, s’po heq dorë nga befasitë dhe similitudinat. Jo veç në improvizimin e krizave dhe ngecjeve, po dhe në zgjidhjen e tyre.

Shumëçka-ja e kësaj kokolepsje e “pa-fille” prej të pafilleve, siç thotë Ngjela, duket, po merr fille…falë një “Udhës-i”

Kapedanët gjetën ujdinë pa e ulur hundën në “mea culpa”. Kështu Akil-uci do ta marrë Presiden e bukur me pseudo-garë dhe Agamemnon-uci me të gjithë mercenarët vellezër, do sulmojë e shkatërrojë “Trojën” e vellajt të mercenarëve.

“Kali i drunjtë” tani po bën 23 vjet që ështe stoik në oborrin e shqiptarve.

Lakoontin e mbytën gjarperinjt.

Kasandrat i kanë mbyllur në “kazan”.

“Popullata e Troje-ve, mbasi kanë bërë pallë, kafeneve, orgjive e mejhaneve, tapë nga “sherbeti” i tallavasë për përfundimin e luftës, janë rrumbullakosur në gjumë-rehat.

Natë e zezë…!