KRYEMINISTRI IU NXJERR GJUHËN PROTESTUESVE

3 Tetor 2016, 11:39, Aktualitet CNA

Kryeministri i vendit, dje nuk ishte vetëm. Vetëm ishin taksapaguesit, që e morën në punë prej vitit 2013. Vetëm punëdhënësit ishin vetëm. Dmth qytetarët, kauza e tyre, protesta e tyre, dashuria e tyre për vendin, dashuria qytetare për Shqipëri dinjitoze, për punë e jetë dinjitoze, për pastërtinë e oborrit, shtëpisë, ajrit dhe ujit të tyre, ishte vetëm.

Ishte vetëm “bibla” e tyre, dmth kushtetuta, libri i tyre i rregullave që i dorëzohet atij që zgjidhet për të qeverisur vendin. Vetëm ishin shqiptarët emigrantë që shpresojnë, investojnë djersën e tyre ne vendin e tyre prej 25 vjetësh, e vazhdojnë të besojnë akoma verbtazi një psikopat, që reciton veç “kopjonin” e tij mashtrues ekraneve. Vetëm ishin të sëmurët, të papunët, të varfërit në shumicë absolute, vetëm ishin studentët e nëpërkëmbur e të zhvatur nga nepunësit e Kryeministrit, vetëm ishin malet e cermëta, fushat, deti pyjet, nëntoka…

Vetëm ishin intelektualët e vendit, të cilëve ju ikën gjaku nga fytyra, sa herë shfaqet sheshit formimi dhe logjika nen mediokre e rrufjanit,te cilin ua la në derë naiviteti i popullit të tyre…. Vetëm…ishte dhe vetmia. Dmth Shqipëria…

Është e trishtë vetmia. Po Kryeministri nuk ishte vetëm. Tani për tani, nuk e dimë se cila është më e rëndësishme. Jemi në dilemë. Bile dhe kjo dilemë është arritje e madhe për shqiptarët, sepse deri dje, apo pardje, vetmia jonë nuk kishte rëndësi fare. Rëndësi kishte te ishte mirë padishahu, mbreti, udhëheqësi, kryeministrat. Pra kryeministri dje nuk ishte vetëm. Keq, apo gjysma e të keqes? Po i punësuari ynë “me kontratë” me super rrogë, me saraje me aviona, me temenaxhinj, me veshje luksi, me “bletë punëtore e me “pjeshka”, nuk ishte vetëm. Kryeministri ynë kishte me vete të gjithë “horrat”, gjithë korin e zagarëve zhurmues, taksidarët që rrjepin qytetarët, oligarkët që shqyejnë si hienat copa Shqipërie, kishte me vete, të gjithë parlamentarët e inkriminuar, qeveritarët e përplehur e “bosët” e drogës, narkotrafikantët e Tepelenës dhe ata të të gjithë botës…

E dilte në dritare, në ballkonin e shtëpisë së punëve të shtetit “tonë”, dhënë në përdorim në këmbim te punëve të mira, dhe iu nxirrte gjuhën, atyre, protestuesve të vetmuar… Mbasi u nxirrte gjuhën, i’u kthente edhe prapanicën, duke ju gjestikuluar nga “lart” poshtë, me nënkuptime. “Më rruani këtë…, vetë e hëngërt koqen e ullirit, ju hëngërt mortja.”

Pastaj u tregonte bërrylin, me nënkuptimin; “hipni këtu, shihni Stambollë. E kush nuk e di tashmë se sa e sa llojë gjestikulimesh nga më perverset, deri nga më hipokritet, di të bëjë kryeministri ynë. Nga ballkoni i shtëpisë tonë, nënvizoj i shtëpisë tonë… …kryeministër e ke parë “çertefikatën e pronësisisë, shoku kryeministër, apo e ke mbyllur në ndonjë sirtar…? Po “testamentin” e ke parë…? Janë të urtë protestuesit, shoku kryeministër, janë durimtar. Por…nuk tremben as nga gjestikulimet tuaja as nga horra e zagarë. ZEF ZEFI