Në politikën shqiptare, krimi paguan

5 Mars 2015, 11:09, Opinione CNA

Nga Klodian TOMORRI

(Politika shqiptare nuk e ka as fuqine dhe as moralin te vetepastrohet. Teza se ne Shqiperi ka nisur dekriminalizimi eshte thjesht nje enderr e bukur. Eksperienca ka treguar se sistemet e ndotura nuk pastrohen asnjehere nga brenda)

Me kubenë drejtuese të vendit nën akuzë për vrasje në tentativë dhe një parlament që dominohet nga horrat, pikërisht tani është e vështirë të gjesh ndonjë shqiptar optimist për të ardhmen. Dhe këtë mund ta ndiesh kudo. Nga tavolinat e bareve e deri tek zyrat e institucioneve apo çdo ambient tjetër publik. Njerëzit ndihen të trembur dhe me të drejtë. Shqipëria është nën tutelën e krimit. Është e vërtetë që krimi dhe politika flirtojnë kudo. Por nëse në çdo vend normal të botës, gangsterët tentojnë ta blejnë politikën me rryshfet, në Shqipëri ata janë bërë vetë politika. Rrjedhimisht shteti është shndërruar në një çiflig i administruar nga bandat, tentakulat e të cilave kanë gllbaëruar publiken dhe rrënuar privaten. Ky është realitet i frikshëm. Në një shoqëri të tillë e ardhmja është marrë peng.

Në arenën ndërkombëtare vendi simbol i bashkëjetesës së krimit me pushtetin është India. Një raport i fundit nga disa organizata botërore me fokus çështjet e mirëqeverisjes, gjeti se 30 për qind e deputetëve në Indi kanë lidhje të drejtëpërdrejta ose indirekte me bandat dhe krimin e organizuar. Në Indi ku jeton rreth 18 për qind e popullsisë së gjithë botës, ndaj kriminalizimi ekstrem i politikës lokale është bërë shqetësim ndërkombëtar. Shqipëria e vogël nuk e ka një peshë të tillë në arenën globale. Por të dhënat e tërthorta dhe denoncimet e ndërsjellta mes vetë forcave politike tregojnë se ajo mund të ketë një normë kriminalizimi politik të përafërt me atë të Indisë.

Në politikën shqiptare krimi paguan. Në shumicën e rasteve është një marrëdhënie me përfitim reciprok ose win-win siç thonë anglezët. Partitë shfrytëzojnë ?të fortit? për të marrë pushtetin, ndërsa këta të fundit shfrytëzojnë partitë si mburojë ndaj ligjit dhe për të mbrojtur e zgjeruar perandoritë e tyre të errëta. Dhe të dy palët kanë dalë gjithmonë të fituar. Partitë kanë maksimizuar votat e tyre, ndërsa banditët e politikës ja kanë dalë ta mbajnë ligjin gjithë kohën larg tyre. Ja pse krimi paguan. Kjo është një marrëdhënie perverse që mund të vazhdojë përjetësisht, edhe pse ndonjëherë tronditet. Kur shkalla e kriminalizimit të pushtetit zgjerohet në nivele shumë të larta ndodh që interesat përplasen. Ky është momenti kur qytetarët e zakonshëm bëhen dëshmitarë të ngjarjeve si ato të ditëve të fundit. Krimi hyn në luftë me veten.

Në situata të tillë publikut i serviret iluzioni i shpresës. Ai i kthesës së shumëpritur, dekriminalizimit të politikës. Ndoshta sot këtë mund ta besojnë shumë qytetarë. Por gjasat janë që kjo të rezultojë vetëm një ëndërr e bukur. Faktet dhe eksperienca tregojnë se sistemet e ndotura dhe të mbyllura, nuk vetëpastrohen asnjëherë. Kjo nuk ka ndodhur kurrë. Në fund të fundit, pse duhet ta shkatërrojnë sistemin ata që përfitojnë nga ai?

Kjo është arsyeja se pse politika shqiptare nuk e ka as fuqinë dhe as moralin të ndahet nga krimi. Kjo është provuar në më shumë se një rast. Nga kohët e Gërdecit e deri tek telenovela e fundit kriminale, e denjë për skenarë në filmat e Francis Ford Coppolas. Është e qartë se nëse dekriminalizimi i pushtetit do të ndodh ndonjëherë, ai duhet të vijë nga jashtë sistemit. Nga vetë qytetarët. Nëse jo, Shqipëria do të jetë sërish vendi ku ministri i brendshëm takohet me Durin dhe ku kubeja drejtuese e shtetit dhe paria politike, pavarësisht ngjyrës do të jetë gjithë kohën nën akuzë për aktivitet kriminal.