web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

App Store
Google Play

E fundit!

x

Should we intervene to modify the weather?

2023-04-15 18:58:00, Blog CNA

Should we intervene to modify the weather?

As our planet's climate is getting hotter and hotter, the debate is heating up about the boldest response to it: geoengineering, or the deliberate modification of the atmosphere to combat global warming. 

In 2010, when Ken Kaldeira and David Keith published the book The Need for Climate Engineering Research, geoengineering had almost no support. Today it is no longer like that. Early critics of this approach such as Clive Hamilton dismissed geoengineering as "it seeks to play the role of God".

But this argument falls flat in the eyes of those who do not believe that a divine being is protecting the fate of the planet. A more secular version of the objection might say that we should leave nature alone, but that battle was lost decades ago. We humans have already conquered nature, to such an extent that many scientists suggest that we are now on the verge of a new geological epoch: the Anthropocene.

Therefore, geoengineering has returned to the center of humanity's agenda. In 2020, the US Congress directed the National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) to launch a multi-year study to investigate both natural and human activities that can alter stratospheric reflectance, and how those activities might affect on our planet. 

In 2020, NOAA began providing funding for such projects. Meanwhile, the National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine recommended spending $200 million on a research program to see if there is a safe way to cool the planet.

When Kaldeira and Keith wrote about climate engineering, several approaches were discussed, such as adding soluble iron to the oceans to increase the growth of phytoplankton, which would absorb carbon dioxide from the atmosphere. Research has failed to substantiate this approach.

Current research is focused on solar radiation modification (SRM), also known as solar radiation management, which aims to reflect a small fraction of the solar radiation that heats the Earth's surface. The eruption of Mount Pinatubo in 1991 released 15 million tons of sulfur dioxide into the stratosphere.

There it mixed with water, forming a layer of particles known as aerosols. This layer reduced the amount of solar radiation reaching the Earth's surface, lowering the global average temperature by 0.6 degrees Celsius for the next 15 months. 

Kjo bëri që disa shkencëtarë të pyesin nëse mund të krijojmë artificialisht një efekt të ngjashëm, duke lëshuar qëllimisht aerosole në stratosferë. Por askush prej tyre nuk do të pretendonte që ne jemi gati të provojmë diçka të tillë tani. Ndaj debati i vërtetë është nëse duhet ndërmarrë hapi paraprak: të kryejmë kërkime që mund ta bëjnë SRM-në të realizueshme. 

Dy letra të hapura japin përgjigje të kundërta. Në janarin e vitit 2022, një grup shkencëtarësh publikua një mesazh drejtuar qeverive dhe Kombeve të Bashkuara, duke u bërë thirrje për një nënshkrimin e Marrëveshjes Ndërkombëtare të Mospërdorimit për Gjeoinxhinierinë Diellore. Letra, e nënshkruar nga më shumë se 400 studiues nga më shumë se 60 vende të botës, ndalet tek 3 shqetësime kryesore. 

Së pari, ne nuk jemi në gjendje të kuptojmë plotësisht rreziqet e gjeoinxhinierisë, duke pasur parasysh kompleksitetin e modeleve globale dhe rajonale të motit. Së dyti, besueshmëria e tepruar tek ideja se gjeoinxhinieria mund të na shpëtojë nga ngrohja katastrofike globale, do të dobësojë vendosmërinë tonë për të trajtuar shkakun rrënjësor të ndryshimit të klimës dhe shkuar drejt zero emetimeve të gazrave serë në atmosferë. Dhe së treti, na mungon çdo sistem qeverisjeje globale që të ketë autoritetin për të kontrolluar vendosjen e gjeoinxhinierisë në një mënyrë që do të ishte e drejtë, gjithëpërfshirëse dhe efektive.

Në shkurt të këtij viti në media u botua një tjetër letër e hapur, që bënte thirrje për një “hulumtim të balancuar”. Nënshkruesit, që ishin sërish shkencëtarë dhe akademikë, e pranojnë që ne duhet të trajtojmë shkakun rrënjësor të ngrohjes globale duke reduktuar emetimet tona dhe duke e hequr sa më shumë CO2 nga atmosfera, dhe të pranojmë se SRM mbart rreziqet e veta mjedisore. Megjithatë, përballë zgjedhjes midis një refuzimi të rreptë për të shqyrtuar metodën e SRM dhe një “hulumtimit të plotë dhe kritik”, ata preferojnë këtë të fundit.

Dhjetë vjet më parë, nuk do të kisha nënshkruar një apel për kërkime në gjeoinxhinieri, por e firmosa peticionin e dytë. E ndryshova pikëpamjen time sepse sot jemi në një situatë më të dëshpëruar sesa një dekadë më parë. 

Ndryshimet klimatike po ndodhin më shpejt se sa ishte parashikuar më parë, me rekorde të reja të temperaturës, thatësirave, përmbytjeve më shkatërruese dhe stuhive më intensive. Pavarësisht nga këto shenja të forta paralajmëruese, pak vende janë në rrugën e duhur për të arritur reduktimin e emetimeve të nevojshme për të mbajtur ngrohjen globale nën nivelin 1.5ºC apo edhe 2ºC në krahasim me epokën para-industriale.

It is true, as stated in the letter opposing any use of geoengineering, that we can never be completely certain about the dangers of SRM. But we are also far from certain about the eventual impact of the greenhouse gases we have already released into the atmosphere and those we will continue to release. Every scenario carries risks. We currently have no idea whether the risks of experimenting with SRM are greater than the risks of not experimenting with it. Trying to find out would be a wise move./ Adapted from CNA.al





Lajmet e fundit nga