E fundit!

10:40 Aktualitet

Vrasja e efektivit/ Mbahen homazhet në nder të tij

Këtë të premte po mbahen homazhet në Korçë në nderim të ef...

RËNIET E MAJTA DHE ASIMETRITË SHQIPTARE

6 Dhjetor 2016, 11:16, Blog CNA

Nga Zef Zefi

JO-ja Italiane ndaj Kryeministrit të dorëhequr, nuk ka simetri me botën shqiptare, veçanërisht me liliputin analog, me demek kryeministrin e Shqipërisë. E djathta e Shqipërisë, është parakohe “cantare victoria”, sepse nuk ka Renz në Shqipëri.

Siç dhe nuk ka popull për tu mërzitur apo refuzuar ofertën e rrenave të Ramës. Në Shqipëri ka rrenc, rrenacak dhe rrenacakë. Populli italian refuzoi në shumicë ofertën e të vertetave të Rencit. (Këtu në botën moderne refuzohen edhe të vërtetat, kur ato nuk bindin.) për ndryshime thelbësore kushtetuese. Pra JO-ja fituese preferoi të mbante kushtetutën e vjetër mbi 70-vjeçare. Thjesht Italia ndoshta humbi kohë, po asgjë më shumë. Kurse Renci humbi një referendum, të cilin e vetësoi me emrin e vet, për një kauzë antiburokratike, ndryshime kushtetuse. Por Renci mori një PO mbi 40%, kundër 1/3 së partisë së vet, të djathtave të fragmentarizuara, të majtave komuniste, burokracive dhe të painformuarve mjaftueshëm. 60%-ëshi i JO-së në qoftë se do të bashkëndahet midis të djathtave të aleancueshme duke përjashtuar partine”pesë yje”, rreth 20-25% të djathtave aktuale dhe të majtat e burokratët, nuk mberrin shumicë qeverisëse. Pra asnjë prej fituesve të Jo-së, nuk ka fituar, me kufizat e ekuacionit politik. I fituari është Renci, sepse vetëm me skuadrën e tij, pa mashtrime, pa blerje, pa kriminelë, pa drogë apo thasë mielli, pa veteranë e kriminelë të regjimeve të kaluara, fare vetëm, kundra më shumë se 15-20 partive parlamentare dhe joparlamentare, ka marrë mbi 40%, ndërkohë që ishte vetëm një referendum jo për zgjedhje, po për ndryshime kushtetuese.

Kryeministri italian këtë e përktheu në mbështetje ose jo të qeverisë se vet. Dhe burrat e shtetit e lexojnë nga larg thartimin e buzëve të popujve të tyre, duke kaluar në “institucionin” tjetër, atë të dorëheqjes. Sintetikisht po citoj një “kundërrymas” Vittorio Sgarbi, kritik artesh e politikisht i profilit të djathtë; “…Renci me humbjen PO-së, shenoi fillimin e fitores së tij, ndërsa JO-ja me fitoren e vet, shënon fillimin e humbjes…” E djathta shqiptare nuk ka pse të mos i duartrokasë thartimet e popujve euroamerikanë me të majtat e tyre.

Ashtu dhe erërat e ndryshimeve. Por eksperienca e djathtë shqiptare, kur u embrionëzua në lëvizjen studentore, ndodhej nën dhé; gjysma në minierë e më shumë se gjysma në varr, pra gjysëmgjallë e gjysëmvdekur, e pa arsimuar, e arratisur, e shpronësuar dhe e deportuar. Ndersa “dorasët” e përlyer me gjak, vjedhje, dhunime,tortura e grabitje, patën kohë, hapsirë e enërgji më shumë se i “gjysëmkalluri”, sepse demokracia, të drejtat e njeriut, u jepnin të drejta edhe atyre, jo-njerzëve, të stërkuqur jo nga turpi, po nga gjaku i shqiptarve të cilët nuk mendonin si ata. Duart e e majta, të lira, ne 25 vjet edhe kur nuk e rroken pushtetin, e dirgjuan e kontrolluan atë. Sot e kanë të gjithin për vete; legjislativi me kriminelë të imunizuar nga dekriminalizimi, në ekzekutiv hajdutë me kumonë të mbrojtur nga vampirët e djeshëm, mediat që ushqehen me serumet e drogës dhe lekun publik për t’u shërbyer po atyre.

Tallen me urbanizimin e Shqipërisë “shesheve, ku ka përshesh me euro e dollarë për vete dhe klientelën; tallen me pensionistë, e shtresa ne nevojë, tallen me të sëmurët, tallen me të varfërit të cilëve u rekomandojnë të mbjellin drogë. Shantazhojnë nëpunësit, intelektualët, portalet që ju bëjnë karshillek mediave të blera. Tallen me viktimat e krimit të perditshëm, në rrugë, familje. Tallen me “reformat” e punësimit, reformat kushtetuese, duke kryer veprime mafioze deri tek përkthimi. Tallen me patriorizmin duke hedhur fllucka pështyme, njëlloj si “babaxhani” tyre kundër revizionismit titist, hrushovian, kinez apo shovinizmave të fqinjve, nga ana tjetër zyrtarisht flirtojnë me ta, deri edhe me “filantropin” që desh të shkatërronte demokracinë amerikane e ato perëndimore.

Nga ana tjetër bëjnë sikur perqafojnë integrimin, po e urrejnë atë si djallin. E djathta shqiptare sot nuk është në kushtet e viteve 90′ po e gjallë, e arsimuar, e potencuar sa nga e drejta natyrore, po aq edhe intelektualisht, sidoqë apatike, pa industri e pa një bazë solide sociale. Po ka një popull që e ka votuar dhe i ka dhënë pushtet për gjysmën e çerek shekullit, kur e majta e ka rrënuar deri në themel vendin. E djathta shqiptare duhet ti ndjejë dhe përfitojë nga erërat euroamerikane, madje pa vonesë, po simetritë janë shumë larg.