Si ndërtohen denoncimet për korrupsion publik që nuk bien në ujë

19 Qershor 2026, 20:06, Opinione CNA

Një denoncim serioz fillon me pyetjen më të thjeshtë: çfarë di unë me siguri? Jo çfarë kam dëgjuar, jo çfarë mendoj, por çfarë mund të provoj. Nëse një qytetar ka paguar ryshfet, duhet të mbajë mend datën, orën, vendin, emrin e personit, kërkesën konkrete dhe nëse ka mesazhe, regjistrime apo dëshmitarë.

Nëse bëhet fjalë për tenderë ose punë publike, dokumentet administrative, njoftimet zyrtare, vendimet, faturat, fotografitë dhe krahasimi mes asaj që shkruhet në letra dhe asaj që ndodh në terren kanë peshë vendimtare.

Sa më konkret të jetë materiali, aq më vështirë bëhet mbyllja e çështjes me një fjali burokratike. Fjalitë e tipit "ka korrupsion në bashki" nuk çojnë askund. Ndërsa një pretendim i ndërtuar kështu - data, procedura, akti, personi përgjegjës, dëmi i dyshuar - i detyron institucionet të reagojnë me substancë.

Denoncimet për korrupsion, një betejë me errësirën
19 Qershor, 20:03

Ka rëndësi edhe kronologjia. Shumë denoncime humbasin forcë sepse paraqiten si copëza pa lidhje. Kur ngjarja rindërtohet hap pas hapi, del më qartë skema. Kush e nisi procedurën, kush e firmosi, kush përfitoi, kush heshti. Pikërisht aty nis të dallohet nëse kemi të bëjmë me një shkelje rastësore apo me një zinxhir të organizuar.

Gjithashtu duhet kujdes me publikimin e të dhënave personale ose akuzave që nuk mbështeten ende në prova. Qëllimi nuk është linçimi në rrjete sociale. Qëllimi është që faktet të arrijnë aty ku duhet dhe të mos rrëzohen për shkak të pakujdesisë.

Denoncimet për korrupsion, një betejë me errësirën
19 Qershor, 20:03

Ku raportohen rastet dhe pse zgjedhja e kanalit ka rëndësi

Nuk ka një rrugë të vetme. Ka raste që duhen raportuar në polici ose prokurori, sidomos kur dyshimi lidhet me vepër penale. Ka raste që kërkojne kallëzim në struktura të specializuara kundër korrupsionit.

Ka raste administrative ku denoncimi duhet dërguar fillimisht në institucionin përkatës, në kontrollin e brendshëm, ose në organet mbikëqyrëse. Ka raste kur media luan rol vendimtar, sepse presioni publik lëviz më shpejt se vula zyrtare.

Çfarë tregojnë skandalet për shtetin
18 Qershor, 23:00

Por zgjedhja e kanalit varet nga natyra e rastit. Nëse kemi shkelje në prokurim publik, duhen parë dokumentet dhe procedurat. Nëse kemi ryshfet të drejtpërdrejtë, pesha bie te prova individuale.

Nëse kemi një skemë favorizimi në administratë, shpesh nevojiten dëshmi, dokumente dhe krahasim me praktikat e tjera. Pra, nuk mjafton të thuash "e denoncova". Rëndësi ka ku, si dhe me çfarë materiali.

Shpesh qytetarët gabojnë duke ia dërguar gjithçka të njëjtës adresë. Pastaj çuditen pse nuk marrin përgjigje ose pse marrin një përgjigje të vakët. Institucionet e përdorin konfuzionin në favorin e tyre. Sa më i qartë të jetë objekti i denoncimit, aq më pak hapësirë ka për ta zvarritur./ CNA