Saint Constantine the Great, the Illyrian emperor who made the Christian faith the foundation of European civilization

2025-05-20 20:19:00, Sociale Miron Çako

Saint Constantine the Great, the Illyrian emperor who made the Christian faith

On May 21, the Orthodox Church celebrates the holy kings, Saint Constantine and his mother Saint Helena.
Constantine the Great was born on February 27 (272 BC), into a noble family from Illyria in Naissus in Dardania (present-day Niš in Serbia).
His parents were Constantine Chloris, a pagan, and his mother Helena, who was a provincial from the city of Drepanum.

Saint Constantine the Great, the Illyrian emperor who made the Christian faith

Constantine's father, at the time of Emperor Diocletian, was one of the two Caesars, ruling Gaul, Great Britain, and Spain.

Saint Constantine the Great, the Illyrian emperor who made the Christian faith
In the year (293 BC) Diocletian, also of Illyrian origin, appointed Constantius Chlorus to the post of Caesar and forced him to divorce Helena, on the pretext that the marriage of high-ranking officers with provincial women was not allowed.
Constantius married Theodora, the daughter of Maximilian, and Constantine was sent to be educated at Diocletian's court.
In fact, he was sent there as a hostage so that Constantine would not rebel against Diocletian, because otherwise his son (Constantine) would be killed.

After the deaths of Diocletian and Maximilian, the two Caesars, Galerius and Constantius Chlorus, were elevated to the rank of Augustus. In 305, Constantine returned to his father. A year later, on July 25 (306 BC), his father died and Constantine was proclaimed Augustus (emperor) by the army, which was mainly composed of Illyrians.

Meanwhile, Galerius, who considered himself the first emperor, had appointed two Caesars: Maximilian Daianus for the East and Severus for the West, with Rome as its capital. Severus was overthrown by a revolt of the Praetorian Guard and replaced by Maximilian's son Maxentius. Maxentius soon came into conflict with his father, and Maximilian found refuge with Constantine, giving him his daughter Fausta, the beautiful, in marriage.

Their marriage took place in Arles, Gaul . Maximilian, in collaboration with his daughter, hatched a plot against Constantine . The plot was discovered and Maximilian was sentenced to death in (310 BC).
Galerius, informed of the events that were disturbing the Western Empire, appointed Licinius emperor. Constantine in (311 BC) joined Licinius in the war against Maxentius and set off for Rome.

After crossing the Alps, in September of the year (312 BC), he easily conquered the cities of Northern Italy and reached the outskirts of Rome, where Masket had concentrated large military forces.
Before the battle, while observing the enemy hordes, at the Milivian Bridge, although it was noon, Constantine saw a vision. A cross appeared in the sky, around which was written Å ô ï ý ï ô ï í é ê Ü (with this you will win).

Eusebio i Qezaeresë na thotë se po atë natë iu shfaq Zoti Jisu Krishti në ëndërr dhe e urdhëroi të bënte një kryq të ngjashëm me atë që kishte parë në vegim dhe ta vendoste në flamurët që paraprinin ushtrinë, në vend të zhgabës perandorake. Shenja e fitores shkëlqeu përsëri në qiell dhe Kostandini besoi me të gjithë shpirt tek Zoti Jisu Krishti.
Në betejën vendimatre të Milviut, më 28 tetor (312 ps K), ishte Kryqi ai që i dha fitoren.Kostandini bëri një hyrje triumfale në Romë duke falenderuar Perëndinë e krishterëve. Ai urdhëroi që në monumenetet kryesore të qytetit të vihej shenja e Kryqit.
Gjithashtu u ngrit edhe një statujë e perandorit, e cila paraqiste atë duke mbajtur kryqin në dorë, si shenjë e fitores dhe emblem e autoritetit të tij, që e kishte marrë nga Krishti, Zoti. Që nga ajo kohë ai u quajt i barabartë me apostujt, për shkak të përhapjes së krishtërimit në gjithë Perandorinë Romake.
Perandor Kostandini ndihmoi në forma të ndryshme kishën dhe u kujdes për unitetin e saj.Në vitet e mbretërimit të Kostandinit të Madh të krishterët filluan të ushtronin besimin e tyre. Kostandini u takua me Licinin në Milano dhe në vitin (313 ps K) të dy perandorët nxorën një dekret, me të cilën u jepej të krishterëve e drejta që të praktikonin lirisht besimin e tyre në të gjithë perandorinë.
Në (321 ps K) caktoi të dielën si ditë pushimi dhe ditë feste për gjithë perandorinë dhe në (325 ps K), ndaloi vdekjen me kryqëzim, mblodhi në qytetin e Nikeas Sinodin e parë Ekumenik që dënoi heretikun Ariosin i cili mohonte Hyjninë e Birit.
Shën Kostandini pasi mori pushtetin, mori pranë vetes së tij Elenën, nënën e tij të ligjëshme, e cila ishte braktisur nga burri i saj Kloroi. Kostandini e respektonte thellësisht nënën e tij dhe e shpalli atë Agusta ( mbretëreshë) dhe preu monedha me fytyrën e saj.
Shën Elena që besonte tek Krishti ndikoi shumë te djali i saj, madje e qortoi rëndë Kostandinin kur ai gaboi duke urdhëruar vrasjen e djalit të tij me gruan e parë Minervinën, pasi u mashtrua nga intrigat e Faustës së bukur, por zemërkeqe.

Saint Constantine the Great, the Illyrian emperor who made the Christian faith
Pasi u zbulua intriga Kostandini urdhëroi eleminimin e Faustës dhe urdhëroi nderimin e të vrarit padrejtësisht.
Më (326 ps K) Perandoresha Elena, e cila sapo ishte pagëzuar, ndërmori një udhëtim në Palestinë, gjatë të cilit zbuloi prej një zbulese Hyjnore, Kryqin ku ishte kryqëzuar Krishti.

Në këto rrethana, mbasi u bënë gërmime dhe nuk po gjendej kryqi i Krishtit atëhere detyruan me forcë një hebre, i cili e dinte se ku ishte Golgothaja por nuk tregonte. Pasi ai tregoi dhe u gërmua në atë vend ku tregoi u gjet kryqi i Zotit dhe katër gozhdët.
Kjo ngjarje festohet më 14 shtator në Kishën Orthodhokse.

Dy nga gozhdët e Kryqit u vendosën në stemën e Kostandinit që ai të kishte gjithmonë me vete fuqinë e Krishtit. Kostandini urdhëroi që në atë vend të ngrihej një bazilikë madhështore dedikuar Ngjalljes, e cila u përurua në vitin (355 ps K) me rastin e 30-vjetorit të mbretërimit të tij.

Gjithashtu, Elena vizitoi shumë vende të shenjta dhe ndërtoi bazilika në Bethlehem, në Malin e Ullinjve etj.
Mbas këtij udhëtimi ajo fjeti në moshën 80-vjecare. Varrimi i saj u bë në Kostandinopojë e më pas trupi i saj u çua në Romë.

Perandori Kostandin e kaloi në paqe jetën që i kishte mbetur dhe u mor me forcimin e institucioneve të perandorisë së krishterë. Ai e inkurajoi me të gjitha mjetet përhapjen e krishtërimit dhe i transformoi në tërësi ligjet romake, duke i vënë nën frymën e mëshirës dhe të zemërgjerësisë së Ungjillit.

Midis viteve (324 – 11.5.330 ps K) Shën Kostandini ndërtoi kryeqytetin e ri të krishterë, Kostandinopojën (Qyteti i Kostandinit) ose Roma e re, kufijtë e së cilës ja kishte treguar një ëngjëll gjatë një vizioni, qytet i ndërtuar për nder të Tërëshenjtës Virgjëreshës Mari. Në këtë vend lulëzoi për 1000 vjet krishtërimi i Lindjes ose siç u emërtua më vonë për efekt studimi: “Perandoria Biazantine".

Saint Constantine the Great, the Illyrian emperor who made the Christian faith
Bizantinët që iu nështruan herezisë papike dhe për shkak të mëkateve si blasfemia, kurvëria, krenaria u bënë shkaku që në 29 maj me lejen e Zotit në vitin 1453 Kostandinopoli (Roma e Re) u pushtua nga turqit nën udhëheqjen e Mehmetin e II dhe u quajt nga turqit Istambul (Stambolli i sotëm).

Flamurin e Bizantit me shqiponjën me dy krerë e mbajti lartë edhe për 25 vjet Arbëria, me në krye heroin e madh kombëtar, mbreti i Epirit, atleti i krishtërimit, tmerri i turqëve, Gjergj Kastriot Skëndërbeu.

Saint Constantine the Great, the Illyrian emperor who made the Christian faith

Pas 30-vjetorit të mbretërimit të Kostandinit në (335 ps K ), mbreti i Persisë Sapori II, filloi të persekutonte të krishterët e mbretërisë së tij. Më pas Sapori prishi aleancën me Kostandinin dhe pushtoi Armeninë. Perandori menjëherë u ngrit në krye të një ushtrie të fuqishme pë t’u ardhur në mbrojtje të krishterëve, por gjatë rrugës u sëmur në Helenopolis dhe u transportua me nxitim në rrethinat e Nikomidis, ku edhe u pagëzua nga prifti Silvan.

Perandori Kostandin e kishte vonuar pagëzimin nga respekti i madh, që kishte për këtë mister të krishterë dhe kishte dëshirë të pagëzohjej në lumin Jordan, në vendin ku u pagëzua Krishti, por nuk mundi dot.

Duke refuzuar të vishte përsëri rrobën e purpurt perandorake, pas pagëzimit që i fali mëkatet e jetës së tij të vrullshme, ai dha shpirtin të shejntëruar tek Perëndia Zoti Jisu Krisht, në ditën e Rrushajeve të vitit 337, duke pasur të veshur akoma tunikën e bardhë të të sapo pagëzuarit (neofitit).

Before he died, Saint Constantine had a vision of the two chief apostles Peter and Paul, who invited him to the kingdom of God to rejoice and be honored as equal with the Apostles, for the service he had rendered to the Apostolic Church.
His body was taken to Constantinople, where, after a magnificent funeral ceremony, he was buried in the Church of the Holy Apostles.

Constantine Flavius ??Valerius, this first Christian emperor, for his great contribution to the church and the people of God, was honored more than any other king and given the title: "Great and Equal to the Apostles."

The life and work of the first Christian king, Saint Constantine, who accepted the heavenly and earthly power of the Lord Jesus Christ and submitted the entire Roman Empire to him, making Christianity the official religion of the empire, governing it with laws according to Christian morality, and protecting the Apostolic Church from heresies and the Christian people from pagans and barbarian invasions, did a great good to all of humanity by bringing peace among the various peoples that made up the Roman Empire.

All this work of a statesman is today in antithesis with those European leaders, who only have the name of Christian, because they are changing Christian moral laws with immoral and perverse ones and are restoring paganism and occult practices of Europe, thus doing a great evil, not only to Europe with a Christian tradition, since the time of Saint Constantine, but to the whole world by endangering peace, because by doing so they incite the wrath of God on the children of disobedience.
The Orthodox Church sings this hymn to the saint:
" To your precious Cross, painted in heaven and seen and as Saint Paul received, I entrust the holy victory that you showed yourself to be the first apostle and king and the entire Christian Kingdom; therefore keep us always in peace, with the prayers of Saint Mary, you lover of mankind" (The Saint's Legacy)./ CNA