Mesha e Krishtlindjes/ Kryepiskopi Joan përçoi mesazhin e shpresës dhe dashurisë

25 Dhjetor 2025, 10:18, Aktualitet CNA

Mesha e Krishtlindjes/ Kryepiskopi Joan përçoi mesazhin e

Në Katedralen “Ngjallja e Krishtit” në Tiranë u zhvillua mesha tradicionale e Krishtlindjes. Kryepiskopi Joan përçoi mesazhin e festës, duke kujtuar se Fjala e Perëndisë u bë mish dhe banon ndër ne, duke sjellë shpresë dhe paqe për besimtarët.

Kryepiskopi Joan theksoi se Krishtlindja nuk lidhet vetëm me lindjen e një profeti, por me praninë e Perëndisë në jetën e njerëzve. Vetëm duke ndihmuar të tjerët, dashuria dhe drita e Krishtit mund të rriten dhe të qëndrojnë të gjalla.

Festa e Krishtlindjes vjen si dritë dhe shpresë për të gjithë. Nga Katedralja “Ngjallja e Krishtit” në Tiranë, Kryepiskopi Joan uroi besimtarët për një Krishtlindje të gëzuar dhe një vit të ri të bekuar.

Qindra besimtarë ndoqën meshën nga afër, duke u lutur për më shumë begati dhe lumturi në familjet e tyre.

Mesazhi i plotë i Kryepiskopit Joan

Fjala u bë mish dhe banoi ndër ne, shkruan Shën Joan Ungjëllori. Këto fjalë e përmbledhin dhe e shprehin kuptimin e festës së Krishtlindjes në mënyrën më të thellë dhe më të përsosur. Nëse do të përqëndrohemi për të kuptuar rëndësinë e këtij misteri të madh, në të cilin biri dhe fjala e Atit u mëshirua dhe u bë njeri, atëherë do të mund të marrim pjesë në festimin dhe gëzimin shpirtëror e do të ndjejmë brenda nesh fuqinë transformuese të përjetimit të kësaj ngjarje. Mishërimi nuk është thjesht një mrekulli apo një mister i denjë për t'u admiruar.

Është dhurata më e madhe që mund t'i jepej njerëzimit. Biri dhe fjala e Perëndisë mishërohet dhe ulet pranë vuajtjes njerëzore, prek shtrembërimin natyrës sonë për të drejtuar, duke na zbuluar thellësinë e dhumbshurisë dhe të përurtësisë së thellë, që lind nga dashuria e tij pafund për të gjithë botën. Shën Athanasi i madh e shpreh këtë të vërtetë tronditëse në mënyrë lakonike: biri i Perëndisë u bë njeri, që ne të bëhemi perëndi.

Ndërsa vazhdojmë të përgatitemi për festimin e Krishtlindjes, na ndihmon të kujtojmë se kjo festë madhe nuk ka të bëjë me lindjen e një mësuesi, profeti apo ligjvënësi. Perëndia i përjetshëm ndërhyn në histori dhe bëhet njeri, pa pushuar si qenie e Perëndisë plotë, për të na sjellë në shenjtërinë e tij, për të na bërë pjesëmarrës të natyrës së tij hyjnore, për të shëruar, ringritur dhe përmbushur njerishmërinë tonë të rëndë dhe të deformuar.

Nëpërmjet pranisë së tij dhe energjisë së tij hyjnore, Krishti Perëndi-Njeriu fuqizon dhe gjallëron natyrën tonë dhe na bashkon me Perëndinë, gjë që asnjë mësues, profet apo ligjvënës nuk mund ta bënte dot kurrë. Krishtlindja na fton të marrim pjesë në thirrjen e engjëjve, për ta lavdëruar dhe ne bashkë me ta, lavdi Perëndisë në të lartat dhe mbinë paqe dhe në njerëzit mirëdashje.

Por lajmërimi i lindjes së Krishtit nuk u bë në të njëjtën mënyrë për të gjithë. Te barit e përulur erdhi një engjëll, sepse zemra e tyre ishte e përulur dhe e pastër. Dijetarëve të lindjes, që kishin etje për kërkim, ju dha një yll dhe përsëri një engjëll për t'i udhëhequr, kurse sundimtarëve krenarë dhe dinakë, lajmi nuk u solli gëzim, por frikë, errësirë dhe refuzim, dhe deshën ta vrasin foshnjen e porsalindur. Ngjarja u ofrohet të gjithëve, por jep fryt vetëm tek ata që kanë dëshirë për të mirë dhe qëllim të mirë; erdhi tek të vetët dhe të vetët nuk e pranuan, por të gjithëve atyre që pranuan u dha pushtet të bëhen bij të Perëndisë, shkruan Shën Joan Ungjëllori. Për çdo njeri që kërkon paqen e brendshme, të vërtetën dhe plotësinë, festa e gëzuar dhe plot dritë e Krishtlindjes vjen si rreze shprese, ngushullimi dhe paqeje.

Në një predikim të tij, Shën Juan Gojarti thotë: atëherë çfarë mund të jetë e barabartë me këto lajme të mira? Zoti në tokë, njeriu në qiell dhe të gjithë u bashkuan, dhe u bë pajtim midis Zotit dhe natyrës sonë. Vdekja u shkatërrua, parajsa u hap, mallkimi u fshi, mëkati u hoq nga rruga, gabimi u dëbua, e vërteta u kthye, fjala e perëndueshmërisë u mboll kudo dhe lulëzoi në rritjen saj. Shoqëria e qiellit u transferua në tokë, ose më saktë, gjërat në tokë u lidën me ato në qiell.

Të dashur vëllezër dhe motra, duhet ta shpallim me gëzim këtë lajm të mirë dhe të dëshmojmë me zell dhe pa u lodhur, se tashmë Perëndia banon ndër ne. Një dëshmitar i vërtetë shpëton jetë. Thotë Solomoni i ditur: është detyra e çdo të krishteri ta përhapë, ta bashkëndajë këtë dritë me të gjithë botën, sepse vetëm duke e ndarë atë me të tjerët drita mund të ruhet dhe të rritet; përndryshe, ajo do të zbehet dhe përfundimisht do të zhduket. Tani më shumë se kurrë, bota ka nevojë për dritën e Krishtit. Një jetë pa praninë e Zotit bëhet mjerueshme, kthehet në një jetë pa dashuri, pa gëzim, pa dritë, një jetë në errësirë; vetëm prania e tij mund të ndriçojë zemrat dhe shpirtat tanë dhe mund t’i japë jetës tonë dritë e gëzim. Ai është drita në errësirën tonë, dhe mësimi i tij, thotë psalmisti, është një llambë për udhëtimin tonë në këtë jetë.

Për të festuar shpirtërisht lindjen e Krishtit, le të kujdesemi gjatë këtyre ditëve festive, të përjetojmë me thellë shenjtërinë dhe madhështinë e kësaj dhurate hyjnore. Këtë mund ta realizojmë duke pastruar zemrën tonë nga çdo ligësi dhe duke e mbushur atë me dashuri dhe përulësi ndaj të gjithë njerëzve, sidomos ndaj atyre që janë në nevojë, në varfëri, në sëmundje, në dëshpërim dhe në vetmi. Zoti e identifikoi veten e tij me njerëzit në nevojë, duke na thënë: “sepse pata uri e më dha të ha, pata etje më dha të pij, i huaj isha e më morët brenda, i zhveshur e më veshët, u sëmura edhe erdhët të më shihni, isha në burg dhe erdhët tek unë; me të vërtetë po ju them juve, gjithë sa keni bërë njërit prej këtyre vëllezërve të mi të vegjël, ma keni bërë mua”. Vetëm duke bërë këto, Krishtlindja do të ketë kuptim të vërtetë dhe gjithçka tek ne do të ndriçohet nga fjala e bërë mish.

Gëzuar Krishtlindjen për shumë vjet dhe një vit të ri të bekuar!