E fundit!

16:22 Aktualitet

Vrasja e policit në Maliq/ Hita: Nëse DVP Korçë do kishte kërkuar ndihmë do ishin marrë masa më të forta

Kreu i Policisë së Shtetit Skënder Hita ka zbarkuar në Kor...

DOSSIER/ “Marinarët komunistë grisën teserat, kënduan 'Parti-Enver' para policisë greke”

24 Korrik 2018, 16:43, Aktualitet CNA

Kujtim Kallaxhi, i cili ka qenë i vetmi nga familjarët e organizatorëve të arratisjes i izoluar me marinarët në kabinën e anijes, zbulon një detaj të momentit kur anija ka mbërritur në portin grek.

?Kur policët grekë iu afruan derës dhe u bënin thirrje për të dalë jashtë- kujton ai,- marinarët u mblodhën sup më sup dhe aty për aty porositën njëri-tjetrin të nxirrnin teserat e Partisë për t?i grisur që të mos binin në dorë të armikut?.

Ky ka qenë ndërkaq edhe momenti i ndarjes së Kallaxhit me grupin që s?pranoi të qëndronte në Greqi për t?u ritakuar me ta pas tri dekadash. Nga çastet kur anija po dilte nga porti dhe po nisej në drejtim të Shqipërisë, ai mban mend britmat e zjarrta të marinarëve patriotë, ?Parti-Enver?.

Rrëfimi për marinarët

Teksa po flinin, njëri prej marinarëve, me sa më kujtohet, ndihmësmotoristi, u çua dhe kërkoi të shkonte në tualet. Provoi disa herë të hapë derën, por kur e pa që ishte e kotë, zgjoi të tjerët dhe u tregoi se dikush i kishte mbyllur nga jashtë. Fillimisht e morën me shaka, por kur e provuan, u bindën se ishin mbyllur me çelës nga jashtë.

Sakaq, nxituan të marrin ndonjë levë apo mjet tjetër për të shqyer derën, por s?gjetën gjë, sepse ata që i kishin kyçur, kishin pastruar më parë kabinën nga mjetet e forta me të cilat mund të shtyhej dera, por mund të ndodhte dhe ndonjë përplasje.

Në shpërthim e sipër flisnin për tradhti, por në asnjë mënyrë nuk u shkonte mendja se mund të ishin tradhtuar nga kapiteni i anijes, Vasili, i cili ishte eprori i tyre, i njohur për lidhje të afërta me regjimin dhe Partinë në pushtet. Shumëkush prej tyre mendonte se atë e kishin marrë peng. Mbaj mend që njëri doli në dritare dhe filloi të bërtiste me zë të lartë: ?O Vasil, o Vasil, ke ngatërruar drejtimin??. Një tjetër në krah të tij thërriste sa kishte në kokë: ?Kush na ka mbyllur brenda? Çfarë po ndodh? Na kanë prerë në besë!?. Një çast u afrova dhe unë te dritarja.

Jashtë dukeshin dritat e anijeve të huaja, që hynin dhe dilnin në portin aty pranë. Marinari, që kisha pranë, filloi të më sqarojë se bëhej fjalë për një port të Greqisë. Nga ky moment revolta u bë më e acaruar.

Çdonjëri prej tyre tanimë fliste për pasojat që i prisnin. Më i dëshpëruar shfaqej dhëndri i Vasil Malos që ishte me ne. ?Unë jam oficer, anëtar partie, kam vëllain gjeneral?, thoshte ai, duke kujtuar pasojat që do të vinin kur të merrej vesh lajmi i arratisë. Po kështu thoshte dhe një prej marinarëve.

?O Zot, ç?po ndodh? ? thërriste ai- ku mbeti djali, gruaja, shtëpia??. Në këtë kaos, anija iu afrua bregut. Një çast, ata u mblodhën dhe aty për aty morën vendimin, që të mos dilnin jashtë. Asnjë kontakt me të huajt. Ishte ky një përbetim i çuditshëm që nënkuptonte qëndresë deri në çastet fatale. Të paktën, ato çaste kështu të dukej. Por ngjarjet me zbarkimin e anijes në Korfuz rrodhën krejt ndryshe nga sa kishin parashikuar të tradhtuarit?

Fillimisht u shprehën se nuk pranonin të zbrisnin për asnjë moment në tokë të huaj. ?Sa të jemi me frymë, të qëndrojmë këtu!?, u shpreh njëri ndër ta. Ideja për t?u rikthyer në Shqipëri mbetej bindja absolute e çdonjërit. Më acaruese situata u bë kur policët grekë u afruan dhe u bënë thirrje për të dalë jashtë.

Sakaq, ata i vunë supet derës dhe aty për aty porositën njëri-tjetrin të nxirrnin teserat e Partisë për t?i grisur që të mos binin në dorë të armikut. Për mua, që s?kisha asnjë dijeni për normat e statutit të Partisë, ky ishte një veprim sa i çuditshëm, aq dhe qesharak. Megjithatë, në ato rrethana as buzën s?mund të vija në gaz, se ndryshe mund të më shqyenin me gjithë lecka. Kjo amulli zgjati rreth një orë. Pas një ore, policët u futën në dhomën e marinarëve dhe sa u njohën me kërkesat e tyre i lejuan të kthehen mbrapsht. Unë, ndryshe nga ata, zbrita dhe u bashkova me grupin tjetër që priste jashtë.

U nisën me po të njëjtën anije. Mbaj mend që sa dolën nga porti, ia dhanë me thirrje patetike ?Parti-Enver?, sikur të ishin në një miting të zjarrtë. Zërat e tyre hutuan për një çast policët që i ndiqnin, të cilët s?po kuptonin çfarë po ndodhte me ta. Kurioziteti i tyre vazhdoi edhe pas sqarimeve që u bëri Vasili.

Për ta, britma të tilla ishin diçka misterioze. Dhe kishin të drejtë. Si mund të depërtonin ata në psikologjinë e komunistëve, që vetëm pak çaste më parë kishin grisur teserat e Partisë? Nejse, vetëm pak çaste zgjati ky moment. /Panorama