Nga Zef Zefi/ KULMI I POLITIKIMIT

13 Janar 2018, 10:54, Aktualitet CNA

Ka qënë një lojë e kahershme “grupi” me të cilën breznia ime mbushte teprinë e kohës, kur mungonte topi, ai prej verteti, topi 50-lekesh i llastikut, topi i leckës, apo i kanaçes.

Lojë kulmesh i thoshim; Cili eshtë kulmi i shpejtësisë, i budallekut, i oratorisë, i shikimit…infinit kulmesh dinim ose shpiknim.

Një prej tyre që më rri në kujtesë është kulmi i dembelisë, ndryshe “dembeli i Stambollit”:

Ky i “stambollit” ishte një dikush që edhe pse gjithe bota vente e vinte mbas puneve të përditshme, zdërhallej n’hije të fikut.

Një dite kur një punetor po kalonte aty, pa që u shkëput nga dega nje kokërr dhe plluq në gojën e hapur të dembelit në pikë të gjumit.

“Qiell i bekuar! Çfarë fati,- foli mundçari duke fshirë djersët. -Këtij i thonë fat.?

Dembeli gjumë prishur se mos vrau mendjen si Adami, Ademi, apo Newtoni për mollën?

Ashtu me fik në gojë ia priti mundçarit: “fat, fat, po kush e përçap…?”

Gjysëm-introdukta e parë politikimit:

Parmbrëmë u pa Peku që kishte thirr Lulin të politikonte si “syri pranë syrit…”

Nga sa u muar vesh, megjithëse hunda i pengon dy sy të s’njejtës kokë te shihen, fjala ishte për një protestë të madhe, aty nja dhjetë ditë mbas të kremtes së 17 Janarit.

-E di ti Pek-u se pse jemi në këtë ditë të morekujeshme? Besoj e di ti.

-E di, po?

-Prit më lë ta mbaroj, krimi Tahiri,Roshi, Habili, Balili… Zgjedhjet e lira, nderkombtarët, drejtësia, prokurorët droga dhe, …e-D’rama. Pikë

-Mirë mo mirë po…

-Pek, mos më nderpre të lutem; -vetëvarjet, vetëvrasjet, shifra…

pabukësia, pa-punë-sia, pa-dritësia, pa-ujësia….,shifra…, braktisjet e vendit, pa-shpresa, shifra…, Krim, shumë krim, Pek’

-Ok, Lul’,- më në fund Çimi e gjeti një të çarë, për ta bërë një pyetje: “A do të vijnë? Dmth a do të ketë pjesmarrje. A do ti përgjigjen shqiptarët ftesës së Lulëzim Bashës me atë të madhen, si ta them atë që gjuan me qizme…? Fjala është nëse Lulëzim Basha ka ndonjë evidencë, se a kanë mbetur ndokush këtu pa ndonjë fik n’gojë.

Kryetari i opozitës filloi prap enumeracionin e politikimit, po syri u mbyll, fiks tek fiku… se mberriti ora e gjumit…

-Gjysëm-introdukta dytë e politikimit:

Dje Lezha priti Skenderbeun e spiropales. Ai shkoi e pa vorrin e “paraardhësit”

I rrethuar prej atyre të hijes së fikut, ai dekllaroi me solemnitet:

” I modh ishte”

Gjindja u tulat për një moment, po si me komandë hoqen fikun nga goja dhe thirrën;

” I modh je vetë, i modh je ti o skifter i shkruar…”

Mbasi mbajti një fjalim se “rilindjen” e …gjeta këtu midis jush, ai i intervistoi gazetarët, dmth u beri pyetje, nëse ata kishin pyetje.

“Ncuk, ncuk,” – thanë ata.

-I kujt je ti?

-News ballkanit

-I sahatit news.

-E Vorës ti shejtone? -I preku faqen.

-ti tjetra?

– Fax news…

-mmm, kuptova “fuck…n…”

Nderkohë që ky rrihte muhabet në Lezhë, lajmet nga Mirdita, nuk pushonin.

Thuhej se me të marrë ferman se, “skenderbeu i spiropales” do ja mbërrinte edhe atje nesër në Mirditë

“kazaja” (duhet nënvizu se Mirdita mbasi është bërë me shesh t’kuq, njihet edhe si kaza) po ziente. A u mbahet gëzimi njerzve? “Maz’all’ah”

Mileti me fik n’gojë-mbërrin xhevapi në Lezhë, -po flenë nën ura, nëpër baraka, rrinë pa drita, pa ujë, pa bukë, pa shnet falas, pa kurgja mas shpirtit veç tu pa n’majë t’gishtave udhën e Saliut, në pritje të “legjendarit” madje mileti si mizat e dheut, kanë dalë deri në Kulm-e.

Vetë “kajmekani” qi ka meremetu shkollë, e shesh, është parë duke tharë gropat e xhadesë me kovë e zift t’xehtë që nesër të shtrohet qilimi i kuq, për “pëllumbin e shkruar..”

-Me har, kryeministri, -kan fillu me u pershendet njerëzit, qysh dje

-Paç har’ e nafakë, -ja pret tjetri.

-Boh’ cfarë fati, me ardh vetë “legjendari,” bash k’tu ke ne, -thotë dikush nga ata të paktët pa fik n’gojë të cilët duan të shkojnë në protestë.

Ky tjetri me fik n’gojë, e shikon paksa mëdyshas atë që foli. Duke qënë se tirret pak si hollë kjo puna e ironisë andej, ky me fikun prej goje e ja pret: “Fat fat, po kush e përçap.”

…

Kulmi i politikimit në kohët moderne konstatohet, sidomos kur dramatikisht të dhimbsen politikanët se nuk ka kush ti pyesë se pse kremtohet kështu një vdekje, sado e madhe që është, kur ngjarjet më të mëdha heroi i ka shënuar përpara vdekjes; duke filluar nga Lindja, kthimi në Krujë, Besëlidhja, gati 30 betejat e fituara etj, dhe se nuk është as nuk kanë qënë në traditen pellazgo-iliriko-shqiptare, kremtime përvjetore as jubilare vdekjesh.

Nga ana tjetër të dhimbsen tragjikisht gazetarët që nënkupton opinionin shqiptar, kur konstaton se nuk ka asnjë politiks po dhe pa fik në gojë, tua shpjegojë se këto tradita kanë hyrë si përngjashmime të sforcuara me vdekjen e car Lazarit më 1389, ashtu dhe 29 Nentori “çlirimtar” i Jugosllavisë.

Gjithësesi kur fikun e ke në gojë, dhe Jugosllavia e Re po ngrihet, pse të lodhesh me deduksione…