Nga Artur Ajazi/ Betejat dhe bastet e humbura të Lulit

3 Tetor 2017, 12:15, Aktualitet CNA

Në qoftëse do të ktheheshim vite mbrapa, madje qysh me krijimin (shpikjen) e KOP-it, rezulton se Lulzim Basha, si produkt politik i ?Republikës së Vjetër? nga e cila është emëruar më parë ministër, pastaj kryebashkiak dhe së fundi kryetar i Partisë Demokratike, nuk ka fituar asnjë betejë dhe bast me Edi Ramën. Duke mos e harruar këtë fakt, dhe duke harruar me dashje nga vinte, edhe sot (pas kaq shumë betejash të humbura) Luli prezantohet si krijuesi i ?Republikës së Re?, një projekt dhe një bast tjetër i humbur jo vetëm me shumicën e demokratëve, por pikësëpari edhe me Edi Ramën. Edhe pse Luli sot është kryetar PD, një parti e cila ka nënshkruar reformën zgjedhore që u jepte partive pushtet absolut në zgjedhje, sot ai reklamohet si ?armik i betuar i oligarkëve partiakë?, duke dalë shpesh në mbrojtje gjoja të qytetarëve. Edhe sot, 3 muaj pas humbjes së çdo kredibiliteti politik, Luli sërish çirret duke thënë se ?nuk duhet të jenë partitë ato që vendosin, por populli, nuk do të jetë PD ajo që do të vendosë nesër për listat por anëtarësia?. Një mashtrim i dalë boje. Ai thërriste brenda çadrës së tij për ?respektimin e votës së lire?, duke harruar që pikërisht partia e tij ka vendosur deri më tani t?u mohojë 600 mijë mbështetësve të PD, të drejtën për të zgjedhur liderin që duan. Si mund të thuash se ?fjala e fundit u takon qytetarëve, dhe anëtarësisë?, kur pa u konsultuar me ata, ti vendos të bojkotosh zgjedhjet, pastaj futesh pasi firmos marrëveshjen e fshehtë ? Si mund të thuash se ?me qeverinë e trafikantëve dhe Ramën kryeministër nuk ka zgjedhje të lira dhe të ndershme?, dhe pastaj bëhesh pjesë e qeverisjes, e fushatës elektorale, dhe pranon dhe mban mbi shpinë humbjen e thellë të PD ? Ajo çka Basha përsërit çdo ditë nuk ka të bëjë fare me historinë e tij politike dhe personale, pasi ai vazhdimisht gënjen në mënyrë flagrante, krejtësisht e njejtë me shpifjet ndaj kundërshtarit të tij. Ndërkombëtarët janë mësuar ta njohin në këto vite shpifjesh të përsëritura pa patur kurrë ndonjë provë, kështu që natyrisht tani nuk i besojnë më Lulit. Është pikërisht kjo mungesë absolute e besimit tek Basha si person dhe si politikan, ajo që ka penguar dhe ka vënë në mëdyshje çdo personalitet ndërkombëtar ti ofrojë mbështetje PD. Kjo faktikisht ka patur një faturë të madhe për këtë parti në kancelaritë europiane. Një tjetër betejë por dhe bast i humbur i Lulit, ishte edhe protesta e organizuar nga vetë ai, duke kërcënuar ?për të mos votuar Vettingun? dhe ?për të mos marrë pjesë në zgjedhje?, hapa të cilat u dënuan ashpër nga DASH, Bashkimi Evropian, OSBE-ODIHR, si dhe Partia Popullore Evropiane. Ndërkombëtarët u bindën se Luli inskenoi protestën e çadrës për të bllokuar reformën në drejtësi dhe për ti shpëtuar humbjes së 25 qershorit. Për Lulin beteja e rradhës e humbur, do të ishte dogma me ?Republikën e Re?, e cila u tret pas mesnatës së 17 majit. Askush nuk mendon se Basha është lider më i fortë apo më politikan se Berisha, i cili për hir të së vërtetës duhet thënë se e mori vendimin para 4 vitesh, duke u larguar nga drejtimi partisë. Eshtë absurde ta mendosh se si Luli guxoi dhe hyri në fushatën elektorale (sërish duke vënë bast për fitore) duke iu ka thënë atyre që akoma besonin tek ai se ?unë do të jem kryeministri i ekonomisë, unë iu çoj drejt fitores?, dhe sapo u çertifikua humbja , e pranoi publikisht dhe deklaroi se ?nuk prish punë do të jemi opozitë e fortë?. Betejat dhe bastet e Lulit nuk mbarojnë këtu, pasi edhe në votimin e Ruçit si kryetar Kuvendi, pavarsisht se deklaroi se ?nuk do ta lejojmë të shkelë në sallën e Parlamentit ? sërish nuk arriti të fitojë asgjë, madje ka humbur vota nga prurja e re. Shumica e demokratëve çdo ditë pyesin se kur Luli duhet të mbajë përgjegjësi për një paaftësi të tillë, për një shkërrmoqje të tillë të partisë ? Berisha foli, por duket se edhe roli i tij në situatën e krijuar deri tani duket i dyzuar. Demokratët kërkojnë që kryetari i PD me humbjen katastrofike të reflektojë ,dhe jo të mbajë fjalime boshe në Parlament, të hapë mundësinë e shpalosjes së mendimit ndryshe në parti dhe jo të përdorë servilët dështakë të kacafyten me zërat kundër, ti hapë rrugën një gare të drejtë mes demokratëve, ku të fitojë alternativa më e mirë, për të ringjallur shpresën për ringritjen e partisë , e cila është kthyer në kompani private e një njeriu të vetëm.